←سرنوشت فاجعهآفرینان کربلا
بدون خلاصۀ ویرایش |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
[[پیامبر خدا]]{{صل}} سالها پیش از واقعه عاشورا، چنین رویداد هولناکی را میدید و بر پایه روایتی، کسانی را که با امام حسین{{ع}} جنگیدند یا او را یاری نکردند، بدینسان نفرین فرمود: «بار خدایا! هر که او را بییاور گذاشت، بییاورش بگذار و [[قاتل]] او را بکُش، و کسی را که سر او را بُرید، [[ذبح]] کن و خواستش را برآورده مکن»<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَ اقْتُلْ مَنْ قَتَلَهُ وَ اذْبَحْ مَنْ ذَبَحَهُ وَ لَا تُمَتِّعْهُ بِمَا طَلَبَ}}، کامل الزیارات، ص۱۳۱، ح۱۴۹.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص۷۶۲.</ref> | [[پیامبر خدا]]{{صل}} سالها پیش از واقعه عاشورا، چنین رویداد هولناکی را میدید و بر پایه روایتی، کسانی را که با امام حسین{{ع}} جنگیدند یا او را یاری نکردند، بدینسان نفرین فرمود: «بار خدایا! هر که او را بییاور گذاشت، بییاورش بگذار و [[قاتل]] او را بکُش، و کسی را که سر او را بُرید، [[ذبح]] کن و خواستش را برآورده مکن»<ref>{{متن حدیث|اللَّهُمَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَ اقْتُلْ مَنْ قَتَلَهُ وَ اذْبَحْ مَنْ ذَبَحَهُ وَ لَا تُمَتِّعْهُ بِمَا طَلَبَ}}، کامل الزیارات، ص۱۳۱، ح۱۴۹.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]]، ص۷۶۲.</ref> | ||
== سرنوشت | == سرنوشت فاجعهآفرینان کربلا == | ||
نفرین پیامبر خدا{{صل}} [[مستجاب]] شد و همه کسانی که به گونهای در فاجعه خونبار [[کربلا]] نقش داشتند (چه کسانی که رو در رو با امام حسین{{ع}} جنگیدند و چه کسانی که با یاری نکردن [[امام]]{{ع}}، غیر مستقیم در این حادثه دردناک [[شریک]] بودند)، مجازات شدند. | نفرین پیامبر خدا{{صل}} [[مستجاب]] شد و همه کسانی که به گونهای در فاجعه خونبار [[کربلا]] نقش داشتند (چه کسانی که رو در رو با امام حسین{{ع}} جنگیدند و چه کسانی که با یاری نکردن [[امام]]{{ع}}، غیر مستقیم در این حادثه دردناک [[شریک]] بودند)، مجازات شدند. | ||
=== زوال [[ | === زوال حکومت خاندان [[ابوسفیان]] === | ||
نخستین موج رویداد [[عاشورا]]، تنها سه سال پس از آن، پدیدار شد و موجب زوال حکومت خاندان ابوسفیان گردید. نقش این فاجعه در اُفول [[قدرت]] این [[خاندان]]، به قدری روشن بود که [[عبدالملک بن مروان]]، با اینکه خود، میراثخوار حکومتِ آنان بود، پس از رسیدن به قدرت، رسما به این واقعیتْ اعتراف کرد و به [[حجاج بن یوسف]] نوشت: مرا از ریختن [[خون]] [[فرزندان عبدالمطلب]]، دور بدار که در آنها راه نجاتی از [[جنگ]] نیست. من، [[فرزندان]] حَرب را دیدم که وقتی [[حسین بن علی]] را کُشتند، [[پادشاهی]] را از دست دادند<ref>العقد الفرید، ج۳، ص۳۸۲؛ المحاسن و المساوئ، ص۵۵؛ جواهر المطالب، ج۲، ص۲۷۸.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص۷۶۳.</ref> | نخستین موج رویداد [[عاشورا]]، تنها سه سال پس از آن، پدیدار شد و موجب زوال حکومت خاندان ابوسفیان گردید. نقش این فاجعه در اُفول [[قدرت]] این [[خاندان]]، به قدری روشن بود که [[عبدالملک بن مروان]]، با اینکه خود، میراثخوار حکومتِ آنان بود، پس از رسیدن به قدرت، رسما به این واقعیتْ اعتراف کرد و به [[حجاج بن یوسف]] نوشت: مرا از ریختن [[خون]] [[فرزندان عبدالمطلب]]، دور بدار که در آنها راه نجاتی از [[جنگ]] نیست. من، [[فرزندان]] حَرب را دیدم که وقتی [[حسین بن علی]] را کُشتند، [[پادشاهی]] را از دست دادند<ref>العقد الفرید، ج۳، ص۳۸۲؛ المحاسن و المساوئ، ص۵۵؛ جواهر المطالب، ج۲، ص۲۷۸.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص۷۶۳.</ref> | ||