|
|
| (۵۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{سیره معصوم}}
| | #تغییر_مسیر [[اسلام ناب]] |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اسلام ناب محمدی در قرآن]] - اسلام ناب محمدی در حدیث]] - اسلام ناب محمدی در تاریخ اسلامی]] - اسلام ناب محمدی در معارف و سیره نبوی]]</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[سیره خانوادگی معصومان (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| |
| <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
| |
| | |
| ==مقدمه==
| |
| اسلام ناب محمدی{{صل}}، [[اسلام]] حقیقیِ مستند به منابع اصیل و تحقق بخش [[ارزشهای الهی]] در برابر اسلام آمریکایی.
| |
| اسلام از ماده “س ل م” در لغت به معنای [[تسلیم شدن]]، [[عافیت]] و دوری از [[عیب]] و [[نقص]]، [[خالص نمودن عبادت]]<ref>ابن فارس، احمد بن فارس، معجم مقاییس اللغة، تحقیق عبدالسلام محمد هارون، ج۳، ص۹۰ -۹۱؛ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۶، ص۳۴۵؛ قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۳، ص۳۰۱-۳۰۲.</ref> و در [[ادبیات اسلامی]]، آخرین [[دین]] [[وحیانی]] است که مجموعه [[عقائد]]، [[ارزشها]]، [[احکام]] [[حقوقی]] و [[عبادی]] را به عنوان یگانه [[راه]] [[سعادت]] و [[رستگاری]] [[انسانها]] به ارمغان آورده و [[رسالت]] [[ترویج]] ارزشهایش را نیز به عهده [[خواص]] از [[امت اسلام]] واگذار کرده است<ref>آیت الله خامنهای، ۱۹/۱۰/۱۳۸۴.</ref>. مراد از کاربردهای [[قرآنی]] واژه اسلام مانند: {{متن قرآن|إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ}}<ref>«بیگمان دین (راستین) نزد خداوند، اسلام است» سوره آل عمران، آیه ۱۹.</ref>، {{متن قرآن|وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}}<ref>«و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> و... [[دین اسلام]] است<ref>طباطبائی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، ج۵، ص۲۷۳ -۲۹۳.</ref>؛ واژه “ناب” نیز مرادف با “سره، [[خالص]] و بدون آمیختگی بودن”<ref>معین، محمد، فرهنگ فارسی، ج۴، ص۴۵۲۱.</ref> و به معنای چیزی است که با ماده دیگری ترکیب نشده باشد<ref>انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، ج۸، ص۷۵۹۱.</ref>. واژه [[محمدی]]{{صل}} نیز انتساب به [[حضرت محمد]]{{صل}}، [[رسول گرامی اسلام]]، را افاده میکند؛ بنابراین اسلام ناب محمدی{{صل}} اسلام خالص و نابی است که در آموزهها و [[سیره پیامبر اکرم]]{{صل}} متبلور شده است.
| |
| اسلام ناب محمدی{{صل}} “اسلام [[صفا]] و [[معنویت]]، اسلام [[عقلانیت]] و [[توحید]]، اسلام [[پرهیزکاری]] و مردمسالاری، اسلام {{متن قرآن|أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ}}<ref>«محمد، پیامبر خداوند است و آنان که با ویاند، بر کافران سختگیر، میان خویش مهربانند» سوره فتح، آیه ۲۹.</ref> و در نقطه مقابل، اسلام آمریکایی به معنای پوشاندن [[لباس]] اسلام بر نوکری [[اجانب]] و [[دشمنی]] با [[امت اسلامی]] است”<ref>آیت الله خامنهای، ۸/۷/۱۳۹۳.</ref>.
| |
| اسلام ناب محمدی{{صل}} اولین بار زمانی که [[اسلام]] آمریکایی درصدد ایجاد [[انحراف]] در عالم اسلام و ارائه چهره مخدوشی از اسلام بود، در بیانات [[امام خمینی]] به کار رفت<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۱۱، ۱۲۰.</ref>؛ البته ایشان از [[درهم]] آمیختگی مرزهای مفهومی اسلام ناب محمدی{{صل}}؛ که اسلام پابرهنگان و [[محرومان]] است، با اسلام آمریکایی؛ که اسلام مقدسنماهای [[متحجر]]، [[سرمایهداران]] خدانشناس و مرفهین بیدرد است نگران بودهاند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۱۲۰ -۱۲۱.</ref>.
| |
| | |
| پس از این، [[ادبیات]] نوینی درباره اسلام ناب محمدی{{صل}} و اسلام آمریکایی شکل گرفت. اسلام ناب محمدی{{صل}} [[اسلامی]] برگرفته از منابع اصیلی چون [[قرآن]] و [[سنت]] [[رسول گرامی اسلام]] و [[اهل بیت]]{{عم}} و [[وفادار]] به [[تعالیم]] [[راستین]] و [[حقیقی]] ایشان است. نگاه جامع به [[دین]] و به طور خاص اجرایی شدن [[احکام دین]] در قالب [[تشکیل حکومت اسلامی]] از مهمترین [[ویژگیهای اسلام]] [[ناب]] [[محمدی]]{{صل}} است و به ویژه سلطهستیزی و [[دفاع]] از محرومان و [[مستضعفان]] از جهتگیریهای اساسی آن میباشد<ref>ر.ک: امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۷۹-۸۰؛ ۱۱۹-۱۲۰.</ref>.
| |
| | |
| گرچه عبارت اسلام ناب محمدی{{صل}} تعبیر نوآورانهای از اسلام اصیل و حقیقی است؛ با این حال قرآن مختصات [[اسلام ناب]] و انحراف از اسلام اصیل را در مجموعه آیاتی بیان داشته است. از نظر قرآن [[همنشینی]] با قرآن<ref>{{متن قرآن|وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا}} «و پیامبر میگوید: پروردگارا! امّت من این قرآن را کنار نهادند» سوره فرقان، آیه ۳۰.</ref>، اتخاذ ولی و [[امام]] خوب<ref>{{متن قرآن|وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا * يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا}} «و روزی که ستم پیشه، دست خویش (به دندان) میگزد؛ میگوید: ای کاش راهی با پیامبر در پیش میگرفتم! * ای وای! کاش فلانی را به دوستی نمیگرفتم!» سوره فرقان، آیه ۲۷-۲۸.</ref>، [[جهاد در راه خدا]]، پیشی نگرفتن از [[ولی خدا]]<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}} «ای مؤمنان! هر کس از دینش برگردد خداوند به زودی گروهی را میآورد که دوستشان میدارد و دوستش میدارند؛ در برابر مؤمنان خاکسار و در برابر کافران دشوارند، در راه خداوند جهاد میکنند و از سرزنش سرزنشگری نمیهراسند؛ این بخشش خداوند است که به هر کس بخواهد ارزانی میدارد و خداوند نعمتگستری داناست» سوره مائده، آیه ۵۴.</ref>، [[عقلانیت]]<ref>{{متن قرآن|إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ}} «ما آن را قرآنی عربی فرو فرستادهایم باشد که خرد ورزید» سوره یوسف، آیه ۲.</ref> و صفاتی از این قبیل از [[ویژگیهای اسلام]] [[ناب]] است.
| |
| | |
| اسلام ناب محمدی{{صل}} با مجاهدتهای [[پیامبر گرامی اسلام]] که در پی [[مجد]] و [[عظمت]] [[پیروان]] خویش بودند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۷۹ -۸۰.</ref>، و در نتیجه تلاشهای [[اهل بیت]]{{عم}} که [[قرآن]] و [[سنت پیامبر]] را [[ترویج]] میکردند، توسعه یافت<ref>آیت الله خامنهای، ۲۶/۲/۱۳۸۸.</ref>. پیامبر گرامی اسلام پیش از [[وفات]] خود [[راهبرد]] دستیابی به [[اسلام ناب]] را روشن ساخته و با تأکید بر [[تمسک به قرآن]] و اهل بیت{{عم}} در احادیثی مانند [[حدیث]] معروف [[ثقلین]]<ref>ر.ک: حسینی میلانی، سید علی، حدیث الثقلین، ص۹-۳۲.</ref>، [[راه]] [[نجات]] را در [[پیروی]] از این دو منبع گرانسنگ منحصر نمودند<ref>ر.ک: طبرسی، حسن بن علی، اخبار و احادیث و حکایات در فضائل اهل بیت رسول{{صل}} و مناقب اولاد بتول{{عم}}، ترجمه عبدالملک بن واعظ قمی، تحقیق رسول جعفریان، ص۱۲-۳۰.</ref>.
