اسد بن کعب قرظی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (جایگزینی متن - 'رده:صحابه' به 'رده:صحابه پیامبر')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[اسد بن کعب قرظی]]''' است. "'''[[اسد بن کعب قرظی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
| موضوع مرتبط = اسد بن کعب قرظی
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اسد بن کعب قرظی در قرآن]] - [[اسد بن کعب قرظی در تاریخ اسلامی]]</div>
| عنوان مدخل  = [[اسد بن کعب قرظی]]
| مداخل مرتبط = [[اسد بن کعب قرظی در قرآن]] - [[اسد بن کعب قرظی در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
از [[زندگی]] وی اطلاعی نیست، جز آنکه برخی سیره‌نویسان و [[مفسران]] از وی در شمار [[یهود]] [[بنی قریظه]] یاد کرده‌اند که همراه برادرش أُسید، پیش از [[تسلیم شدن]] این [[قبیله]] در [[غزوه بنی قریظه]] و تن دادن به [[حکمیت]] [[سعد بن معاذ]]، [[اسلام]] پذیرفتند<ref>ابن حجر، ج۱، ص۲۰۷؛ طبری، ج۴، ص۷۱.</ref>.
از [[زندگی]] وی اطلاعی نیست، جز آنکه برخی سیره‌نویسان و [[مفسران]] از وی در شمار [[یهود]] [[بنی قریظه]] یاد کرده‌اند که همراه برادرش أُسید، پیش از [[تسلیم شدن]] این [[قبیله]] در [[غزوه بنی قریظه]] و تن دادن به [[حکمیت]] [[سعد بن معاذ]]، [[اسلام]] پذیرفتند<ref>ابن حجر، ج۱، ص۲۰۷؛ طبری، ج۴، ص۷۱.</ref>.


بنا به نوشته [[طبری]]، او همراه جمعی از یهود، پس از [[پذیرش اسلام]]، از [[پیامبر]] خواستند همچنان براساس [[تورات]] روزهای [[شنبه]] را گرامی بدارند. در پی این ماجرا [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref> نازل شد و ایشان را به [[تسلیم محض]] فرا خواند<ref>طبری، ج۲، ص۴۴۲؛ سیوطی، ص۵۷۹.</ref>. نیز [[روایت]] شده است که مقصود از {{متن قرآن|قَائِمَةٌ}} در آیه {{متن قرآن|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، [[اسد بن کعب قرظی]] و برادرش أسید و تنی چند از یهود هستند<ref>ابن حجر، ۱، ص۲۰۷.</ref>.<ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «اسد بن کعب قرظی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۴۵.</ref>
بنا به نوشته [[طبری]]، او همراه جمعی از یهود، پس از [[پذیرش اسلام]]، از [[پیامبر]] خواستند همچنان براساس [[تورات]] روزهای [[شنبه]] را گرامی بدارند. در پی این ماجرا [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ}}<ref>«ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.</ref> نازل شد و ایشان را به [[تسلیم محض]] فرا خواند<ref>طبری، ج۲، ص۴۴۲؛ سیوطی، ص۵۷۹.</ref>. نیز [[روایت]] شده است که مقصود از {{متن قرآن|قَائِمَةٌ}} در آیه {{متن قرآن|لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ}}<ref>«آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.</ref>، [[اسد بن کعب قرظی]] و برادرش أسید و تنی چند از یهود هستند<ref>ابن حجر، ۱، ص۲۰۷.</ref><ref>[[سید محمود سامانی|سامانی، سید محمود]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «اسد بن کعب قرظی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۴۵.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
خط ۱۵: خط ۱۸:
== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
{{صحابه}}


[[رده:اسد بن کعب قرظی]]
[[رده:اسد بن کعب قرظی]]
[[رده:مدخل]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:صحابه پیامبر]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۵۵

مقدمه

از زندگی وی اطلاعی نیست، جز آنکه برخی سیره‌نویسان و مفسران از وی در شمار یهود بنی قریظه یاد کرده‌اند که همراه برادرش أُسید، پیش از تسلیم شدن این قبیله در غزوه بنی قریظه و تن دادن به حکمیت سعد بن معاذ، اسلام پذیرفتند[۱].

بنا به نوشته طبری، او همراه جمعی از یهود، پس از پذیرش اسلام، از پیامبر خواستند همچنان براساس تورات روزهای شنبه را گرامی بدارند. در پی این ماجرا آیه ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ[۲] نازل شد و ایشان را به تسلیم محض فرا خواند[۳]. نیز روایت شده است که مقصود از ﴿قَائِمَةٌ در آیه ﴿لَيْسُوا سَوَاءً مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَائِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ[۴]، اسد بن کعب قرظی و برادرش أسید و تنی چند از یهود هستند[۵][۶]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، ج۱، ص۲۰۷؛ طبری، ج۴، ص۷۱.
  2. «ای مؤمنان! همگی به فرمانبرداری (خداوند) درآیید و از گام‌های شیطان پیروی نکنید که او برای شما دشمنی آشکار است» سوره بقره، آیه ۲۰۸.
  3. طبری، ج۲، ص۴۴۲؛ سیوطی، ص۵۷۹.
  4. «آنان برابر نیستند؛ از اهل کتاب گروهی برخاستگانند که در طول شب آیات خداوند را تلاوت می‌کنند در حالی که سر به سجده دارند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۳.
  5. ابن حجر، ۱، ص۲۰۷.
  6. سامانی، سید محمود، مقاله «اسد بن کعب قرظی»، دانشنامه سیره نبوی ج۲، ص:۴۵.