استتابه: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)) |
(←پانویس) برچسب: واگردانی دستی |
||
| (۱۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
وادار نمودن [[مرتد ملی]]، به [[توبه]] را استتابه گویند<ref>ر.ک: ارتداد. الحاوی الکبیر، ج۱۳، ص۱۵۸؛ المغنی و الشرح الکبیر، ج۱۰، ص۷۶؛ شرح لمعه، ج۹، ص۳۴۲؛ تحریر الوسیله، ج۲، ص۴۹۵؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۱۳-۶۱۱.</ref>. [[زن]] [[مرتد]]، در هرحال ([[مرتد ملی|ملی]] یا [[مرتد فطری|فطری]]) استتابه میگردد<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۳۱.</ref>. | وادار نمودن [[مرتد ملی]]، به [[توبه]] را استتابه گویند<ref>ر. ک: ارتداد. الحاوی الکبیر، ج۱۳، ص۱۵۸؛ المغنی و الشرح الکبیر، ج۱۰، ص۷۶؛ شرح لمعه، ج۹، ص۳۴۲؛ تحریر الوسیله، ج۲، ص۴۹۵؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۱۳-۶۱۱.</ref>. [[زن]] [[مرتد]]، در هرحال ([[مرتد ملی|ملی]] یا [[مرتد فطری|فطری]]) استتابه میگردد<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۳۱.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | |||
{{مدخل وابسته}} | |||
* [[ارتداد]] | |||
{{پایان مدخل وابسته}} | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
#[[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژهنامه فقه سیاسی''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:توبه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۵
موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد
مقدمه
وادار نمودن مرتد ملی، به توبه را استتابه گویند[۱]. زن مرتد، در هرحال (ملی یا فطری) استتابه میگردد[۲].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ ر. ک: ارتداد. الحاوی الکبیر، ج۱۳، ص۱۵۸؛ المغنی و الشرح الکبیر، ج۱۰، ص۷۶؛ شرح لمعه، ج۹، ص۳۴۲؛ تحریر الوسیله، ج۲، ص۴۹۵؛ جواهر الکلام، ج۴۱، ص۶۱۳-۶۱۱.
- ↑ فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژهنامه فقه سیاسی، ص ۳۱.