|
|
| خط ۱: |
خط ۱: |
| ==مقدمه==
| | #تغییر_مسیر [[نام حضرت فاطمه]] |
| #[[مرحوم صدوق]] به سند خود از [[یونس بن ظبیان]] نقل کرده است: [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: «برای [[فاطمه]]{{س}} نزد [[خدای متعال]]، نُه نام است که عبارتند از: «فاطمه، [[صدیقه]]، [[مبارکه]]، [[طاهره]]، [[زکیه]]، رضیه، [[مرضیه]]، [[محدثه]] و زهرا. سپس فرمود: «آیا میدانی، چرا ایشان را فاطمه نامیدهاند؟ گفتم: سرورم! مرا بدان [[آگاه]] کن. فرمود: «فاطمه یعنی کسی که از هر [[شر]] و [[بدی]]، [[بریده]] شده است». [[یونس]] گفت: سپس امام صادق{{ع}} افزود: «اگر [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با او [[ازدواج]] نمیکرد، تا [[روز قیامت]] هیچ کفو و همتایی از [[آدم]] و پس از او، در روی [[زمین]]، برای فاطمه{{س}} یافت نمیشد تا با آن بانو، ازدواج کند»<ref> {{متن حدیث|قال الصدوق: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ الْمُتَوَكِّلِ، قَالَ: حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ السَّعْدَآبَادِيُّ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِيِّ، قَالَ: حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَظِيمِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ عَنْ يُونُسَ بْنِ ظَبْيَانَ، قَالَ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقُ{{ع}}: لِفَاطِمَةَ{{س}} تِسْعَةُ أَسْمَاءٍ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ: فَاطِمَةُ وَ الصِّدِّيقَةُ وَ الْمُبَارَكَةُ وَ الطَّاهِرَةُ وَ الزَّكِيَّةُ وَ الرَّضِيَّةُ وَ الْمَرْضِيَّةُ وَ الْمُحَدَّثَةُ وَ الزَّهْرَاءُ، ثُمَّ قَالَ: تَدْرِي لِأَيِّ شَيْءٍ سُمِّيَتْ فَاطِمَةَ{{س}}؟ قُلْتُ: أَخْبِرْنِي يَا سَيِّدِي، قَالَ: فُطِمَتْ مِنَ الشَّرِّ، قَالَ ثُمَّ قَالَ: لَوْ لَا أَنَّ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} تَزَوَّجَهَا لَمَا كَانَ لَهَا كُفْوٌ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ}}؛ شیخ صدوق، امالی، ص۵۹۲، ح۱۸.</ref>. | |
| #[[صدوق]] به سند خود از امام صادق{{ع}} از پدرش [[امام باقر]]{{ع}} [[روایت]] کرده است که فرمود: [[رسول اکرم]]{{صل}} به فاطمه{{س}} فرمود: ای فاطمه! آیا میدانی، چرا فاطمه نامیده شدهای؟ علی{{ع}} که در مجلس حاضر بود پرسید: ای فرستاده خدای متعال! چرا چنین نامیده شده است؟ آن حضرت فرمود: زیرا او و شیعیانش از [[آتش دوزخ]]، بریده شدهاند<ref>{{متن حدیث|و قال أيضاً: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَلَوِيَّةَ الْأَصْبَهَانِيُّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدٍ الثَّقَفِيِّ عَنْ جَنْدَلِ بْنِ وَالِقٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ الْبَصْرِيُّ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ{{عم}} قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: يَا فَاطِمَةُ أَ تَدْرِينَ لِمَ سُمِّيتِ فَاطِمَةَ؟ فَقَالَ عَلِيٌّ{{ع}}: يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ سُمِّيَتْ؟ قَالَ: لِأَنَّهَا فُطِمَتْ هِيَ وَ شِيعَتُهَا مِنَ النَّارِ}}؛ علل الشرایع، ج۱، ص۱۷۹، ح۵.</ref>.