| |
| اسلام ناب محمدی{{صل}} [[مخالف]] [[اشرافیگری]]، [[تبعیض]]، [[فساد]] طبقاتی و [[استکبار]] بوده و در پی ترویج [[توحید]]، [[عدالت]] و استقرار [[جامعه اسلامی]] است<ref>ر.ک: نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref>. چنانکه [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به عنوان الگوی تام اسلام ناب در احیای عدالت حتی نسبت به [[برادر]] خود نیز استثنا قائل نشدند<ref>نهج البلاغه، خطبه ۲۱۵.</ref>. پس از امیرالمؤمنین{{ع}} [[ائمه]]{{عم}} عهدهدار [[احیا]] و گسترش مفاهیم قرآن و ارزشهای اسلام ناب محمدی{{صل}} بودند<ref>صدوق، محمد بن علی، کتاب من لا یحضره الفقیه، تحقیق علی اکبر غفاری، ج۲، ص۶۱۰؛ طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، تحقیق سید حسن موسوی خرسان، ج۶، ص۹۶.</ref>.
| |
| | |
| این [[رویارویی]] در طول [[تاریخ]] تحت عنوانهایی چون [[تقابل]] [[اسلام علوی]] با [[اسلام اموی]] و [[عباسی]] یا رویارویی [[اسلام]] التقاطی با [[اسلام راستین]] صورت پذیرفت و [[اندیشمندان]] و [[فقیهان]] [[مسلمان]] در [[حفاظت]] از مرزهای اسلام ناب محمدی جِدّوجهد خود را به کار میبستند<ref>آیت الله خامنهای، ۱۴/۶/۱۳۵۹؛ ۱۱/۱۰/۱۳۷۰؛ ۱۹/۶/۱۳۸۲.</ref>.
| |
| نخستین [[انحراف]] سازمانیافته از [[اسلام ناب]] را میتوان در [[زمان]] حضور [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} [[مشاهده]] کرد. آنگونه که در زمان [[حیات]] آن [[حضرت]] در مواجهه با بیانات شخص [[پیامبر]]{{صل}} به تدریج دو [[جبهه]] [[ولایتپذیر]] و ولایتگریز شکل گرفت، بدان حد که نه تنها در [[روایات]] منقول از ایشان<ref>مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، تحقیق پورسعید، ج۵، ص۵۹-۶۰.</ref>؛ بلکه در [[آیات قرآن]] نیز صراحتاً [[حجت]] بودن بیان پیامبر{{صل}} برای [[پیروان]] مورد تأکید قرار گرفت<ref>{{متن قرآن|وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى * إِنْ هُوَ إِلاَّ وَحْيٌ يُوحَى}} «و از سر هوا و هوس سخن نمیگوید * آن (قرآن) جز وحیی نیست که بر او وحی میشود» سوره نجم، آیه ۳-۴.</ref> و از عدهای از اطرافیان ایشان با عنوان [[منافق]] یاد شد<ref>ر.ک: سوره منافقون، آیات ۱-۱۱.</ref>. مصادیق این مسئله را میتوان در ماجرای [[ترور]] پیامبر در بازگشت از [[جنگ تبوک]]<ref>{{متن قرآن|يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ مَا قَالُوا وَلَقَدْ قَالُوا كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُوا بَعْدَ إِسْلَامِهِمْ وَهَمُّوا بِمَا لَمْ يَنَالُوا وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْرًا لَهُمْ وَإِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ}} «به خداوند سوگند میخورند که (سخنی) نگفتهاند در حالی که بیگمان کلمه کفر (آمیز) را بر زبان آوردهاند و پس از اسلام خویش کفر ورزیدهاند و به چیزی دل نهادند که بدان دست نیافتهاند و کینهجویی نکردهاند مگر بدان روی که خداوند و پیامبرش با بخشش خویش آنان را توانگر کردهاند؛ پس اگر توبه کنند برای آنان بهتر است و اگر رو بگردانند خداوند آنان را در این جهان و جهان واپسین به عذابی دردناک دچار خواهد کرد و در (این سر) زمین یار و یاوری نخواهند داشت» سوره توبه، آیه ۷۴.</ref>، [[تخلف]] از [[لشکر اسامه]]<ref>ابن ابی الحدید، عزالدین، شرح نهج البلاغه، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، ج۱۷، ص۱۸۱ -۱۸۳.</ref> و... به روشنی [[مشاهده]] کرد.
| |
| پس از [[پیامبر خدا]]{{صل}} نیز دو [[انحراف]] بزرگ در [[تاریخ اسلام]] پدیدار شد که اگر مجاهدتهای [[علمی]] و عملی [[اهل بیت]]{{عم}} نمیبود، میتوانست به هدم [[اساس اسلام]] منجر شود؛ انحراف نخست از سوی [[بنیامیه]] و انحراف دوم از سوی [[بنیعباس]] واقع<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۶، ص۳۸۸.</ref> و تا قرون ششم و هفتم [[هجری]] ادامه یافت<ref>آیت الله خامنهای، ۳۰/۶/۱۳۸۱.</ref>.
| |
| | |
| در [[دوران غیبت]] [[ائمه]]{{عم}} و به خصوص در دوران متأخرو پس از روی کار آمدن شاهان قاجار و پهلوی و همزمان با تجزیه [[امپراتوری عثمانی]]، برنامهای منسجم و هدفدار برای [[تخریب اسلام]] [[ناب]] توسط [[دشمنان اسلام]] طراحی و [[اجرا]] شد<ref>آیت الله خامنهای، ۴/۲/۱۳۸۰؛ ۱۹/۲/۱۳۸۴.</ref>. [[رویارویی]] [[امپریالیسم]] غربی با امپراتوریهای بزرگ [[اسلامی]] مانند [[عثمانی]] و صفوی سبب زوال حکومتهای اسلامی شده و موجبات [[ظهور]] نهضتهای [[آزادیخواه]] اسلامی را فراهم آورد<ref>McDougall, E. Ann, Engaging with a Legacy: Nehemia Levtzion (۱۹۳۵-۲۰۰۳), London: Routledge, ۲۰۱۴, P ۲۱۲.</ref>.
| |
| برای [[تحریف]] از اسلام ناب محمدی{{صل}}، در کنار [[ترویج]] [[سلفیگری]]، روند عرفی کردن [[دین]] و سکولارسازی [[جامعه دینی]] به موازات هم پیش رفتند و [[حریم]] [[مرجعیت دینی]] را نیز محدود نمودند، که اوج این تحدید دین در ماجرای [[مشروطه]] و سربهداری شیخ [[فضل]] [[الله]] نوری خود را ظاهر ساخت<ref>آیت الله خامنهای، ۹/۲/۱۳۸۵.</ref>. روشنفکران قاجاری با یکسان انگاری [[اسلام]] با [[مسیحیت]] قرون وسطایی، بیصداقتی در انتقال مفاهیم غربی و [[سرسپردگی]] برخی از ایشان به سفارتخانههای [[بیگانه]]، ضرباتی به پیکره [[اسلام ناب]] وارد ساختند<ref>دژاکام، علی، روشنفکری از منظر شهید مطهری، پژوهشهای اجتماعی اسلامی (فصلنامه)، مشهد، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، ش۵۹، ص۱۸۷-۲۰۶.</ref>.
