احمد بن معذل بن غیلان عبدی: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[احمد بن معذل بن غیلان عبدی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[احمد بن معذل بن غیلان عبدی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[ابوالفضل احمد بن معذل بن غیلان بن حکم عبدی بصری]] در اصل [[کوفی]] بود، اما به جهت سکونت در [[بصره]]، از [[مردمان]] بصره شمرده میشد.<ref>ترتیب المدارک ۱/۵۵۰.</ref> [[فقه]] را نزد بزرگانی چون [[عبدالملک بن ماجشون]] و [[محمد بن مسلمه]] فرا گرفت.<ref>طبقات الفقهاء ۱۶۴.</ref> از کسانی مانند [[بشر بن عمر زهرانی]] [[حدیث]] [[روایت]] کرد.<ref> سیر اعلام النبلاء ۱۱/۵۱۹.</ref> عبدی از فقهای [[مالکی]] بود و دیگران را نیز به عمل به [[فقه مالکی]] [[دعوت]] میکرد.<ref>الثقات ۸/۱۶.</ref> از وی افرادی چون [[اسماعیل بن اسحاق قاضی]]، [[حماد بن اسحاق]] و [[یعقوب بن شیبه سدوسی]] حدیث روایت کرده و فقه آموختهاند.<ref> تاریخ الاسلام ۱۷/۵۳.</ref> افزون بر فقه و حدیث، [[شاعری]] توانا، [[فصیح]] و زبانآور بود و به روش کهن [[شعر]] میسرود.<ref>فرهنگ زندگی نامهها ۱/۷۴۰.</ref> برخی از اشعار او در زمینه [[حکمت]] و [[زهد]] بود.<ref>الوافی بالوفیات ۸/۱۸۴.</ref> [[ذهبی]] وی را در زمره [[متکلمان معتزله]] به شمار آورده است.<ref>تاریخ الاسلام ۱۷/۵۴.</ref> | [[ابوالفضل احمد بن معذل بن غیلان بن حکم عبدی بصری]] در اصل [[کوفی]] بود، اما به جهت سکونت در [[بصره]]، از [[مردمان]] بصره شمرده میشد.<ref>ترتیب المدارک ۱/۵۵۰.</ref> [[فقه]] را نزد بزرگانی چون [[عبدالملک بن ماجشون]] و [[محمد بن مسلمه]] فرا گرفت.<ref>طبقات الفقهاء ۱۶۴.</ref> از کسانی مانند [[بشر بن عمر زهرانی]] [[حدیث]] [[روایت]] کرد.<ref> سیر اعلام النبلاء ۱۱/۵۱۹.</ref> عبدی از فقهای [[مالکی]] بود و دیگران را نیز به عمل به [[فقه مالکی]] [[دعوت]] میکرد.<ref>الثقات ۸/۱۶.</ref> از وی افرادی چون [[اسماعیل بن اسحاق قاضی]]، [[حماد بن اسحاق]] و [[یعقوب بن شیبه سدوسی]] حدیث روایت کرده و فقه آموختهاند.<ref> تاریخ الاسلام ۱۷/۵۳.</ref> افزون بر فقه و حدیث، [[شاعری]] توانا، [[فصیح]] و زبانآور بود و به روش کهن [[شعر]] میسرود.<ref>فرهنگ زندگی نامهها ۱/۷۴۰.</ref> برخی از اشعار او در زمینه [[حکمت]] و [[زهد]] بود.<ref>الوافی بالوفیات ۸/۱۸۴.</ref> [[ذهبی]] وی را در زمره [[متکلمان معتزله]] به شمار آورده است.<ref>تاریخ الاسلام ۱۷/۵۴.</ref> | ||
نسخهٔ ۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۱۸
احمد بن معذل بن غیلان عبدی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: احمد بن معذل بن غیلان عبدی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
ابوالفضل احمد بن معذل بن غیلان بن حکم عبدی بصری در اصل کوفی بود، اما به جهت سکونت در بصره، از مردمان بصره شمرده میشد.[۱] فقه را نزد بزرگانی چون عبدالملک بن ماجشون و محمد بن مسلمه فرا گرفت.[۲] از کسانی مانند بشر بن عمر زهرانی حدیث روایت کرد.[۳] عبدی از فقهای مالکی بود و دیگران را نیز به عمل به فقه مالکی دعوت میکرد.[۴] از وی افرادی چون اسماعیل بن اسحاق قاضی، حماد بن اسحاق و یعقوب بن شیبه سدوسی حدیث روایت کرده و فقه آموختهاند.[۵] افزون بر فقه و حدیث، شاعری توانا، فصیح و زبانآور بود و به روش کهن شعر میسرود.[۶] برخی از اشعار او در زمینه حکمت و زهد بود.[۷] ذهبی وی را در زمره متکلمان معتزله به شمار آورده است.[۸]
ابوالفضل برخلاف برادر خود، عبدالصمد مردی شریف، بزرگوار و نیک نام بود و به پارسایی شهرت داشت.[۹] اهل بصره به سبب کثرت عبادت و زهد، او را راهب میخواندند.[۱۰] الندیم مینویسد: علاوه بر سرودههای اندکی که از وی بر جای مانده، دارای کتابهای فضائل القرآن و احکام القرآن بوده است.[۱۱] العله،[۱۲] الحجه و الرساله هم از دیگر تألیفات اوست.[۱۳] عبدی به سال ۲۴۰ﻫ از دنیا رفت[۱۴][۱۵]
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱
پانویس
- ↑ ترتیب المدارک ۱/۵۵۰.
- ↑ طبقات الفقهاء ۱۶۴.
- ↑ سیر اعلام النبلاء ۱۱/۵۱۹.
- ↑ الثقات ۸/۱۶.
- ↑ تاریخ الاسلام ۱۷/۵۳.
- ↑ فرهنگ زندگی نامهها ۱/۷۴۰.
- ↑ الوافی بالوفیات ۸/۱۸۴.
- ↑ تاریخ الاسلام ۱۷/۵۴.
- ↑ طبقات الفقهاء ۱۶۴.
- ↑ سیر اعلام النبلاء ۱۱/۵۲۰.
- ↑ الفهرست (الندیم) ۳۹، ۴۱ و ۱۸۹.
- ↑ سمط اللآلی ۱/۳۲۵.
- ↑ ترتیب المدارک ۱/۵۵۱.
- ↑ العبر ۱/۳۴۱.
- ↑ جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص ۱۴۴.