اهل الله: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +))
 
(۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
== مقدمه ==
[[علی]] {{ع}} در [[نهج‌البلاغه]] درباره اهل الله می‌گوید: {{متن حدیث|يَتَنَسَّمُونَ‏ بِدُعَائِهِ رَوْحَ‏ التَّجَاوُزِ}}<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۲۲.</ref> اینها کسانی هستند که در حالی که [[خدا]] را می‌خوانند و [[استغفار]] می‌کنند و [[غرق]] در استغفار هستند، [[نسیم]] [[آمرزش]] را در درون خود [[احساس]] می‌کنند؛ یعنی احساس می‌کنند [که] آمرزیده شده‌اند، نسیم [[تجاوز]] را در روح خود احساس می‌کنند<ref>اینها چیزهائی است که از سطح فکر امثال ما بالاتر است و شاید نتوانیم باور کنیم.</ref><ref>انسان کامل، ص۱۶۶.</ref><ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۱۷۴.</ref>


{{امامت}}
== منابع ==
 
{{منابع}}
==مقدمه==
[[علی]]{{ع}} در [[نهج‌البلاغه]] درباره اهل الله می‌گوید: {{متن حدیث|يَتَنَسَّمُونَ‏ بِدُعَائِهِ رَوْحَ‏ التَّجَاوُزِ}}<ref>نهج‌البلاغه، خطبه ۲۲.</ref> اینها کسانی هستند که در حالی که [[خدا]] را می‌خوانند و [[استغفار]] می‌کنند و [[غرق]] در استغفار هستند، [[نسیم]] [[آمرزش]] را در درون خود [[احساس]] می‌کنند؛ یعنی احساس می‌کنند [که] آمرزیده شده‌اند، نسیم [[تجاوز]] را در روح خود احساس می‌کنند<ref>اینها چیزهائی است که از سطح فکر امثال ما بالاتر است و شاید نتوانیم باور کنیم.</ref><ref>انسان کامل، ص۱۶۶.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۱۷۴.</ref>
 
== جستارهای وابسته ==
 
==منابع==
# [[پرونده:1100662.jpg|22px]] [[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|'''فرهنگ مطهر''']]
# [[پرونده:1100662.jpg|22px]] [[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|'''فرهنگ مطهر''']]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{پانویس2}}
{{پانویس}}


[[رده:اهل الله]]
[[رده:اهل الله]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۳۶

مقدمه

علی (ع) در نهج‌البلاغه درباره اهل الله می‌گوید: «يَتَنَسَّمُونَ‏ بِدُعَائِهِ رَوْحَ‏ التَّجَاوُزِ»[۱] اینها کسانی هستند که در حالی که خدا را می‌خوانند و استغفار می‌کنند و غرق در استغفار هستند، نسیم آمرزش را در درون خود احساس می‌کنند؛ یعنی احساس می‌کنند [که] آمرزیده شده‌اند، نسیم تجاوز را در روح خود احساس می‌کنند[۲][۳][۴]

منابع

پانویس

  1. نهج‌البلاغه، خطبه ۲۲.
  2. اینها چیزهائی است که از سطح فکر امثال ما بالاتر است و شاید نتوانیم باور کنیم.
  3. انسان کامل، ص۱۶۶.
  4. زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص ۱۷۴.