| |
| | |
| در دوران معاصر بزرگانی چون [[علامه]] [[عسکری]]<ref>عسکری، سید مرتضی، نقش ائمه{{عم}} در احیاء دین، ج۱، ص۲۷.</ref>، [[آیت الله]] طالقانی<ref>طالقانی، محمود، پرتوی از قرآن، ج۵، ص۴۷۱-۴۷۰.</ref>، [[مهندس بازرگان]]<ref>ر.ک: آیت الله خامنهای، مکتوبات، ۵/۱۱/۱۳۷۳.</ref>، [[علامه طباطبائی]]<ref>ر.ک: طباطبائی، سید محمدحسین، قرآن در اسلام، ص۱۰-۱۱.</ref> و [[شهید مطهری]] با طرح [[اسلام]] اصیل و [[راستین]]<ref>مطهری، مجموعه آثار، ج۲۴، ص۲۹.</ref> و بعدها نیز آیت الله [[خامنهای]]<ref>آیت الله خامنهای، ۲۳/۲/۱۳۷۰؛ ۳/۳/۱۳۷۴.</ref> زمینه طرح گفتمان اسلام ناب محمدی{{صل}} را برای [[امام خمینی]] فراهم کردند. [[اسلام راستین]] در فضایی طرح شد که روشنفکران غربگرا و سردمداران [[مذاهب انحرافی]] ساخته دست [[استعمار]] با [[القای شبهات]] فراوان و [[تسخیر]] عرصههای [[علمی]] و [[سیاسی]] جرأت هرگونه اظهارنظر را از [[پیروان اسلام]] [[ناب]] سلب کرده بودند. آیت الله طالقانی با تشکیل جلسات [[تفسیر قرآن]] و کاربرد [[احکام]] [[قرآنی]] در [[مبارزه]] با [[کفر]] و [[استکبار]] و [[تربیت]] [[نسل]] دانشجویان [[متدین]]<ref>طالقانی، محمود، پرتوی از قرآن، ج۵، ص۴۷۰.</ref> به تبیین اسلام ناب محمدی{{صل}} کمکهای شایانی نمود. شهید مطهری نیز با توسعه گفتمانی و [[ترویج]] اسلام راستین که به مبارزه با اسلام [[تحجر]] و [[سکولار]] میپرداخت، زمینه را برای بحث از [[اسلام ناب]] فراهم ساخت که پس از [[انقلاب اسلامی]] به تحقق نزدیک شد<ref>آیت الله خامنهای، ۱۴/۳/۱۳۸۹.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۳۹.</ref>
| |
| | |
| ==مبانی اسلام ناب محمدی{{صل}}==
| |
| مبانی اسلام ناب محمدی{{صل}} مجموعه پایههای نظری و [[فکری]] است که بر اساس آن اسلام ناب با تمامی لوازمش تعریف میشود. [[قرآن]] و [[سنت پیامبر]]{{صل}} و [[اهل بیت]]{{عم}} به عنوان منبع زنده و زاینده، مجموعه مبانی مورد نظر را بیان داشتهاند. پیش از تبیین مبانی اسلام ناب محمدی{{صل}} توجه به این امر ضروری است که اسلام آمریکایی نیز مدعی [[پایبندی]] به همین مبانی است، با این حال طرفداران اسلام آمریکایی، به علت تحجرگرایی و نیز [[همسویی]] با اصول مورد نظر [[غرب]] و [[تأمین منافع]] ایشان، فاصله زیادی با اسلام ناب محمدی{{صل}} دارند<ref>آیت الله خامنهای، ۲۹/۱۲/۱۳۸۹.</ref>.
| |
| در قرآن، [[خدامحوری]] و [[توحید]] به عنوان اصلیترین مبنای مورد نظر اسلام چنان مورد تأکید قرار گرفته<ref>{{متن قرآن|وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ}} «و خدای شما خدایی یگانه است، خدایی جز آن بخشنده بخشاینده نیست» سوره بقره، آیه ۱۶۳.</ref> که از نظر برخی [[هدف]] نهایی از [[آیات قرآن]]، [[توحید]] تلقی میشود<ref>صدرالمتالهین، صدرالدین محمد شیرازی، تفسیر القرآن الکریم، تحقیق محمد خواجوی، ج۴، ص۵۴.</ref>. ارسال [[نامه]] از سوی [[پیامبر اسلام]]{{صل}} به [[پادشاهان]] [[شرق]] و [[غرب]] و [[دعوت]] ایشان به توحید در همان سالهای اولیه [[تشکیل حکومت اسلامی]]، نشان از جایگاه بیمثال توحید در [[اندیشه]] اسلام ناب محمدی{{صل}} دارد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲، ص۲۹-۳۰.</ref>. اسلام ناب محمدی{{صل}} در شرایط کنونی نیز درصدد [[مخالفت]] با [[آمریکا]]، [[کفر]] و [[شرک]] و طنین انداختن آوای توحید است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۸۲.</ref>. و روشن است که همین تکیه و تأکید بر توحید در منظومه [[فکری]] [[امام خمینی]] و سبب تحولآفرینی ایشان و احیای اسلام ناب محمدی{{صل}} گشت<ref>آیت الله خامنهای، ۱۴/۳/۱۳۹۴.</ref>.
| |
| | |
| توحید صرفاً یک نظریه [[فلسفی]] و فکری نیست<ref>آیت الله خامنهای، ۲/۷/۱۳۸۲.</ref> بلکه معنای عمیق و همه جانبه آن، [[حاکمیت]] [[ارزشهای الهی]] بر [[جامعه]] و [[نفی]] حکومتهای طاغوتی، استبدادی، [[فاسد]] و [[طغیانگر]] است<ref>آیت الله خامنهای، ۲۲/۷/۱۳۸۲.</ref>.
| |
| [[نبوت]] در منظومه [[توحیدی]] اسلام ناب محمدی{{صل}} بر اساس هدف [[تربیتی]] و اصلاحی و برای ابدیتبخشیدن به حرکت [[عظیم]] و بزرگ خداوندی که [[تزکیه]] و [[تعلیم کتاب و حکمت]] را محور فعالیت خود قرار داده است، جایگاه شاخصی دارد<ref>آیت الله خامنهای، ۲۴/۱۲/۱۳۷۹؛ ۲۹/۴/۱۳۸۸.</ref>. اسلام ناب محمدی{{صل}} از طریق نبوت و [[بعثت انبیا]] [[جهت]] ختم برنامههای تعلیمی و تربیتی [[خداوند]] [[ابلاغ]] شد و در همین راستا نبوت [[حضرت]] خاتم{{صل}} نیز [[بشریت]] را به سر [[منزل]] مقصود نزدیک نمود<ref>آیت الله خامنهای، ۲۴/۱۲/۱۳۷۹.</ref>.
| |
| | |
| در [[استمرار نبوت]]، [[ولایت]] رکن رکین اسلام ناب محمدی{{صل}} و برخاسته از آن است و بنابر آیات قرآن و [[روایات]] صحیح، اتکا به آن سبب [[رستگاری]] خواهد بود. [[اسلام]] از اساس، [[تمسک]] به ولایت را یکی از مبانی اسلام ناب محمدی{{صل}} در کنار توحید و [[نبوت]] قرار میدهد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۰، ص۱۱۳.</ref>. [[باور]] به [[خدا]] و خلفای منصوبش چنان اهمیت دارد که [[وعده حتمی خدا]] [[نجات]] کسانی است که ایشان را به عنوان ولی اتخاذ نمودهاند<ref>{{متن قرآن|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}} «خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگیها بیرون میبرد اما سروران کافران، طاغوتهایند که آنها را از روشنایی به سوی تیرگیها بیرون میکشانند؛ آنان دمساز آتشند، آنها در آن جاودانند» سوره بقره، آیه ۲۵۷؛ {{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}} «سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او و (نیز) آنانند که ایمان آوردهاند، همان کسان که نماز برپا میدارند و در حال رکوع زکات میدهند» سوره مائده، آیه ۵۵.</ref>. [[اسلام ناب]] در کنار [[ولایت خدا]] و [[رسول خدا]]{{صل}}، [[ولایت اهل بیت]]{{عم}} را نیز بنابر [[حدیث متواتر]] [[ثقلین]]، [[واقعه غدیر]]، [[حدیث منزلت]] و [[احادیث]] دیگر [[اثبات]] میکند<ref>شرف الدین موسوی، سید عبدالحسین، المراجعات، تحقیق حسین راضی، ص۷۱-۷۴، ۱۹۹-۲۰۱، ۲۵۹-۲۶۴.</ref> و تجلی [[ولایت]] در [[حکومت اسلامی]] را سبب پیاده شدن مؤلفههای اسلام ناب میداند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۸، ص۱۵۲- ۱۵۵.</ref>.
