سمات: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(...)
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۷: خط ۷:
}}
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
*سمات جمع سِمَة به معنی علامت‌ها و نشانه‌ها است. دعایی است معروف که علامه مجلسی در سلسله سند آن، نام [[محمد بن عثمان عمری]]، یکی از نواب خاص [[حضرت حجت]] {{ع}} را ذکر کرده است<ref>معارف و معاریف ج ۶، ص ۳۲۷.</ref>. نیز در مصباح [[شیخ طوسی]] و [[جمال الاسبوع سید بن طاووس]]، به سندهای معتبر، این دعا از محمد بن عثمان عمری است و از حضرت [[امام باقر|امام محمد باقر]] و [[امام صادق|امام جعفر صادق]] {{عم}} روایت شده است. دعای شبّور هم نامیده می‌شود و خواندن آن در ساعات آخر روز جمعه مستحب است. مطلع آن چنین است: {{عربی|"اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ..."}}<ref>مفاتیح الجنان، باب اوّل.</ref>. <ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۰۸.</ref>.
* سمات جمع سِمَة به معنی علامت‌ها و نشانه‌ها است. دعایی است معروف که علامه مجلسی در سلسله سند آن، نام [[محمد بن عثمان عمری]]، یکی از نواب خاص [[حضرت حجت]] {{ع}} را ذکر کرده است<ref>معارف و معاریف ج ۶، ص ۳۲۷.</ref>. نیز در مصباح [[شیخ طوسی]] و [[جمال الاسبوع سید بن طاووس]]، به سندهای معتبر، این دعا از محمد بن عثمان عمری است و از حضرت [[امام باقر|امام محمد باقر]] و [[امام صادق|امام جعفر صادق]] {{عم}} روایت شده است. دعای شبّور هم نامیده می‌شود و خواندن آن در ساعات آخر روز جمعه مستحب است. مطلع آن چنین است: {{عربی|"اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ..."}}<ref>مفاتیح الجنان، باب اوّل.</ref>. <ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۰۸.</ref>.
 
== پرسش‌های وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==
خط ۱۹: خط ۱۷:
== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:امام مهدی]]
[[رده:امام مهدی]]
[[رده:سمات]]
[[رده:سمات]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۱

مقدمه

  • سمات جمع سِمَة به معنی علامت‌ها و نشانه‌ها است. دعایی است معروف که علامه مجلسی در سلسله سند آن، نام محمد بن عثمان عمری، یکی از نواب خاص حضرت حجت (ع) را ذکر کرده است[۱]. نیز در مصباح شیخ طوسی و جمال الاسبوع سید بن طاووس، به سندهای معتبر، این دعا از محمد بن عثمان عمری است و از حضرت امام محمد باقر و امام جعفر صادق (ع) روایت شده است. دعای شبّور هم نامیده می‌شود و خواندن آن در ساعات آخر روز جمعه مستحب است. مطلع آن چنین است: "اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ..."[۲]. [۳].

منابع

پانویس

  1. معارف و معاریف ج ۶، ص ۳۲۷.
  2. مفاتیح الجنان، باب اوّل.
  3. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۴۰۸.