برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|
| (۱۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{امامت}}
| | #تغییر_مسیر [[ابن منده (ابهامزدایی)]] |
| {{مدخل مرتبط
| |
| | موضوع مرتبط =
| |
| | عنوان مدخل = ابن منده
| |
| | مداخل مرتبط = [[ابن منده در تاریخ اسلامی]]
| |
| | پرسش مرتبط =
| |
| }}
| |
| ==مقدمه==
| |
| [[ابوعبدالله محمد بن اسحاق بن محمد بن یحیی اصفهانی عبدی]] مشهور به [[ابن منده]] از [[خاندان]] [[ابن منده]] و نامدارترین فرد از این خاندان است. او [[اهل]] [[اصفهان]] بود و در همانجا میزیست، در سال ۳۱۰ به [[دنیا]] آمد. <ref>طبقات الحنابله ۲ / ۱۶۷.</ref> ابن منده از [[مشایخ]] بسیاری [[حدیث]] شنید که برجستهترین ایشان از این قرارند: [[عبدالرحمان بن یحیی]] عموی پدرش، [[محمد بن حسین قطان]]، [[هیثم بن لکیب شاشی]] و [[عثمان بن احمد بن سمّاک]]. <ref>تاریخ الاسلام ۲۷ / ۳۲۰.</ref> گفته شده وی در جستجوی حدیث سفری آغاز کرد که چهل سال طول کشید. <ref>غایه النهایه ۲ / ۹۸.</ref> و به گفته خود، [[شرق]] و [[غرب]] را دو بار زیر پاگذاشته است. <ref>طبقات الحنابله ۲ / ۱۶۷.</ref> وی نخست به [[نیشابور]] رفت و در آنجا از استادان بسیاری حدیث شنید. او افزون بر نیشابور به بخارا، [[سرخس]]، [[مرو]] و بلخ نیز [[سفر]] کرد و از مشایخ بزرگی بهره برد. ابن منده در سال ۳۳۹ هجری از نیشابور رهسپار [[عراق]] شد و چند سالی در نواحی عراق و [[شام]] به [[مسافرت]] پرداخت در ادامه سفر خود به طرابلس شام، غزه و [[بیت المقدس]] رفته و احتمالاً پیش از آن به [[مکه]] و [[مدینه]] نیز رفته و به استماع حدیث پرداخته است. <ref>سیر اعلام النبلاء ۱۷ / ۲۹ ـ ۳۶.</ref> به هرحال در سال ۳۶۱ هجری، ابن منده در بخارا بود و [[حاکم نیشابوری]] او را [[دیدار]] کرد و در سال ۳۷۵ هجری که ابن منده قصد بازگشت به اصفهان را داشت، همراه وی به نیشابور آمد. <ref>تذکره الحفاظ ۳ / ۱۰۳۳.</ref> گروه بسیاری از ابن منده [[روایت]] کردهاند که ازآن میان میتوان افرادی همچون [[حاکم نیشابوری]]، [[تمام رازی]] و [[احمد بن فضل باطرقانی]] را نام برد. <ref>تاریخ الاسلام ۲۷ / ۳۲۱.</ref> گویند ابن منده چون به موطن خود بازگشت، چهل بار کتاب به همراه داشت که از ۱۷۰۰ تن از مشایخ، [[کتابت حدیث]] کرده بود.<ref>تذکره الحفاظ ۳ / ۱۰۳۲.</ref> ابن منده در اصفهان به [[حرمت]] و [[جاه]] میزیست و پیداست که [[نفوذ]] بسیاری در [[مردم]] و اولیای امور داشته است. <ref>سیر اعلام النبلاء ۱۷ / ۴۱.</ref> وی در دوران [[سفر]] طولانی خود، مجرد ماند و [[همسر]] [[اختیار]] نکرد و چون به [[اصفهان]] بازگشت، [[ازدواج]] کرد و از وی صاحب چهار پسر شد. <ref> میزان الاعتدال ۳ / ۴۷۹.</ref> [[ذهبی]] گفته وی از [[حافظه]] [[نیرومندی]] برخودار بود و بدین سبب او را [[حافظ]] [[مشرق]] خوانده است. <ref>سیر اعلام النبلاء ۲۲ / ۳۸۲. </ref> [[ابونعیم اصفهانی]] باآنکه [[ابن منده]] را مردی بزرگ دانسته، [[معتقد]] است وی در پایان [[عمر]]، در [[نقل حدیث]] خلط میکرد و در امالی خود دچار [[لغزش]] و [[اشتباه]] میشد. <ref>ذکر اخبار اصبهان ۲ / ۳۰۶.</ref> ابن منده سال ۳۹۵<ref>غایه النهایه ۲ / ۹۸.</ref> یا ۳۹۶ [[هجری]] در اصفهان درگذشت<ref>المنتظم ۱۵ / ۵۲.</ref> و آثار بسیاری از خود بر جای گذاشت که عبارتاند از: التاریخ، الشیوخ، <ref>تاریخ الاسلام ۲۷ / ۳۲۱.</ref> الناسخ والمنسوخ، <ref>البدایة والنهایه ۱۱ / ۳۳۶.</ref> اسماء الصحابه، المعرفة، التوحید و اثبات الصفات علی الاتفاق والتفرد<ref>هدیه العارفین ۲ / ۵۷.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]] ج۲، ص۳۴۱ - ۳۴۲.</ref>
| |
| | |
| ==جستارهای وابسته ==
| |
| | |
| == منابع ==
| |
| {{منابع}}
| |
| # [[پرونده: IM009687.jpg|22px]] جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
| |
| {{پایان منابع}}
| |
| | |
| == پانویس ==
| |
| {{پانویس}}
| |
| | |
| [[رده:ابن منده]]
| |
| [[رده:مدخل]]
| |
| [[رده:اعلام]]
| |
| [[رده:صحابه]]
| |
