كرامت: تفاوت میان نسخهها
(ایجاد صفحه خالی) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[۹ <ref>فرهنگ فارسی، ج ۳، ص ۲۹۲۹، «کرامت».</ref>. | |||
[۱۰ <ref>مفردات، ص ۷۰۷، «کرم».</ref>. | |||
[۱۱ <ref>التحقیق، ج ۱۰، ص ۴۶ - ۴۷، «کرم».</ref>. | |||
[۱۲ <ref>در روایتی از امام رضا(علیه السلام) آمده: سجده ملائکه بر آدم(علیه السلام)سجده تکریم بوده است.</ref>. (تفسیر نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۸، ح ۱۰۱) | |||
[۱۳ <ref>اینکه هر یک از یهود و نصارا در نسبت دادن ابراهیم(علیه السلام)به خود میکوشیدند، از منزلت و احترام آن حضرت، در میان آنان حکایت دارد.</ref>. | |||
[۱۴ <ref>بنا بر اینکه مقصود از «کثیر ممّن خلقنا» موجودات مادّی، مثل حیوان و جنّ باشد.</ref>. (المیزان، ج ۱۳، ص ۱۵۷) | |||
[۱۵ <ref>تعبیر از بنی اسرائیل به «عبادی» برای تشریف، عنایت و رحمت است.</ref>. (تفسیر التحریروالتنویر، ج ۸ ، جزء ۱۶، ص ۲۷۰؛ روح المعانی، ج ۹، جزء ۱۶، ص ۳۴۴ - ۳۴۵) | |||
[۱۶ <ref>«نزل» چیزی است که با آن از مهمان وارد شده پذیرایی میشود.</ref>. (لسان العرب، ج ۱۴، ص ۱۱۲، «نزل»)، اسناد آن به خدا، حکایت از تکریم میکند.</ref>. | |||
[۱۷ <ref>مقصود از «رسول کریم» جبرئیل است که حامل وحی بر پیامبر(صلی الله علیه وآله)است.</ref>. (مجمع البیان، ج ۹ - ۱۰، ص ۵۲۵ و ۶۷۷؛ الکشاف، ج ۴، ص ۶۰۶) | |||
[۱۸ <ref>«مجید» به معنای کرم و کریم است.</ref>. (المیزان، ج ۱۰، ص ۳۲۵؛ مفردات، ص ۷۶۰، «مجد») | |||
[۱۹ <ref>بنا بر اینکه مقصود از «رافعک إلیّ» رفع به سوی کرامت الهی باشد.</ref>. (مجمع البیان، ج ۱ - ۲، ص ۷۵۹) | |||
[۲۰ <ref>سوگند خدا به قرآن، نشانگر حرمت و کرامت آن است و «مجید» نیز به معنای دارای کرامت است.</ref>. (مفردات، ص ۷۶۰ - ۷۶۱، «مجد»؛ مجمع البیان، ج ۹ - ۱۰، ص ۲۱۱) | |||
[۲۱ <ref>بنا بر اینکه مقصود از «صحف مکرّمة» قرآن باشد.</ref>. (المیزان، ج ۲۰، ص ۲۰۲) | |||
[۲۲ <ref>تعبیر از پیامبر(صلی الله علیه وآله) به «عبد» و اضافه آن به «نا»ی ضمیر جلاله، بیانگر نهایت عظمت و تشریف است.</ref>. (روح المعانی، ج ۱، جزء ۱، ص ۱۶۸ - ۱۶۹) | |||
[۲۳ <ref>بنا بر اینکه جمله «و لیس الذّکر کالأنثی» کلام خدا باشد، نشانگر تکریم و تعظیم مریم(علیها السلام) است و زکریّا(علیه السلام)هم پس از پی بردن به این کرامت و شخصیّت مریم(علیها السلام)از خدا طلب ذرّیّه طیّبه کرد.</ref>. «هنالک دعا زکریّا ربه قال ربّ هب لی من لدنک ذرّیّة طیّبة».</ref>. (آل عمران (۳) ۳۸).</ref>. (المیزان، ج ۳، ص ۱۷۲ و ۱۷۵؛ ج ۱۴، ص ۱۰) | |||
[۲۴ <ref>بر اساس روایت، فرشتگان فرود آمده بر ابراهیم(علیه السلام)، جبرئیل، اسرافیل، میکائیل و کرّوبیل بوده اند.</ref>. (الکافی، ج ۸ ، ص ۳۲۸، ح ۵۰۵) | |||
[۲۵ <ref>مراد از «رجل» در آیه حبیب نجّار است.</ref>. (مجمع البیان، ج ۷ - ۸، ص ۶۵۵؛ الکشاف، ج ۴، ص ۱۰)؛ و در روایتی از پیامبر(صلی الله علیه وآله)از آن به مؤمن آل یاسین و صاحب یاسین تعبیر شده است.</ref>. (تفسیر نورالثقلین، ج ۴، ص ۳۸۳، ح ۳۷ - ۳۹) | |||
[۲۶ <ref>تعبیر از نوح(علیه السلام) به «عبدنا» از سوی خداوند، برای تجلیل و تعظیم او است.</ref>. (المیزان، ج ۱۹، ص ۶۷؛ روح المعانی، ج ۱۵، جزء ۱۷، ص ۱۲۴) | |||
