تفسیر عرفانی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[تفسیر عرفانی]] عبارت از این است که [[قرآن]] علاوه بر ظواهر، دارای بواطنی است که از راه تصور یا از طریق [[کشف]] و شهود عرفانی می‌‌توان به آن دست یافت. اینگونه تفاسیر را به دو قسم فیضی ـ اشاری (عملی) و تفسیر مبتنی بر عرفان نظری تقسیم کرده‌اند. در نوع اول، [[عارفان]]، [[آیات قرآنی]] را بر معنایی مغایر با مفاهیم ظاهری و به مقتضای اشارات پنهانی و رمزی [[تأویل]] می‌‌کنند و نوع دوم تحت تأثیر [[مکتب]] و آثار [[عرفانی]] [[ابن عربی]] به‌ویژه آموزه وحدت وجود پدید آمد. این نوع از تفسیر دارای ضوابط و معیارها و مبانی خاص خود است و در جای خود موافقان و مخالفانی دارد.

[[تفاسیر عرفانی]] با تکیه بر [[تأویل ظواهر آیات]] و [[اخذ به باطن]] نوشته شده‌اند؛ مانند:

#«[[رحمة من الرحمان فی تفسیر و إشارات القرآن (کتاب)|رحمة من الرحمان فی تفسیر و إشارات القرآن]]» ([[تفسیر ابن‌عربی]]) اثر «[[ابوبکر محمد بن علی بن محمد]]»، معروف به «[[محیی‌الدین بن‌ عربی]]». این تفسیر از آثار و تألیفات ابن‌عربی گردآوری شده و در واقع [[تفسیر ملاّ عبدالرزاق کاشانی]] است.

# [[تفسیر عاملی (کتاب)|تفسیر عاملی]] به [[زبان فارسی]]، اثر [[ابراهیم موثق عاملی]] معروف به [[موثق]]، در هشت جلد به [[همت]] [[کتابخانه صدوق]] چاپ شده است. نویسنده با تبیین نظریات و اشارات عرفا، به کتاب خود جنبه تحلیلی داده است.