| |
| | |
| [[ولایت فقیه]] که در امتداد و برگرفته از همین مبنای محکم اسلام ناب است، با [[الگوگیری]] از ولایت [[اولی الأمر]] به [[مبارزه]] با [[استبداد]] و [[استکبار]] پرداخته و در راستای تحقق [[توحید]] و ارزشهای [[توحیدی]] تلاش میکند<ref>ر.ک: امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۰، ص۵۸ -۶۰؛ آیت الله خامنهای، ۲۴/۶/۱۳۸۱.</ref>.
| |
| در اسلام ناب محمدی{{صل}} توجه به [[حیات]] و نشئه [[اخروی]] یک اصل اساسی است که به [[زندگی]] [[انسانی]] [[جهت]] داده<ref>{{متن قرآن|وَاللَّهُ يَقْضِي بِالْحَقِّ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لَا يَقْضُونَ بِشَيْءٍ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}} «و خداوند به درستی حکم میراند و کسانی که جز او را (به پرستش) میخوانند هیچ حکمی نمیرانند؛ بیگمان خداوند شنوای بیناست» سوره غافر، آیه ۲۰؛ {{متن قرآن|زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ وَذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ}} «کافران گمان کردند که هرگز برانگیخته نخواهند شد؛ بگو: چرا، سوگند به پروردگارم که برانگیخته خواهید شد سپس از آنچه کردهاید آگاهتان خواهند کرد و این برای خداوند آسان است» سوره تغابن، آیه ۷.</ref>، نگاه به [[زندگی مادی]] را نگاهی ثانوی و به عنوان مقدمه و کشتزاری برای نشئه [[اخروی]] لحاظ میکند<ref>{{متن قرآن|وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِنْ كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ}} «و در آنچه خداوند به تو داده است سرای واپسین را بجوی و بهره خود از این جهان را (هم) فراموش مکن و چنان که خداوند به تو نیکی کرده است تو (نیز) نیکی (پیشه) کن و در زمین در پی تباهی مباش که خداوند تبهکاران را دوست نمیدارد» سوره قصص، آیه ۷۷.</ref>. اساساً بدون وجود [[معاد]]، [[عدالت]] در [[زندگی]] [[انسانی]] تحقق پذیر نخواهد بود؛ چنانکه هر جایی و در هر زمانی [[اعتقاد]] به [[مبدأ و معاد]] نباشد، عدالت نیز تحمیلی و اجباری خواهد بود<ref>آیت الله خامنهای، ۲۷/۲/۱۳۹۰.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۳.</ref>
| |
| | |
| ==[[ویژگیهای اسلام]] [[ناب]] [[محمدی]]{{صل}}==
| |
| اسلام ناب محمدی{{صل}} دارای ویژگیهایی است که اساسیترین آنها عبارتاند از:
| |
| ===[[جامعیت]]===
| |
| اسلام ناب محمدی{{صل}} خوانشی جامع و جهانی<ref>{{متن قرآن|الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}} «همان کسان که از فرستاده پیامآور درس ناخوانده پیروی میکنند، همان که (نام) او را نزد خویش در تورات و انجیل نوشته مییابند؛ آنان را به نیکی فرمان میدهد و از بدی باز میدارد و چیزهای پاکیزه را بر آنان حلال و چیزهای ناپاک را بر آنان حرام میگرداند و بار (تکلیف)های گران و بندهایی را که بر آنها (بسته) بود از آنان برمیدارد، پس کسانی که به او ایمان آورده و او را بزرگ داشته و بدو یاری رساندهاند و از نوری که همراه وی فرو فرستاده شده است پیروی کردهاند رستگارند» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref> از [[اسلام]] است که بر اساس [[آیه]] [[ابلاغ]]<ref>{{متن قرآن|قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهَادَةً قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَأُوحِيَ إِلَيَّ هَذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَمَنْ بَلَغَ أَئِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرَى قُلْ لَا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّمَا هُوَ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِنَّنِي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ}} «بگو: چه چیزی در گواهی بزرگتر است؟ بگو: خداوند که میان من و شما گواه است و به من این قرآن وحی شده است تا با آن به شما و به هر کس که (این قرآن به او) برسد، هشدار دهم، آیا شما گواهی میدهید که با خداوند خدایان دیگری هست؟ بگو: من گواهی نمیدهم؛ بگو: من گواهی نمیدهم؛ بگو: تنها او خدایی یگانه است و من از شرکی که میورزید بیزارم» سوره انعام، آیه ۱۹.</ref> [[جاودانه]] بوده و از ویژگیهای آن چند بعدی بودنش است<ref>ایزدپناه، عباس، درآمدی بر مبانی آثار و اندیشههای امام خمینی، ص۱۷۲.</ref>. [[اسلام ناب]] برخلاف [[یهودیت]] که شریعتی خشک را عرضه میکند<ref>کتاب مقدس، لاویان.</ref> و نیز تأکید افراطی [[مسیحیت]] [[زمان]] [[ظهور اسلام]] بر [[اخلاق]] و [[رهبانیت]]<ref>کتاب مقدس، متی، ۵؛ ۶؛ ۷.</ref>، میان [[دنیا]] و [[آخرت]] را جمع کرده<ref>{{متن قرآن|مَّن كَانَ يُرِيدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَاء لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاهَا مَذْمُومًا مَّدْحُورًا * وَمَنْ أَرَادَ الآخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُورًا * كُلاًّ نُّمِدُّ هَؤُلاء وَهَؤُلاء مِنْ عَطَاء رَبِّكَ وَمَا كَانَ عَطَاء رَبِّكَ مَحْظُورًا}} «هر کس این جهان زودگذر را بخواهد، آنچه در آن بخواهیم برای هر کس اراده کنیم زود بدو میدهیم سپس برای او دوزخ را میگماریم که در آن نکوهیده رانده درآید * و از کوشش آنانکه جهان واپسین را بخواهند و فراخور آن بکوشند و مؤمن باشند؛ سپاسگزاری خواهد شد * به هر یک از آنان و اینان از دهش پروردگارت یاری میرسانیم و دهش پروردگارت بازداشته نیست» سوره اسراء، آیه ۱۸-۲۰.</ref> و البته در این میان اصالت را به جانب [[آخرت]] داده است<ref>{{متن قرآن|وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِنْ كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ}} «و در آنچه خداوند به تو داده است سرای واپسین را بجوی و بهره خود از این جهان را (هم) فراموش مکن و چنان که خداوند به تو نیکی کرده است تو (نیز) نیکی (پیشه) کن و در زمین در پی تباهی مباش که خداوند تبهکاران را دوست نمیدارد» سوره قصص، آیه ۷۷.</ref>. اسلام ناب محمدی{{صل}} [[اسلامی]] جامع است که [[فرهنگ]] [[جهاد]]، [[شهادت]]، [[مقاومت]] و [[هجرت]] را در [[جامعه اسلامی]] بارور کرده<ref>مهدوی، غلامرضا، اسلام ناب محمدی از دیدگاه امام خمینی، ص۲۶-۲۷.</ref> و علاوه بر اینکه از [[اسلام]] [[منزوی]] [[سکولار]] منحصر در [[مسجد]] و [[عبادت]] جداست، در همه عرصههای [[زندگی]] حضور دارد<ref>آیت الله خامنهای، ۲۱/۱۲/۱۳۹۳.