| |
| #[[صدوق]] از [[جعفر بن محمد بن عمار]] و او از پدرش [[روایت]] کرده است که گفت: از [[امام صادق]]{{ع}} درباره نامگذاری [[فاطمه]]{{س}} به اسم [[زهرا]] پرسیدم، [[حضرت]] فرمود: زیرا هر گاه در [[محراب]] [[عبادت]] میایستاد، نورش برای [[آسمانیان]] مثل درخشش [[نور]] [[ستارگان]] بر [[اهل]] [[زمین]]، میدرخشید<ref>{{متن حدیث|و قال أيضاً: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْجَلُودِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زَكَرِيَّا الْجَوْهَرِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} عَنْ فَاطِمَةَ لِمَ سُمِّيَتِ الزَّهْرَاءَ؟ فَقَالَ لِأَنَّهَا كَانَتْ إِذَا قَامَتْ فِي مِحْرَابِهَا زَهَرَ نُورُهَا لِأَهْلِ السَّمَاءِ كَمَا تَزْهَرُ نُورُ الْكَوَاكِبِ لِأَهْلِ الْأَرْضِ}}؛ علل الشرایع، ج۱، ص۱۸۱، ح۳.</ref>.
| |
| #صدوق با واسطه از [[اسحاق بن جعفر]] نقل کرده است: امام صادق{{ع}} فرمود: [[حضرت فاطمه]]{{س}} از اینرو [[محدثه]] نامیده شده که [[فرشتگان]] از [[آسمان]]، بر ایشان فرود میآمدند و مثل [[حضرت مریم]]{{س}}، او را فرا خوانده، به [[سخن گفتن]] با وی مینشستند و میگفتند: ای فاطمه! [[خدای متعال]]، تو را برگزید و [[پاکیزه]] ساخت و بر [[زنان]] [[جهان]] [[برتری]] بخشید. ای فاطمه! از پروردگارت [[اطاعت]] نما و [[سجده]] کن و با [[نمازگزاران]] [[نماز]] بگزار. آنگاه حضرت فاطمه{{س}} با آنان [[گفتوگو]] میکرد و آنان نیز با او، همسخن میگشتند. شبی آن حضرت از فرشتگان پرسید: آیا سروَر زنان جهان، [[مریم دختر عمران]] نیست؟ فرشتگان پاسخ دادند: [[مریم]] [[سرور زنان]] [[زمان]] خود بود؛ در حالی که [[خداوند]]، تو را سرور زنان زمان خودت و زمان او و سرور زنان اولین و آخرین قرار داده است<ref>{{متن حدیث|و قال أيضاً: حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَسَنِ الْقَطَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ السُّكَّرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَكَرِيَّا الْجَوْهَرِيِّ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ وَاقِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ زَيْدِ بْنِ عَلِيٍّ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} يَقُولُ: إِنَّمَا سُمِّيَتْ فَاطِمَةُ{{س}} مُحَدَّثَةً لِأَنَّ الْمَلَائِكَةَ كَانَتْ تَهْبِطُ مِنَ السَّمَاءِ فَتُنَادِيهَا كَمَا تُنَادِي مَرْيَمَ بِنْتَ عِمْرَانَ، فَتَقُولُ: يَا فَاطِمَةُ اللَّهُ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ وَ اصْطَفاكِ عَلى نِساءِ الْعالَمِينَ، يَا فَاطِمَةُ اقْنُتِي لِرَبِّكِ وَ اسْجُدِي وَ ارْكَعِي مَعَ الرَّاكِعِينَ، فَتُحَدِّثُهُمْ وَ يُحَدِّثُونَهَا، فَقَالَتْ لَهُمْ ذَاتَ لَيْلَةٍ: أَ لَيْسَتِ الْمُفَضَّلَةُ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ مَرْيَمَ بِنْتَ عِمْرَانَ؟ فَقَالُوا: إِنَّ مَرْيَمَ كَانَتْ سَيِّدَةَ نِسَاءِ عَالَمِهَا، وَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَكِ سَيِّدَةَ نِسَاءِ عَالَمِكِ وَ عَالَمِهَا وَ سَيِّدَةَ نِسَاءِ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ}}؛ علل الشرایع، ج۱، ص۱۸۲، ح۱.</ref>.<ref>[[محمد هادی یوسفی غروی|یوسفی غروی، محمد هادی]]، [[فرهنگ شهادت معصومین ج۱ (کتاب)|فرهنگ شهادت معصومین]]، ج۱ ص ۲۷۳.</ref>
| |
