(۱۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:
خط ۱:
{{خرد}}
#تغییر_مسیر [[حدیث دوات و قلم]]
{{امامت}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[نامه نانوشته در حدیث]] | [[نامه نانوشته در کلام اسلامی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[نامه نانوشته (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
==مقدمه==
* نامهای که [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} در روز پنجشنبهای از اواخر [[عمر]] خویش میخواست بنویسد و امر [[خلافت]] [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} را صراحتا بیان کند و فرمود: {{عربی|هلمّ، أکتب لکم کتابا لا تضلّوا بعده}}، بیاورید تا نامهای برایتان بنویسم که پس از آن [[گمراه]] نشوید. [[عمر]] با بیان اینکه [[قرآن]] هست و برای ما کافی است (حسبنا [[کتاب]] [[اللّه]]) نگذاشت [[کاغذ و قلم]] بیاورند و گفت که [[پیامبر]]، در اثر درد [[هذیان]] میگوید و... بالأخره آن [[نامه]] نوشته نشد و [[ابن عباس]] پیوسته از آن روز، با [[حسرت]] یاد میکرد که نگذاشتند [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] آنچه میخواست بنویسد. این نکته در منابع فراوانی از کتب [[شیعه]] و [[سنّی]] آمده و غیرقابل [[انکار]] است.<ref> ر.ک: «المراجعات» شرف الدین، نامه ۸۶ تحت عنوان رزّیة یوم الخمیس و منابعی که برای آن آورده است.</ref> [[هدف]] از [[نگارش]] متن مورد نظر [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]، تحکیم پایههای [[وصایت]] و [[خلافت]] [[حضرت امیر]] بود، امّا چون در حضور وی سروصدا و [[نزاع]] کردند، [[پیامبر]] رنجید و برای [[نوشتن]] آن پافشاری نکرد و از [[بیم]] بروز فتنهای دیگر دم فروبست، ولی [[تاریخ]] و آیندگان واقعیت آنچه را که آن روز [[گذشت]]، شناختند<ref>ر.ک: «فروغ ابدیت»، ج ۲، بحث «نامهای که نوشته نشد»، «امامشناسی»، علامه حسینی طهرانی، ج ۱ و «نامهای که نانوشته ماند» غلامحسین زینلی، بوستان کتاب، «الوصیّة الممنوعه» علی صادق الزبیدی</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۶۸.</ref>