</ref>. برخلاف آنچه برخی مدعی هستند<ref>Adib-Moghaddam, Arshin, a Critical Introduction to Khomeini, New York: Cambridge University Press, ۲۰۱۴, P ۱۶۱.</ref>. اسلام ناب محمدی{{صل}} صرفاً در زمینه [[اندیشه سیاسی]] و در [[تقابل]] با اسلام غیر [[سیاسی]] نیست؛ بلکه چنان جامعیتی دارد که [[راحتطلبی]]، [[سازش]]، [[فرومایگی]]، التقاط، وهمگرایی و [[ترویج]] [[خرافه]]، [[استکبار]]، [[نفاق]] و [[فهم]] قشری از [[دین]]، در آن جایی ندارد<ref>ر.ک: امام خمینی، صحیفه امام، ج۴، ص۴۴۸ -۴۵۰؛ بابایی زارچ، علی محمد، امت و ملت در اندیشه امام خمینی، ص۱۵۴- ۱۵۷.</ref> و در آن [[دنیا]] و آخرت، [[زهد]] و حضور پرشور [[اجتماعی]]، [[شریعت]] و [[عقلانیت]]، [[عاطفه]] و [[قاطعیت]] و سایر ابعاد برخاسته از [[اسلام ناب]]، همگی با هم در نظر گرفته میشوند<ref>آیت الله خامنهای، ۲/۷/۱۳۸۸.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۵.</ref>
| |
| | |
| ===عقلانیت===
| |
| عقلانیت و [[تفکر]] که در موارد زیادی مورد تأکید [[قرآن]] قرار گرفته<ref>ر.ک: {{متن قرآن|فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا كَذَلِكَ يُحْيِي اللَّهُ الْمَوْتَى وَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ}} «باری، گفتیم با پارهای از آن (گاو) بر این (کشته) بزنید، این چنین خداوند مردگان را زنده میکند و نشانههای خود را به شما نشان میدهد، باشد که خرد ورزید» سوره بقره، آیه ۷۳؛ {{متن قرآن|كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ}} «خداوند این چنین آیات خود را برای شما روشن میدارد باشد که شما خرد ورزید» سوره بقره، آیه ۲۴۲؛ {{متن قرآن|إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ}} «ما آن را قرآنی عربی فرو فرستادهایم باشد که خرد ورزید» سوره یوسف، آیه ۲؛ {{متن قرآن|إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ}} «به راستی ما آن را قرآنی عربی قرار دادیم باشد که خرد ورزید» سوره زخرف، آیه ۳؛ {{متن قرآن|اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ}} «بدانید که خداوند زمین را پس از سترون شدن آن بارور میکند؛ به راستی که ما آیات را برایتان روشن بیان داشتیم باشد که خرد ورزید» سوره حدید، آیه ۱۷.</ref> و در [[روایات]] نیز اوصاف آن همانند [[همنشینی]] با [[حیاء]] و نیز تمایزاتش مانند تفاوت آن با [[نیرنگ]] و... تبیین شده است<ref>ر.ک: کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تحقیق علی اکبر غفاری، ج۱، ص۱۰-۲۹.</ref>. [[اساس اسلام]] با [[قشریگری]] و [[تحجر]] و [[تعصب جاهلی]] و اوهام و تخیلات، تضاد داشته و سبب [[تولید]] نیروی [[فکری]] و ایجاد [[انگیزه]] در ملتهای [[آزاده]] برای [[مبارزه]] با [[ظالمان]] و [[ستمگران]] و حرکت در [[جهت]] [[منافع]] [[مظلومان]] و [[مستضعفان]] میشود<ref>آیت الله خامنهای، ۲۱/۱۲/۱۳۹۳.</ref>. از عمده تفاوتهای [[اسلام]] نسبت به سایر مکاتب توجه به [[عقلانیت]] [[انسان]] در کنار پرورش [[اخلاقی]] اوست<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۴، ص۴۴۹.</ref> که در سایه [[رهبری اهل بیت]]{{عم}} و [[هدایت]] به سمت [[آزادگی]] و عقلانیت سبب [[شکوفایی]] [[تشیع]] گشته است<ref>آیت الله خامنهای، ۱۷/۸/۱۳۸۵.</ref>؛ چنانکه بزرگان [[فلسفه]] غربی به معرفی فلسفه و عقلانیت [[شیعی]] پرداخته<ref>Corbin, Henry, History of Islamic Philosophy, Oxon, Routledge, ۲۰۱۴, P ۲۳-۱۰۲.</ref> و حتی آن را محبوبترین عنصر [[فرهنگ شیعه]] نامیدهاند<ref>Axworthy, Tom, Bridging the divide: religious dialogue and universal ethics, School of Policy Studies, Queen's University, ۲۰۰۸, P ۸۷-۸۹.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۵.</ref>
| |
| | |
| ===اجتهادپذیری===
| |
| اسلام ناب محمدی{{صل}} باب [[اجتهاد]] را مفتوح نموده و به کاربست [[عقل]] بر منهج [[اهل بیت]]{{ع}} توجه ویژه دارد. البته باید توجه داشت که اجتهاد و [[اختلاف]] در [[فهم]] مجتهدین که سبب اختلافهایی در برداشت از [[اسلام]] میشود، به اصل و اساس اسلام ناب محمدی{{صل}} ضربه و خللی وارد نمیکند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۱۷۶ -۱۸۰.</ref>، بلکه درخت [[اسلام ناب]] به واسطه اجتهاد و کاربست [[عقلانیت]] ضابطهمند آبیاری شده و ثمرات نوبهنو و روزافزونی را برای اسلام ناب محمدی{{صل}} موجب خواهد شد<ref>آیت الله خامنهای، ۲۹/۷/۱۳۸۹.</ref>. این شیوه [[اجتهادی]] نه تنها مخل به فهم و برداشت از اسلام ناب نخواهد بود؛ بلکه آن را تعالی داده و از راکد شدن آن [[پیشگیری]] میکند<ref>آیت الله خامنهای، ۲۹/۷/۱۳۸۹.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۶.</ref>
| |
| | |
| ===[[حکومتداری]]===
| |
| اسلام ناب محمدی{{صل}} در کنار توجه به [[آحاد]] [[مسلمانان]] عالم، برای [[حکومت]] و [[جامعه مسلمین]] برنامه داشته و [[سیاست]] را در پیشبرد اهداف اسلام [[اجتماعی]] دخیل میداند؛ چنانکه توجه به [[حکومت اسلامی]] و تحقق اسلام در [[سوره حج]] چنین ذکر شده است: {{متن قرآن|الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ}}<ref>«(همان) کسانی که اگر آنان را در زمین توانمندی دهیم نماز بر پا میدارند و زکات میپردازند و به کار شایسته فرمان میدهند و از کار ناپسند باز میدارند و پایان کارها با خداوند است» سوره حج، آیه ۴۱.</ref> اسلام ناب محمدی{{صل}} در پی تأسیس [[حکومتی]] برای [[اداره جامعه]] [[جهانی]] است که طنین [[توحید]] در آن آوازه انداخته و استعلای [[شرق]] و [[غرب]] را از سر اسلام دور نماید<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۱۷۹ -۱۸۱.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۶.</ref>
| |
|
| |
| ===[[کارآمدی]]===
| |
| برخلاف سایر تئوریهایی که در محافل روشنفکری، اندیشههای [[زیبا]] را طرح کرده و در عرصه عمل حرفی برای گفتن ندارند، [[اسلام ناب]] عملیاتی و کارا بوده و با توجه به نیازهای [[زمان]] جوابگوی [[مشکلات]] [[جامعه اسلامی]] است<ref>آیت الله خامنهای، ۱۴/۳/۱۳۹۴.</ref>. در این [[نظام]] [[اندیشه]]، [[حکومت]] ولایتمحور با توجه به [[کارآمدی]] و انجام [[تکلیف]] در عرصه [[اجتماع]] ارزشگذاری شده و به تأثیر [[عینی]] در روند امور اهتمام میورزد<ref>ذوعلم، علی، تجربه کارآمدی حکومت ولایی، ص۱۲۰-۱۲۱.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۷.</ref>
