←اخلاق خوب
(←مقدمه) |
|||
| خط ۷۴: | خط ۷۴: | ||
*پس پیامبران الهی زیر نظر خداوند سبحان به خوبی تربیت شده و به کمال رسیده و آن گاه به مقام [[نبوت]] نایل شدهاند. | *پس پیامبران الهی زیر نظر خداوند سبحان به خوبی تربیت شده و به کمال رسیده و آن گاه به مقام [[نبوت]] نایل شدهاند. | ||
*به طور کلی هیچ پیامبری را نمیتوان یافت که عزّت نفس و کرامت انسانی را مخدوش کرده باشد. همه پیامبران با زهد و پاکدامنی در میان انسانها زیستهاند. وهیچ گاه با وجود علم و دانش سرشاری که داشتهاند؛ کبر و غرور به آنان راه نیافته و همواره با طوایف مختلف با گشاده رویی و مهربانی برخورد نمودهاند. [[امیر مؤمنان]]{{ع}} خضوع و فروتنی آنان را اینگونه میستاید که:"پیامبران از روی فروتنی گونههای خود را بر زمین مینهادند و چهرههای خویش را به خاک میمالیدند و در برابر مؤمنان از خود فروتنی نشان میدادند"<ref>{{عربی|اندازه=120%|" فَأَلْصَقُوا بِالْأَرْضِ خُدُودَهُمْ وَ عَفَّرُوا فِي التُّرَابِ وُجُوهَهُمْ وَ خَفَضُوا أَجْنِحَتَهُمْ لِلْمُؤْمِنِين"}}؛ نهج البلاغه، خطبه:۱۹۲معروف به خطبۀ قاصعه.</ref><ref>[[محمد بیابانی اسکوئی]]، [[نبوت (کتاب)| نبوت]]، ص:۱۵۳ - ۱۵۵.</ref>. | *به طور کلی هیچ پیامبری را نمیتوان یافت که عزّت نفس و کرامت انسانی را مخدوش کرده باشد. همه پیامبران با زهد و پاکدامنی در میان انسانها زیستهاند. وهیچ گاه با وجود علم و دانش سرشاری که داشتهاند؛ کبر و غرور به آنان راه نیافته و همواره با طوایف مختلف با گشاده رویی و مهربانی برخورد نمودهاند. [[امیر مؤمنان]]{{ع}} خضوع و فروتنی آنان را اینگونه میستاید که:"پیامبران از روی فروتنی گونههای خود را بر زمین مینهادند و چهرههای خویش را به خاک میمالیدند و در برابر مؤمنان از خود فروتنی نشان میدادند"<ref>{{عربی|اندازه=120%|" فَأَلْصَقُوا بِالْأَرْضِ خُدُودَهُمْ وَ عَفَّرُوا فِي التُّرَابِ وُجُوهَهُمْ وَ خَفَضُوا أَجْنِحَتَهُمْ لِلْمُؤْمِنِين"}}؛ نهج البلاغه، خطبه:۱۹۲معروف به خطبۀ قاصعه.</ref><ref>[[محمد بیابانی اسکوئی]]، [[نبوت (کتاب)| نبوت]]، ص:۱۵۳ - ۱۵۵.</ref>. | ||
==تکلم به زبان قوم خود== | |||
*از دیگر اوصاف عمومی پیامبران در [[قرآن]] این است، هر پیامبری به زبان امت خویش سخن میگفته است. حتی پیامبرانی که دارای رسالت عمومی و جهانیاند به زبان آن قومی که از میان آنان برخاسته و در بین آنان میزیستهاند تکلم میکردهاند<ref>دخان:۵۸؛ شعرا:۱۹۵و ابراهیم:۴.</ref> دلیل این مطلب طبق آیه چهارم سوره ابراهیم آن است که هدف از ارسال پیامبر تبیین اهداف الهی رسالت به واسطه اوست اگر زبان پیامبر که اصیلترین ابزار مفاهمه اوست با زبان قومش تفاوت داشته باشد در تبیین کامل رسالت و تحقق بخشیدن اهداف بعثت خویش کامیاب نخواهد بود<ref>المیزان، ج۱۲، ص ۱۵و تفسیر مراغی، ج۱۳، ص ۱۲۶.</ref> این نکته در روایات مختلف مورد تأکید قرار گرفته است<ref>اصول کافی، ج۸، ص ۲۶۸و کنزالعمال، ص ۳۲۲۸.</ref><ref>[http://lib.eshia.ir/23021/1/86، [[محمد جواد اصغری|اصغری، محمد جواد]]، دانشنامه کلام اسلامی، ج۱، ص:۸۶.]</ref>. | |||
==زیرشاخه ها== | ==زیرشاخه ها== | ||