|
|
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{ویرایش غیرنهایی}}
| | #تغییر_مسیر [[رهبانیت]] |
| {{امامت}}
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[رهبان در قرآن]] | [[رهبان در حدیث]] | [[رهبان در فقه سیاسی]] </div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[رهبان (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| |
| <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
| |
| | |
| ==مقدمه==
| |
| [[رهبانیت]] مصدر [[راهب]] است و تَرهُّب به معنای تعبّد در [[صومعه]] میباشد<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۴۷.</ref>. برخی [[غلو]] در تعبُّد و [[افراط]] در آن را [[رهبانیت]] دانستهاند<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۶۷.</ref>. اصل آن "رهب" به معنای [[خوف]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۴۴۷.</ref>، [[ترس]] مستمر و دائم<ref>حسین مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۴، ص۲۴۱.</ref>.
| |
| | |
| {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً}}<ref>«در دل پیروان او مهر و بخشایشی نهادیم و ما رها کردن این جهان را که از خود درآوردند بر آنان مقرّر نداشتیم جز آنکه برای رسیدن به خشنودی خداوند چنین کردند امّا آن را چنان» سوره حدید، آیه ۲۷.</ref>.
| |
| | |
| به [[عالمان]] [[مسیحی]] و [[یاران]] و [[اصحاب]] [[حضرت عیسی]]{{ع}} در [[قرآن کریم]]، [[راهب]] ([[رهبان]] جمع [[راهب]]) اطلاق شده است. در مورد اصل [[رهبانیت]] [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً}}<ref>«در دل پیروان او مهر و بخشایشی نهادیم و ما رها کردن این جهان را که از خود درآوردند بر آنان مقرّر نداشتیم جز آنکه برای رسیدن به خشنودی خداوند چنین کردند امّا آن را چنان» سوره حدید، آیه ۲۷.</ref> [[رهبانیت]] را "[[بدعت]] [[حسنه]]" میشمارد، یعنی میفرماید: در [[دل]] کسانی که از او ([[عیسی]]{{ع}}) [[پیروی]] کردند، [[رأفت]] و [[رحمت]] قرار دادیم و رهبانیتی را به صورت بدعتی در پیش گرفتند که ما آن را بر ایشان [[واجب]] نکرده بودیم؛ مگر آنکه در [[طلب]] [[خشنودی الهی]] آن را در پیش گرفته بودند؛ ولی چنانکه [[شایسته]] بود، رعایتش نکردند؛ پس بحث در کبری ([[رهبانیت]]) نیست که خود [[ممدوح]] و در [[طلب]] [[رضوان الهی]] است؛ بلکه در صغری یعنی عدم رعایت [[شایسته]] آن است<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۵۴۱.</ref>.
| |
| | |
| [[رهبانیت]] به معنای [[دنیاگریزی]] و دوری از [[اجتماع]] و اجتناب از اختلاط با [[مردم]]، در [[اسلام]] امری منفی و منهی است. [[راهبان]] [[مسیحی]] نیز نتوانستند خود را از علایق [[دنیوی]] منزه گردانند و به [[اموال]] و [[حقوق مردم]] [[تجاوز]] کردند و به همین [[دلیل]] [[قرآن کریم]] آنان را [[نکوهش]] میکند: {{متن قرآن|إِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ}}<ref>«بسیاری از دانشوران دینی (اهل کتاب) و راهبان، داراییهای مردم را به نادرستی میخورند » سوره توبه، آیه ۳۴.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۱۸-۳۱۹.</ref>
| |
| | |
| ==منابع==
| |
| * [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
| |
| | |
| ==پانویس==
| |
| {{یادآوری پانویس}}
| |
| {{پانویس2}}
| |
| | |
| | |
| [[رده: مدخل]]
| |
| [[رده:رهبان]]
| |