| |
| ===روزآمدی===
| |
| اسلام ناب برخلاف طرحوارههایی از [[اسلام]] که نظامی با ارزشهای پوسیده و غلط را [[احیا]] و [[ترویج]] میکنند، زنده و پویا بوده و مطابق با زمانه خود به اصلاحگری میپردازد. اساساً ویژگی ممتاز اسلام ناب محمدی{{صل}} در [[قیاس]] با سایر خوانشها از اسلام در همین است که [[امام خمینی]] با تکیه بر منظومه [[فکری]] [[توحیدی]] خویش و با نگاه به مسائل و مشکلات [[ایران]] [[اسلامی]] و سایر [[جوامع]] [[مسلمان]]، “اسلام [[ناب]] [[محمدی]]{{صل}}” او را به عنوان یک راهحل و مجموعه ارزشی، مورد تأکید قرار داد و ملتهای [[آزاده]] نیز [[ارزشمندی]] راهحلهای امام خمینی را [[درک]] نموده و به سرعت آن را در میان خود گسترش دادند<ref>آیت الله خامنهای، ۱۴/۳/۱۳۹۴.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۷.</ref>
| |
| | |
| ===[[عزتمداری]]===
| |
| [[شعار]] “نه شرقی، نه غربی” نیز از دیگر [[ویژگیهای اسلام]] ناب محمدی{{صل}} است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۱۷۸-۱۷۹.</ref>، چرا که با وادادگی و اتکا به [[کفر]] و [[شرک]] [[غرب]] و [[شرق]]، از اسلام جز نامی باقی نمانده و آنچه مورد نظر غرب است ارائه خواهد شد. اتکا به اسلام ناب محمدی{{صل}}، [[استقلال]] کلمه اسلام و اعتلای آن را بارور میکند و برخلاف آن، اسلام آمریکایی است که اسلام را وابسته و [[ذلیل]] میخواهد<ref>آیت الله خامنهای، ۲۸/۵/۱۳۸۶.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۷.</ref>
| |
| | |
| ==[[مواضع سیاسی]] - [[اجتماعی]] اسلام ناب محمدی{{صل}}==
| |
| اسلام ناب [[انسانها]] را از [[بیتفاوتی]] نسبت به سرنوشتشان برحذر داشته و ایشان را [[مسئول]] دانسته<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۹-۱۲.</ref> و در کنار مواضع صریح [[سیاسی]]، [[اخلاق اجتماعی]] را نیز مورد توجه جدی قرار داده است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۲، ص۱۶۸.</ref>. مهمترین مواضع سیاسی - اجتماعی اسلام ناب محمدی{{صل}} عبارتاند از: [[مبارزه]] با [[استبداد]]، [[استکبارستیزی]]، استقرار [[عدالت]]، [[دفاع از مستضعفان]] و [[اتحاد]] ملی و [[انسجام]] [[اسلامی]].<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۸.</ref>
| |
| | |
| ===[[مبارزه]] با استبداد===
| |
| اسلام ناب محمدی{{صل}} با پذیرش هرگونه [[ولایت]] [[طواغیت]] [[مخالف]] بوده<ref>{{متن قرآن|اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ}} «خداوند سرور مؤمنان است که آنان را به سوی روشنایی از تیرگیها بیرون میبرد اما سروران کافران، طاغوتهایند که آنها را از روشنایی به سوی تیرگیها بیرون میکشانند؛ آنان دمساز آتشند، آنها در آن جاودانند» سوره بقره، آیه ۲۵۷.</ref> و بر اساس [[آرمان]] [[توحیدی]] خود، [[مردم]] را به [[ولایت الهی]] میخواند. [[پیام]] [[تاریخی]] استکبارستیز [[امام خمینی]] نیز از تفاوت میان [[اسلام]] و [[کفر]] و [[الهی]] بودن مبانی استکبارستیزی و مادی بودن مبانی [[استکبار]] خبر میدهد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱، ص۲۱.</ref>. پذیرش استکبار ملازم با رفتن تحت ولایت طواغیت و دوری از [[توحید]] است و در نتیجه اسلام از اساس با این مسئله مخالف بوده و به [[ستیزه]] با استبداد میپردازد<ref>آیت الله خامنهای، ۲۲/۷/۱۳۸۲.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۸.</ref>
| |
| | |
| ===استکبارستیزی===
| |
| [[اسلام ناب]] به هیچ روی حاضر نیست نسبت به ارزشهایش [[تسامح]] کند و در این مسیر حتی در رابطه با پیامبرش که عزیزترین مخلوق [[جهان]] است نیز رواداری نمیکند<ref>{{متن قرآن|وَإِن كَادُواْ لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذًا لاَّتَّخَذُوكَ خَلِيلاً * وَلَوْلاَ أَن ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدتَّ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلاً * إِذَاً لَّأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لاَ تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا}} «و نزدیک بود که تو را از آنچه ما به تو وحی کردیم (به ترفند) باز دارند تا جز آن را بر ما بربندی و آنگاه تو را بیگمان دوست میگرفتند * و اگر ما تو را پابرجا نمیداشتیم نزدیک بود اندکی به آنان گرایش یابی * آنگاه بیگمان دو چندان در زندگی و دو چندان پس از مرگ به تو (از عذاب) میچشاندیم سپس در برابر ما برای خویش یاوری نمییافتی» سوره اسراء، آیه ۷۳-۷۵.</ref>. در مرحله بالاتر، [[اسلام ناب]] در [[تقابل]] با [[جبهه]] [[کفر]] قرار میگیرد و حاضر به سازشکاری با جبهه [[استکبار]] نیست<ref>{{متن قرآن|قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ * لا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ * وَلا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ * وَلا أَنَا عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ * وَلا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ * لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ}} «بگو: ای کافران! * آنچه شما میپرستید، نمیپرستم * و شما پرستشگران پرستیده من نیستید * و من (نیز) پرستشگر پرستیده شما نیستم * و شما (هم) پرستشگران پرستیده من نیستید * دین شما از شما و دین من از من» سوره کافرون، آیه ۱-۶.</ref>. تأکید روی این جلوه از [[اسلام]] سبب [[مخالفت]] اردوگاه جهانی استکبار با ارزشمداران و مروجین اسلام ناب میشود؛ چنانکه [[کینه]] و [[بغض]] [[مستکبران]] و گردنکشان عالم از [[انقلاب اسلامی ایران]]، به علت پافشاری و [[ایستادگی]] بر اسلام ناب و [[مواضع سیاسی]] این اسلام است<ref>آیت الله خامنهای، ۱۳۸۶، ص۵۹-۶۴.</ref>. اسلام ناب به مقابله با ابرقدرتها میپردازد<ref>آیت الله خامنهای، ۱۳۸۸، ص۱۴۲.</ref>، که در غیر این صورت، قدرتهای جهانی هرگز به مقابله با آن برنیامده و از در [[سازش]] با آن وارد میشدند؛ کما اینکه اگر [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} [[استکبارستیزی]] را کنار نهاده و در کنج [[خانه]] مینشستند و متعرض استکبار نمیشدند، احدی متعرض ایشان نمیشد<ref>آیت الله خامنهای، ۱۳۸۰، ص۱۱-۱۲.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۸.</ref>