[۲۷ <ref>مقصود از «الّذی اشتریـه» عزیز مصر است.</ref>. (مجمع البیان، ج ۵ - ۶ ، ص ۳۳۸) | |||
نسخهٔ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۵۴
[۹ [۱]. [۱۰ [۲]. [۱۱ [۳]. [۱۲ [۴]. (تفسیر نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۸، ح ۱۰۱) [۱۳ [۵]. [۱۴ [۶]. (المیزان، ج ۱۳، ص ۱۵۷) [۱۵ [۷]. (تفسیر التحریروالتنویر، ج ۸ ، جزء ۱۶، ص ۲۷۰؛ روح المعانی، ج ۹، جزء ۱۶، ص ۳۴۴ - ۳۴۵) [۱۶ [۸]. (لسان العرب، ج ۱۴، ص ۱۱۲، «نزل»)، اسناد آن به خدا، حکایت از تکریم میکند.</ref>. [۱۷ [۹]. (مجمع البیان، ج ۹ - ۱۰، ص ۵۲۵ و ۶۷۷؛ الکشاف، ج ۴، ص ۶۰۶) [۱۸ [۱۰]. (المیزان، ج ۱۰، ص ۳۲۵؛ مفردات، ص ۷۶۰، «مجد») [۱۹ [۱۱]. (مجمع البیان، ج ۱ - ۲، ص ۷۵۹) [۲۰ [۱۲]. (مفردات، ص ۷۶۰ - ۷۶۱، «مجد»؛ مجمع البیان، ج ۹ - ۱۰، ص ۲۱۱) [۲۱ [۱۳]. (المیزان، ج ۲۰، ص ۲۰۲) [۲۲ [۱۴]. (روح المعانی، ج ۱، جزء ۱، ص ۱۶۸ - ۱۶۹) [۲۳ [۱۵]. «هنالک دعا زکریّا ربه قال ربّ هب لی من لدنک ذرّیّة طیّبة».</ref>. (آل عمران (۳) ۳۸).</ref>. (المیزان، ج ۳، ص ۱۷۲ و ۱۷۵؛ ج ۱۴، ص ۱۰) [۲۴ [۱۶]. (الکافی، ج ۸ ، ص ۳۲۸، ح ۵۰۵) [۲۵ [۱۷]. (مجمع البیان، ج ۷ - ۸، ص ۶۵۵؛ الکشاف، ج ۴، ص ۱۰)؛ و در روایتی از پیامبر(صلی الله علیه وآله)از آن به مؤمن آل یاسین و صاحب یاسین تعبیر شده است.</ref>. (تفسیر نورالثقلین، ج ۴، ص ۳۸۳، ح ۳۷ - ۳۹) [۲۶ [۱۸]. (المیزان، ج ۱۹، ص ۶۷؛ روح المعانی، ج ۱۵، جزء ۱۷، ص ۱۲۴) [۲۷ [۱۹]. (مجمع البیان، ج ۵ - ۶ ، ص ۳۳۸)
- ↑ فرهنگ فارسی، ج ۳، ص ۲۹۲۹، «کرامت».
- ↑ مفردات، ص ۷۰۷، «کرم».
- ↑ التحقیق، ج ۱۰، ص ۴۶ - ۴۷، «کرم».
- ↑ در روایتی از امام رضا(علیه السلام) آمده: سجده ملائکه بر آدم(علیه السلام)سجده تکریم بوده است.
- ↑ اینکه هر یک از یهود و نصارا در نسبت دادن ابراهیم(علیه السلام)به خود میکوشیدند، از منزلت و احترام آن حضرت، در میان آنان حکایت دارد.
- ↑ بنا بر اینکه مقصود از «کثیر ممّن خلقنا» موجودات مادّی، مثل حیوان و جنّ باشد.
- ↑ تعبیر از بنی اسرائیل به «عبادی» برای تشریف، عنایت و رحمت است.
- ↑ «نزل» چیزی است که با آن از مهمان وارد شده پذیرایی میشود.
- ↑ مقصود از «رسول کریم» جبرئیل است که حامل وحی بر پیامبر(صلی الله علیه وآله)است.
- ↑ «مجید» به معنای کرم و کریم است.
- ↑ بنا بر اینکه مقصود از «رافعک إلیّ» رفع به سوی کرامت الهی باشد.
- ↑ سوگند خدا به قرآن، نشانگر حرمت و کرامت آن است و «مجید» نیز به معنای دارای کرامت است.
- ↑ بنا بر اینکه مقصود از «صحف مکرّمة» قرآن باشد.
- ↑ تعبیر از پیامبر(صلی الله علیه وآله) به «عبد» و اضافه آن به «نا»ی ضمیر جلاله، بیانگر نهایت عظمت و تشریف است.
- ↑ بنا بر اینکه جمله «و لیس الذّکر کالأنثی» کلام خدا باشد، نشانگر تکریم و تعظیم مریم(علیها السلام) است و زکریّا(علیه السلام)هم پس از پی بردن به این کرامت و شخصیّت مریم(علیها السلام)از خدا طلب ذرّیّه طیّبه کرد.
- ↑ بر اساس روایت، فرشتگان فرود آمده بر ابراهیم(علیه السلام)، جبرئیل، اسرافیل، میکائیل و کرّوبیل بوده اند.
- ↑ مراد از «رجل» در آیه حبیب نجّار است.
- ↑ تعبیر از نوح(علیه السلام) به «عبدنا» از سوی خداوند، برای تجلیل و تعظیم او است.
- ↑ مقصود از «الّذی اشتریـه» عزیز مصر است.