(۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:
خط ۱:
{{امامت}}
#تغییر_مسیر [[رستگاری]]
[[پرونده:13681371.jpeg|300px|بندانگشتی|]]
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فوز در حدیث]] - [[فوز در تاریخ اسلامی]] - [[فوز در معارف و سیره حسینی]] - [[فوز در فقه سیاسی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
'''فوز''' [[رستگاری]] و کامیابی، رسیدن به خواستۀ [[دل]].
==مقدمه==
در [[فرهنگ دینی]] و [[روایات]]، "فوز" و "[[فوز عظیم]]"برای کسانی داشته شده که به [[بهشت]] [[دست]] یابند. [[مطیع خدا]] و [[رسول خدا]] باشند، متمسّک به [[اهل بیت]] بوده [[ولایت]] آنان را داشته باشند، از سیّئات [[نجات]] یابند، [[اهل]] [[خلوص]] در [[عبادت]]، [[معرفت]] و [[اهل عبادت]] باشند و... کامیابی عمده برای [[اولیاء]] [[خدا]] دستیابی به [[رضای الهی]] و [[سعادت]] [[آخرت]] است {{متن حدیث|اَلْآخِرَةُ فَوْزُ السُّعَدَاءِ}}<ref>غرر الحکم.</ref> و این در سایۀ [[جهاد]] و [[شهادت]] است. وقتی [[امیر المؤمنین]]{{ع}} ضربت خورد، {{متن حدیث|فُزْتُ وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ}} سر داد، چرا که شهادتش، بار یافتن به [[قرب الهی]] بود و پایانی افتخارآمیز برای یک [[زندگی]] سراسر [[ایمان]]، [[جهاد]] و [[حقطلبی]].
در [[زیارتنامهها]]، خطاب به [[ابا عبدالله]]{{ع}} و [[شهدای کربلا]] و [[یاران امام]]، مکرّر تعبیر {{متن حدیث|فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً}} به کار رفته است. [[زائر]] نیز [[آرزو]] میکند کاش همراه آنان بود تا چون آنان به فوز و کامیابی [[عظیم]] میرسید {{متن حدیث|فُزْتُمْ فَوْزاً عَظِيماً فَيَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ مَعَكُمْ}}<ref>زیارت وارث.</ref> و در [[زیارت]] اوّل [[رجب]] خطاب به [[شهدای کربلا]] میخوانیم: {{متن حدیث|فُزْتُمْ وَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً يَا لَيْتَنِي كُنْتُ مَعَكُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً... أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الشُّهَدَاءُ وَ السُّعَدَاءُ وَ أَنَّكُمُ الْفَائِزُونَ فِي دَرَجَاتِ الْعُلَى}}<ref>مفاتیح الجنان، ص۴۴۰.</ref>. [[شهدای کربلا]] از آن رو کامیاب و رستگارند که [[جان]] خویش را با [[خدا]] معامله کردند و [[بهشت]] [[الهی]] رسیدند. [[مطیع]] امر مولای خود بودند، جهادشان خالصانه و در [[راه]] [[ولایت]] و [[رهبری]] بود. گرچه [[جان]] دادند، امّا به [[سعادت ابدی]] رسیدند و چه کامیابی از این [[برتر]]؟ [[عاشورا]] از این جهت نیز [[آموزگار]] فائزان و [[رستگاران]] است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۷۵.</ref>.