| |
| ===[[عدالتخواهی]]===
| |
| [[انقلاب اسلامی]] در تجلی ارزشهای اسلام ناب بر [[عدالت]] و [[برابری]] اقشار مختلف در [[حکومت اسلامی]] تأکید میکند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۷، ص۴۳۴.</ref>، چنانکه همواره روی برابری و نگاه مساوی [[انقلاب]] به همه [[اقوام]] تأکید داشته و رواداری اسلام و حکومت اسلامی نسبت به [[اقلیتهای مذهبی]] را به منصه [[ظهور]] میرساند<ref>آیت الله خامنهای، ۲۷/۱۱/۱۳۹۳.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۹.</ref>
| |
| | |
| ===[[دفاع از مستضعفان]]===
| |
| توجه به [[فقرا]] و [[محرومان]] از [[وظایف]] ذاتی اسلام ناب بوده و از مواضع سرسخت اسلام ناب محمدی{{صل}} در محیط [[اجتماعی]]، تأکید بر [[منافع]] محرومین و [[مستضعفین]] در [[جامعه]] است<ref>آیت الله خامنهای، ۱۵/۹/۱۳۸۱.</ref>، چنانکه [[ترش رویی]] در برابر ایشان را برنتافته و حتی [[پیامبر]] خود را از میان محرومترین اقشار [[جامعه]] برانگیخته است<ref>ر.ک: {{متن قرآن|أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَى * وَوَجَدَكَ ضَالًّا فَهَدَى * وَوَجَدَكَ عَائِلا فَأَغْنَى * فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ * وَأَمَّا السَّائِلَ فَلا تَنْهَرْ}} «آیا یتیمت نیافت و در پناه گرفت؟ * و تو را گمگشته یافت و راه نمود * و تو را نیازمند یافت و بینیاز کرد * پس با یتیم تندی مکن! * و (مستمند) خواهنده را از خود مران!» سوره ضحی، آیه ۶-۱۰.</ref>. [[استضعاف]] مورد نظر [[اسلام ناب]]، در دو بعد [[عقیدتی]] و [[اقتصادی]] جاری بوده و بلکه بیش از استضعاف اقتصادی، استضعاف عقیدتی را مد نظر دارد<ref>ر.ک: آیت الله خامنهای، ۲۲/۷/۱۳۹۰.</ref>. اسلام ناب محمدی{{صل}} همواره در [[حمایت از مظلومان]] و [[مستضعفان]] عالم گام برداشته و به عنوان نمونه، [[دفاع]] از [[ملت]] [[فلسطین]] به عنوان نمادی از ملت [[مظلوم]] [[مسلمان]] که در [[سیطره]] [[استکبار]] غربی قرار گرفتهاند، همواره در [[دستور]] کار [[نظام اسلامی]] قرار دارد<ref>آیت الله خامنهای، ۱۴/۳/۱۳۹۴.</ref> و در همین راستا صهیونیستهای اشغالگر فلسطین از سوی [[انقلاب اسلامی]] به عنوان [[کفار]] [[حربی]] شناخته میشوند<ref>آیت الله خامنهای، ۸/۱۰/۱۳۸۷.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۹.</ref>
| |
| | |
| ===[[وحدت]] [[مسلمین]]===
| |
| تقریب [[مذاهب]] و [[وحدت مسلمانان]] [[راهبرد]] دیگر اسلام ناب محمدی{{صل}} برای نیل به [[حکومت اسلامی]] و [[تربیت نفوس]] [[مؤمن]] است<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۶، ص۸۱-۸۴.</ref>. [[غرب]] [[استعمارگر]] سالهاست که برای [[پیشگیری]] از نیل به اسلام ناب تحت حکومت اسلامی راهبرد مشخص [[تفرقهافکنی]] را در پیش گرفته است و برای خنثی نمودن این برنامه، اتخاذ [[راهبرد وحدت]] ضروری است<ref>مطهری، مجموعه آثار، ج۱۴، ص۵۵.</ref>. البته وحدت به معنای [[سنی]] شدن [[شیعیان]] و یا [[شیعه]] شدن [[اهل سنت]] نیست، وحدت یعنی در عین [[اختلاف]] نظر، شیعیان و اهل سنت باهم برابر بوده و [[احساس]] [[برادری]] داشته باشند<ref>آیت الله خامنهای، ۱۰/۵/ ۱۳۶۸؛ ۱۵/۹/۱۳۸۸.</ref>. در همین راستا در نظر انقلاب اسلامی، هر دولتی یا گروهی اعم از شیعه یا سنی که در [[جهت]] [[اختلافافکنی]] میان [[مسلمانان]] و [[امت]] واحدہ [[اسلامی]] گام بردارد، بلندگوی [[تبلیغاتی]] [[دشمن]] بوده و دشمن [[اسلام]] و [[قرآن]] خواهد بود<ref>آیت الله خامنهای، ۲/۳/۱۳۹۴.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۴۹.</ref>
| |
| | |
| ==منابع اسلام ناب محمدی{{صل}}==
| |
| منابع عمده دریافت اسلام عبارتاند از [[عقل]] و نقل<ref>ر.ک: جناتی، محمدابراهیم، منابع اجتهاد از دیدگاه مذاهب اسلامی،.</ref>، که نقل خود بر [[ثقلین]] یعنی [[قرآن و عترت]] [[استوار]] است<ref>آیت الله خامنهای، ۱۴/۳/۱۳۹۴.</ref>. قرآن به عنوان منبع [[معرفتی]] اسلام<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۷، ص۴۳۳.</ref> و با [[تفسیر]] از سوی [[اهل بیت]]{{عم}} [[بهترین]] [[راه هدایت]] بوده و اسلام ناب محمدی{{صل}} را عرضه میکند<ref>{{متن قرآن|إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا}} «بیگمان این قرآن به آیین اس[[تورات]]ر رهنمون میگردد و به مؤمنانی که کارهای شایسته انجام میدهند مژده میدهد که پاداشی بزرگ دارند» سوره اسراء، آیه ۹.</ref> تا با [[تمسک]] به [[آیات]] راستینش، [[انسانها]] را از [[گرفتاری]] در دام [[انحراف]] مصون دارد<ref>{{متن قرآن|هُوَ الَّذِيَ أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاء الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاء تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ}} «اوست که این کتاب را بر تو فرو فرستاد؛ برخی از آن، آیات «محکم» (/ استوار/ یک رویه)اند، که بنیاد این کتاباند و برخی دیگر (آیات) «متشابه» (/ چند رویه)اند؛ اما آنهایی که در دل کژی دارند، از سر آشوب و تأویل جویی، از آیات متشابه آن، پیروی میکنند در حالی که تأویل آن را جز خداوند نمیداند و استواران در دانش، میگویند: ما بدان ایمان داریم، تمام آن از نزد پروردگار ماست و جز خردمندان، کسی در یاد نمیگیرد» سوره آل عمران، آیه ۷.</ref>.
| |
| | |
| استفاده از عقل در دستیابی به [[اسلام ناب]] را باید در منهج اهل بیت{{عم}} و تأکید بر اصولی چون [[تفریع]] فرع بر اصل و [[استنباط احکام]] جستجو کرد. با این حال در طول [[تاریخ]]، خوانشهای دیگر از [[اسلام]] با قرائت سطحی از نقش [[عقل]] در نیل به اسلام، به فروکاهش [[مبانی اسلام]] به [[اصول عقلی]]<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۳، ص۲۲۱.</ref> و [[لغزش]] در وادی [[قیاس]] و [[استحسان]] دچار شدند<ref>آیت الله خامنهای، ۲۸/۱/۱۳۷۲.</ref>. این به اصطلاح [[عقلگرایی]] محض و اتکا به [[ظن]] برای [[اجتهاد]]، از سوی [[اندیشمندان]] بزرگ [[مسلمان]] همچون [[نوبختی]] و [[سید مرتضی]] به چالش کشیده شده و کتابهایی چون “الرد [[علی]] [[اصحاب]] الإجتهاد فی الأحکام” به همین منظور تألیف شدند<ref>آیت الله خامنهای، ۲۹/۷/۱۳۸۹.</ref>.
