اخلاق زیستمحیطی: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اخلاق | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[اخلاق زیستمحیطی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]| پرسش مرتبط = }} | |||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
اخلاق زیستمحیطی در حوزه روابط انسان با طبیعت است. اسلام بر رعایت و حفظ محیط زیست تأکید کرده است و تخریب آن غیر قابل جبران است<ref>[[سید علی حسینی خامنهای|خامنهای حسینی، سید علی]]، ۹/۱/۱۳۸۹.</ref>. | اخلاق زیستمحیطی در حوزه روابط انسان با طبیعت است. اسلام بر رعایت و حفظ محیط زیست تأکید کرده است و تخریب آن غیر قابل جبران است<ref>[[سید علی حسینی خامنهای|خامنهای حسینی، سید علی]]، ۹/۱/۱۳۸۹.</ref>. | ||
این اخلاق از اسراف و تبذیر در ثروت عمومی و منابع طبیعی، آب و انرژی و... منع میکند<ref>[[سید علی حسینی خامنهای|خامنهای حسینی، سید علی]]، ۱۰/۱/۱۳۷۵.</ref>. سرچشمه همه فضائل انسانی عبودیت در برابر خداوند است و نقطه مقابل آن خودبینی و خودپرستی است که در حوزههای مختلفی ظهور و بروز دارد از آن جمله در حوزه زیستمحیطی سبب میشود که محیط زیست را در نظر نداشته و به تضییع آن بپردازد چنانکه امروزه در دنیا دیده میشود<ref>[[سید علی حسینی خامنهای|خامنهای حسینی، سید علی]]، ۲۱/۷/۱۳۸۵.</ref>. دولت اسلامی نیز چنین رفتاری را غیر اسلامی میداند و موظف است با تخلفات زیستمحیطی مانند تخریب جنگلها برخورد کند<ref>[[امام خمینی]]، صحیفه امام، ج۱۶، ص۴۴۹-۴۵۰.</ref>. | این اخلاق از اسراف و تبذیر در ثروت عمومی و منابع طبیعی، آب و انرژی و... منع میکند<ref>[[سید علی حسینی خامنهای|خامنهای حسینی، سید علی]]، ۱۰/۱/۱۳۷۵.</ref>. سرچشمه همه فضائل انسانی عبودیت در برابر خداوند است و نقطه مقابل آن خودبینی و خودپرستی است که در حوزههای مختلفی ظهور و بروز دارد از آن جمله در حوزه زیستمحیطی سبب میشود که محیط زیست را در نظر نداشته و به تضییع آن بپردازد چنانکه امروزه در دنیا دیده میشود<ref>[[سید علی حسینی خامنهای|خامنهای حسینی، سید علی]]، ۲۱/۷/۱۳۸۵.</ref>. دولت اسلامی نیز چنین رفتاری را غیر اسلامی میداند و موظف است با تخلفات زیستمحیطی مانند تخریب جنگلها برخورد کند<ref>[[امام خمینی]]، صحیفه امام، ج۱۶، ص۴۴۹-۴۵۰.</ref>. | ||
| خط ۱۴: | خط ۱۳: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:اخلاق | [[رده:اخلاق]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۵۴
این مدخل زیرشاخهٔ بحث اخلاق است. اخلاق زیستمحیطی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: اخلاق زیستمحیطی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
اخلاق زیستمحیطی در حوزه روابط انسان با طبیعت است. اسلام بر رعایت و حفظ محیط زیست تأکید کرده است و تخریب آن غیر قابل جبران است[۱]. این اخلاق از اسراف و تبذیر در ثروت عمومی و منابع طبیعی، آب و انرژی و... منع میکند[۲]. سرچشمه همه فضائل انسانی عبودیت در برابر خداوند است و نقطه مقابل آن خودبینی و خودپرستی است که در حوزههای مختلفی ظهور و بروز دارد از آن جمله در حوزه زیستمحیطی سبب میشود که محیط زیست را در نظر نداشته و به تضییع آن بپردازد چنانکه امروزه در دنیا دیده میشود[۳]. دولت اسلامی نیز چنین رفتاری را غیر اسلامی میداند و موظف است با تخلفات زیستمحیطی مانند تخریب جنگلها برخورد کند[۴].
منابع
پانویس
- ↑ خامنهای حسینی، سید علی، ۹/۱/۱۳۸۹.
- ↑ خامنهای حسینی، سید علی، ۱۰/۱/۱۳۷۵.
- ↑ خامنهای حسینی، سید علی، ۲۱/۷/۱۳۸۵.
- ↑ امام خمینی، صحیفه امام، ج۱۶، ص۴۴۹-۴۵۰.