|
|
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| ==پاسخ جامع==
| |
| ==معنای [[نفس زکیه]] چیست؟==
| |
| *از جمله [[علائم حتمی ظهور]] [[قتل نفس زکیه]] است.<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، پرسمان مهدویت، ج۳، ص۲۲۱ ـ ۲۲۴ و ص ۲۲۶ ـ ۲۳۱</ref> کلمه زکیه از ریشه «زکی» به معنای «رشد¬کردن» و «[[پاکیزه]] شدن» است.<ref>ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸</ref> [[نفس زکیه]] یعنی: نفسی که کاملاً [[پاک]] و [[پاکیزه]] است به عبارت دیگر با الفاظی همانند: [[اخلاص]]، فداکار، [[اراده]] آهنین داشتن و هدفمند بودن تعبیر شده است؛ در واقع [[نفس زکیه]] یک فرد [[مسلمان]] که در درجه بالای [[ایمان]] و [[اراده]] و [[فداکاری]] و از خودگذشتگی باشد است.<ref>ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸</ref> همچنین به جای استعمال واژه [[نفس زکیه]]، از واژه "الدم الحرام" و یا "[[نفس]] [[حرام]]" هم استفاده شده است.<ref>ر.ک. آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸</ref> همانگونه که در [[قرآن کریم]] آمده است:<ref>سوره کهف، آیه۷۴: «آیا نفس زکیهای را بدون اینکه کسی را کشته باشد کشتی؟»</ref> {{عربی|﴿{{متن قرآن|أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَکِيَّةً بِغَيْرِ نَفْسٍ}}﴾}}<ref>ر.ک. آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸؛ صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹</ref>
| |
| *در معنای [[نفس زکیه]] دو احتمال وجود دارد:
| |
| #[[نفس زکیه]] یعنی [[نفس]] [[طاهر]]، یعنی شخصی که گناهی مرتکب نشده است<ref>ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ – ۲۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، پرسمان مهدویت، ج۳، ص۲۲۱ ـ ۲۲۴ و ص ۲۲۶ ـ ۲۳۱</ref> برای تأیید این معنا، قراینی وجود دارد مانند [[امام علی]]{{ع}} فرمودند:<ref>نعمانی، ابو عبدالله محمد بن ابراهیم، الغیبة للنعمانی، ۲۶۶، باب۱۴، ح۱۷: «آیا شما را از زمان به پایان رسیدن سلطنت خاندان فلان خبر ندهم؟ هنگام کشته شدن نفسی حرام در روزی حرام»</ref> «أَ لَا أُخْبِرُکُمْ بِآخِرِ مُلْکِ بَنِی فُلَانٍ قُلْنَا بَلَی یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ قَالَ قَتْلُ نَفْسٍ حَرَامٍ فِی یَوْمٍ حَرَام.»<ref>ر.ک. آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸</ref>
| |
| #[[نفس زکیه]] به معنای شخصیت متکامل و رشد یافته است.<ref>ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، پرسمان مهدویت، ج۳، ص۲۲۱ ـ ۲۲۴ و ص ۲۲۶ ـ ۲۳۱</ref> در تأیید این معنا، باید گفت: بیتردید [[ظهور امام عصر]]{{ع}} مهمترین رخداد [[عالم]] در [[آخرالزمان]] خواهد بود و کشته شدن [[نفس زکیه]] از نشانههای چنین حادثه بزرگی است.<ref>ر.ک. سلیمیان، خدامراد، پرسمان مهدویت، ج۳، ص۲۲۱ ـ ۲۲۴ و ص ۲۲۶ ـ ۲۳۱؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸</ref> ولی آنچه معنای اول را تقویت میکند آن است که [[نفس زکیه]] انسانی است که بر اثر شخصیت والای او قتل آن اهمیتی به سزا دارد، و اهمیت قتل درباره اشخاص [[آزمایش]] شده و با [[اخلاص]] است که در سطح بالاتری قرار گرفته باشندکه جلب نظر میکند و موجب تأثر و تأسف عمیق [[مردم]] میشود ولی کشتن یک فرد معمولی بیگناه نوعا اهمیتی در [[جوامع]] ندارد و جلب نظر نمیکند. در ضمن چیزی که میخواهد نشانه شود باید در مورد کسی باشد که در بین [[مردم]] شناخته شده باشد، و گرنه نمیتواند [[دلالت]] بر چیزی بکند و نشانه [[ظهور]] قرار گیرد.<ref>ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸</ref> و نیز تأکید [[پیشوایان]] دینی بر حتمیت این رویداد، اهمیت فوقالعاده آن و مهم بودن شخصیت [[نفس زکیه]] را نمایان میکند.<ref>ر.ک. آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸</ref>
| |
|
| |
|
| *'''بند تفصیلی ندارد'''
| |