| |
| | |
| علیرغم اعتبار عقل در کنار نقل، برخی از [[مسلمانان]] در ورطه نقلگرایی محض نسبت به [[قرآن]] افتادند؛ به گونهای که نقش [[اهل بیت]]{{عم}} در [[تفسیر قرآن]] را نادیده گرفتند<ref>آیت الله خامنهای، ۲۳/۸/۱۳۸۳.</ref>. روشن است قرآن نیز به [[تنهایی]] [[صامت]] بوده و بدون حضور فعال [[قرآن ناطق]]، به [[راحتی]] مورد استفاده منحرفین قرار خواهد گرفت<ref>ر.ک: {{متن قرآن|هُوَ الَّذِيَ أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاء الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاء تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ}} «اوست که این کتاب را بر تو فرو فرستاد؛ برخی از آن، آیات «محکم» (/ استوار/ یک رویه)اند، که بنیاد این کتاباند و برخی دیگر (آیات) «متشابه» (/ چند رویه)اند؛ اما آنهایی که در دل کژی دارند، از سر آشوب و تأویل جویی، از آیات متشابه آن، پیروی میکنند در حالی که تأویل آن را جز خداوند نمیداند و استواران در دانش، میگویند: ما بدان ایمان داریم، تمام آن از نزد پروردگار ماست و جز خردمندان، کسی در یاد نمیگیرد» سوره آل عمران، آیه ۷؛ آیت الله خامنهای، ۲۳/۸/۱۳۸۲.</ref>. ازاین رو [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[روایت متواتر]] [[ثقلین]] [[لزوم]] [[همراهی]] این دو را تا ابد، بارها یادآور شدند تا اسلام ناب محمدی{{صل}} از منابع اصیل به دست مسلمانان برسد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۲۱، ص۳۹۳-۳۹۵؛ محمدی ری شهری، محمد، حکمت نامه پیامبر اعظم{{صل}}، ج۵، ص۸-۵۸.</ref>.
| |
| | |
| [[فهم]] عمیق و صحیح [[کلام خدا]] از طریق [[تفسیر]] و تبیین توسط [[اولیا]]، امری [[بدیهی]] است که حتی در [[کتب مقدس]] سایر [[ادیان]] نیز به روشنی بر آن تأکید شده است<ref>کتاب مقدس، اعمال رسولان، ج۸، ص۲۹-۳۱.</ref>. در [[دوران غیبت]] [[ائمه]]{{عم}} [[وظیفه]] تفسیر و [[تبیین قرآن]] و ارائه [[اسلام راستین]] بر عهده عالمانی است که به [[تفقه در دین]] میپردازند<ref>{{متن قرآن|وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طَائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ}} «و مؤمنان نباید همگی رهسپار (جهاد یا آموختن دانش) شوند؛ اما چرا از هر گروه ایشان دستهای رهسپار نمیگردند تا دین آگاه شوند و چون نزد قوم خود باز آمدند آنها را بیم دهند باشد که بپرهیزند» سوره توبه، آیه ۱۲۲.</ref>. ازاین رو در دوران غیبت، [[سیره اهل بیت]]{{عم}} و [[سنت]] معتبر که توسط [[فقها]] با عرضه به [[قرآن]] استخراج میشود منبع اسلام راستین است که به دست پرچمداران [[مکتب اهل بیت]]{{عم}} سپرده شده است<ref>ر.ک: امام خمینی، صحیفه امام، ج۳، ص۲۲۱-۲۲۲.</ref>.
| |
| | |
| اسلام ناب محمدی{{صل}} با تکیه بر [[عقل]] [[سلیم]] در فهم عمیق مبانی و [[باورهای اعتقادی]] و با استناد به نقل معتبر یعنی [[قرآن و عترت]] و توجه به عقل در روشها و [[استنباط احکام]]، از [[افراط و تفریط]] در [[عقلگرایی]] صرف و نقلگرایی محض فاصله گرفته و در [[دوره غیبت]] [[امام]] [[معصوم]]{{عم}} [[معرفت دینی]] صحیح را از سوی [[عالمان ربانی]] عرضه میکند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۹، ص۷-۸؛ ۴۳۸-۴۳۹.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۵۰.</ref>
| |
| | |
| ==روششناسی فهم اسلام ناب محمدی{{صل}}==
| |
| [[منابع اسلامی]] با تصریح به درافتادن عدهای [[بیماردل]] به ورطه [[انحراف]] در [[اسلام]]<ref>{{متن قرآن|فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضًا وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ}} «به دل بیمارییی دارند و خداوند بر بیماریشان افزود؛ و برای دروغی که میگفتند عذابی دردناک خواهند داشت» سوره بقره، آیه ۱۰؛ {{متن قرآن|هُوَ الَّذِيَ أَنزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُّحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرُ مُتَشَابِهَاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاء الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاء تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِّنْ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلاَّ أُوْلُواْ الأَلْبَابِ}} «اوست که این کتاب را بر تو فرو فرستاد؛ برخی از آن، آیات «محکم» (/ استوار/ یک رویه)اند، که بنیاد این کتاباند و برخی دیگر (آیات) «متشابه» (/ چند رویه)اند؛ اما آنهایی که در دل کژی دارند، از سر آشوب و تأویل جویی، از آیات متشابه آن، پیروی میکنند در حالی که تأویل آن را جز خداوند نمیداند و استواران در دانش، میگویند: ما بدان ایمان داریم، تمام آن از نزد پروردگار ماست و جز خردمندان، کسی در یاد نمیگیرد» سوره آل عمران، آیه ۷.</ref>، روشها و سنجههایی را برای [[رهایی]] از تردید و [[انحراف]] در [[اسلام]] عرضه کردهاند که مهمترین آنها از این قرارند:
| |
| | |
| ===[[تعقل]] و [[تدبر]]===
| |
| مهمترین روش مورد تأکید [[قرآن]]، تعقل و تدبر و [[تعمق]] در [[مفاهیم قرآنی]] است که [[انسان]] را گام به گام به قرآن نزدیک میکند<ref>ر.ک: {{متن قرآن|أَفَلَمْ يَدَّبَّرُوا الْقَوْلَ أَمْ جَاءَهُمْ مَا لَمْ يَأْتِ آبَاءَهُمُ الْأَوَّلِينَ}} «پس آیا در این گفتار نیندیشیدهاند یا آنچه به نیاکانشان نرسیده بود به آنان رسیده است؟» سوره مؤمنون، آیه ۶۸؛ {{متن قرآن|أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا}} «آیا در قرآن نیک نمیاندیشند یا بر دلها، کلون زدهاند؟» سوره محمد، آیه ۲۴؛ آیت الله خامنهای، ۱۳/۳/۱۳۹۳.</ref>. این روش، در [[جهت]] خلاف روش [[فهم]] در قرون وسطای غربی و [[تفکر]] [[مسیحی]] است که [[ایمان]] را لازمه فهم پنداشته و بدون ایمان، فهم را غیر ممکن میداند<ref>Migliore, Daniel L. Faith Seeking Understanding: An Introduction to Christian Theology, Third Ed, Michigan: Wm. B. Eerdmans Publishing, ۲۰۱۴, P ۲.</ref>.<ref>[[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی]]، ج۴ ص ۱۵۱.</ref>
| |
| | |
| == جستارهای وابسته ==
| |
| | |
| ==منابع==
| |
| #[[پرونده:1100697.jpg|22px]] [[محمد صادق احمدی|احمدی، محمد صادق]]، [[اسلام ناب محمدی (مقاله)| مقاله «اسلام ناب محمدی»]]، [[مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی (کتاب)|'''مقالاتی از اندیشهنامه انقلاب اسلامی''']] | |
| | |
| ==پانویس==
| |
| {{پانویس2}}
| |
| | |
| [[رده:اسلام ناب محمدی
| |
| [[رده:مدخل]]
| |
