(۲۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:
خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
#تغییر_مسیر [[عمرو بن سعید بن عاص اموی]]
{{امامت}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عمرو بن سعید بن عاص در حدیث]] | [[عمرو بن سعید بن عاص در تاریخ اسلامی]] | [[عمرو بن سعید بن عاص در معارف و سیره حسینی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[امام حسین (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
==مقدمه==
در ایّامی که [[سید الشهدا]]{{ع}} در [[مکّه]] بود، [[یزید]]، "[[عمرو بن سعید]]"را که [[والی مدینه]] بود، همراه با سپاهی به [[مکّه]] فرستاد و او را [[امیر]] الحاجّ قرار داد و [[سرپرستی]] [[امر]] [[حجّ]] را در موسم به او سپرد و توصیه کرد که هر جا به [[حسین]]{{ع}} [[دست]] یافت، او را [[ترور]] کند. [[امام حسین]] چون از ماجرا [[آگاه]] شد، برای این که [[حرمت]] [[خانۀ خدا]] با ریختن خونش زیر پا گذاشته نشود و نقشۀ [[ترور]] ناکام بماند، به [[عمره]] اکتفا کرد و از [[مکّه]] بیرون آمد<ref>مقتل الحسین، مقرم ص۱۹۳؛ بحار الأنوار، ج۴۵، ص۹۹.</ref>. وی از بدخواهان کین توز نسبت به [[اهل بیت]] بود. پس از بازگشت [[اهل بیت]] به [[مدینه]]، وقتی گریهها و نالههای بازماندگان [[شهدای کربلا]] را در سوگ [[حسین]]{{ع}} و کشتگان خود شنید، خندید و از روی [[شماتت]] و زخم زبان گفت: این شیون، مثل شیوه روز [[مرگ]] [[عثمان]] است!<ref>ثورة الحسین، مهدی شمس الدین، ص۲۳۱.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۵۵.</ref>.
