غیرت دینی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

غیرت دینی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۱۶

۴ بایت حذف‌شده ، ۱۵ مارس

←‏غیرت دینی و تلاش برای حفظ عفت عمومی

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۳۱٬۴۸۹

ویرایش

@@ خط ۱۱: / خط ۱۱: @@
 در فرهنگ اسلامی [[حیا]] و [[پاک‌دامنی]]، که نوعی از غیرت ناموسی است، [[خوی]] [[اهل]] ایمان و [[خلق]] آزادگان معرفی شده است<ref>{{متن حدیث|إِنَّ الْحَيَاءَ وَ الْعِفَّةَ مِنْ خَلَائِقِ الْإِيمَانِ وَ إِنَّهُمَا لَسَجِيَّةُ الْأَحْرَارِ}} (تمیمی آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۲۵۷).</ref>. این دو ویژگی [[اخلاقی]] چنان [[باایمان]] پیوند خورده‌اند که [[پیشوایان دینی]]، آنها را قرین یکدیگر شمرده‌اند؛ چنان‌که با از بین رفتن یکی از آن دو، دیگری نیز از بین می‌رود<ref>{{متن حدیث|الْحَيَاءُ وَ الْإِيمَانُ مَقْرُونَانِ فِي قَرَنٍ فَإِذَا ذَهَبَ أَحَدُهُمَا تَبِعَهُ صَاحِبُهُ}} (محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۱۰۶).</ref>. طبق بیان [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}}، بین حیا و پاک‌دامنی رابطه‌ای دوسویه و تنگاتنگ وجود دارد<ref>{{متن حدیث|الْحَيَاءُ قَرِينُ الْعَفَافِ}} (تمیمی آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۲۵۶).</ref>؛ عفت ثمره حیاست<ref>{{متن حدیث|ثَمَرَةُ الْحَيَاءِ الْعِفَّةُ}} (تمیمی آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۲۵۷).</ref> و حیا سبب پاک‌دامنی است<ref>{{متن حدیث|سَبَبُ الْعِفَّةِ الْحَيَاءُ}} (تمیمی آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۲۵۶).</ref>. همو در [[حدیث]] دیگری می‌فرماید: «باعفت‌ترین شما باحیاترینتان است؛ زیرا [[عفاف]] و پاک‌دامنی است که انسان را از [[گناه]] باز می‌دارد و از [[زشتی‌ها]] [[پاک]] می‌کند»<ref>{{متن حدیث|الْعَفَافُ يَصُونُ النَّفْسَ وَ يُنَزِّهُهَا عَنِ الدَّنَايَا}} (تمیمی آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۲۵۶).</ref>.
-[[قرآن]] نیز درباره این اصل [[اسلامی]] سفارش ویژه دارد و [[مسلمانان]] را به [[احتیاط]] و ایجاد حریم در روابط زن و مرد توصیه می‌کند. بعد از آن‌که قرآن [[همسران رسول خدا]]{{صل}} را [[مادران]] [[امت اسلامی]] معرفی کرد<ref>{{متن قرآن|النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ}} «پیامبر بر مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و همسران او، مادران ایشانند» سوره احزاب، آیه ۶.</ref>، برخی پنداشتند می‌توانند با آنان راحت برخورد کنند. [[خداوند]] [[فکر]] و روش این دسته را [[خطا]] اعلام کرد و به آنان دستور داد در برخورد با [[همسران پیامبر]]{{صل}}، درخواست خود را از پشت پرده با آنان مطرح کنند؛ چراکه این کار در [[پاکی]] [[دل]] هر دو طرف مؤثرتر است<ref>{{متن قرآن|وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا}} «و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید، این برای دل‌های شما و دل‌های آنان پاکیزه‌تر است و شما حقّ ندارید که پیامبر را بیازارید و نه هرگز پس از او همسرانش را به همسری گیرید که آن نزد خداوند، سترگ است» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref>.
+[[قرآن]] نیز درباره این اصل [[اسلامی]] سفارش ویژه دارد و [[مسلمانان]] را به [[احتیاط]] و ایجاد حریم در روابط زن و مرد توصیه می‌کند. بعد از آن‌که قرآن [[همسران رسول خدا]]{{صل}} را مادران [[امت اسلامی]] معرفی کرد<ref>{{متن قرآن|النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ}} «پیامبر بر مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و همسران او، مادران ایشانند» سوره احزاب، آیه ۶.</ref>، برخی پنداشتند می‌توانند با آنان راحت برخورد کنند. [[خداوند]] [[فکر]] و روش این دسته را [[خطا]] اعلام کرد و به آنان دستور داد در برخورد با [[همسران پیامبر]]{{صل}}، درخواست خود را از پشت پرده با آنان مطرح کنند؛ چراکه این کار در [[پاکی]] [[دل]] هر دو طرف مؤثرتر است<ref>{{متن قرآن|وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعًا فَاسْأَلُوهُنَّ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ وَمَا كَانَ لَكُمْ أَنْ تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا أَنْ تَنْكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِنْ بَعْدِهِ أَبَدًا إِنَّ ذَلِكُمْ كَانَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمًا}} «و چون از آنان چیزی خواستید از پشت پرده‌ای بخواهید، این برای دل‌های شما و دل‌های آنان پاکیزه‌تر است و شما حقّ ندارید که پیامبر را بیازارید و نه هرگز پس از او همسرانش را به همسری گیرید که آن نزد خداوند، سترگ است» سوره احزاب، آیه ۵۳.</ref>.
 در بازگشت مسلمانان از یکی از [[غزوات]]، بعضی از [[منافقان]] به یکی از همسران رسول خدا{{صل}} [[تهمت]] زدند و آن را در میان [[مردم]] شایع کردند. این ماجرا در [[تاریخ]] به رویداد «افک» مشهور است. خداوند درباره پاکی این [[همسر پیامبر]] و برای تبرئه او از این تهمت، آیاتی نازل کرد و [[شایعه]] افکنان را که حریم [[عفت]] [[خانواده]] [[پیامبر]]{{صل}} را شکسته بودند، [[رسوا]] کرد و به کسی که این شایعه را ساخته بود، [[وعده]] عذابی بزرگ داد<ref>{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ}} «کسانی که به یکی از همسران پیامبر آن دروغ را (وارد) آوردند دسته‌ای از شمایند؛ آن را شرّی برای خود مپندارید بلکه آن برای شما خیر است؛ هر مردی از آنان را گناهی است که انجام داده است و آنکه بخش بزرگ آن را به گردن گرفته است عذابی سترگ خواهد داشت» سوره نور، آیه ۱۱.</ref>. در ادامه آن [[آیات]]، [[خداوند]] تبارک‌وتعالی [[مسلمانان]] را توبیخ می‌کند که چرا در دام شایعه‌ها افتاده‌اند و آن را رد نکرده‌اند: {{متن قرآن|وَلَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ * يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ}}<ref>«و چرا چون آن را شنیدید نگفتید: سزیده ما نیست که در این باره چیزی بگوییم، پاکا که تویی، این بهتانی سترگ است * خداوند به شما پند می‌دهد که اگر مؤمنید هرگز به (بازگویی) مانند آن باز نگردید» سوره نور، آیه ۱۶-۱۷.</ref>.