زرارة بن اعين: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[زرارة بن اعين در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[زرارة بن اعين در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}


==مقدمه==
== مقدمه ==
[[اهل کوفه]]<ref>رجال الطوسی ۲۰۱.</ref> و پدرش [[اعین بن سنسن]] برده رومی بود<ref> الفهرست (طوسی) ۷۴.</ref> و از [[موالی]] [[فرزندان]] [[عبدالله بن عمرو]] محسوب می‌‌شد.<ref>رجال النجاشی ۱/ ۳۹۷.</ref> او از بزرگان اصحاب [[امام باقر]]، [[امام صادق]] و [[امام کاظم]]{{ع}}<ref>رجال البرقی ۱۴، ۱۶ و ۴۷.</ref> به شمار می‌‌رفت و از امام باقر و امام صادق{{ع}} [[روایت]] می‌‌کند.<ref>الکافی ۶/ ۱۵۹.</ref>
[[اهل کوفه]]<ref>رجال الطوسی ۲۰۱.</ref> و پدرش [[اعین بن سنسن]] برده رومی بود<ref> الفهرست (طوسی) ۷۴.</ref> و از [[موالی]] [[فرزندان]] [[عبدالله بن عمرو]] محسوب می‌‌شد.<ref>رجال النجاشی ۱/ ۳۹۷.</ref> او از بزرگان اصحاب [[امام باقر]]، [[امام صادق]] و [[امام کاظم]] {{ع}}<ref>رجال البرقی ۱۴، ۱۶ و ۴۷.</ref> به شمار می‌‌رفت و از امام باقر و امام صادق {{ع}} [[روایت]] می‌‌کند.<ref>الکافی ۶/ ۱۵۹.</ref>


افرادی چون [[ابن بکیر]]، [[هشام بن سالم]]، [[علی بن عطیّه]]<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۳۳ و ۱۳۴.</ref> و [[ابوالصباح]]<ref>لسان المیزان ۲/ ۴۷۳.</ref> از وی روایت نموده‌اند. الندیم می‌‌گوید که [[زراره]] در زمینه [[فقه]] و [[کلام]] از بزرگ‌ترین [[رجال]] [[شیعه]] می‌‌باشد.<ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref>
افرادی چون [[ابن بکیر]]، [[هشام بن سالم]]، [[علی بن عطیّه]]<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۳۳ و ۱۳۴.</ref> و [[ابوالصباح]]<ref>لسان المیزان ۲/ ۴۷۳.</ref> از وی روایت نموده‌اند. الندیم می‌‌گوید که [[زراره]] در زمینه [[فقه]] و [[کلام]] از بزرگ‌ترین [[رجال]] [[شیعه]] می‌‌باشد.<ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref>
خط ۱۰: خط ۱۰:
[[ابوغالب زراری]] می‌‌گوید که زراره [[اهل]] بحث و [[مناظره]] بود و هیچ کسی به پای او نمی‌رسید، تنها [[عبادت]] بود که او را از سخن باز می‌‌داشت و بسیاری از [[متکلمان شیعه]] [[شاگرد]] وی هستند.<ref>رسالة ابی غالب الزراری ۱۳۶. </ref>
[[ابوغالب زراری]] می‌‌گوید که زراره [[اهل]] بحث و [[مناظره]] بود و هیچ کسی به پای او نمی‌رسید، تنها [[عبادت]] بود که او را از سخن باز می‌‌داشت و بسیاری از [[متکلمان شیعه]] [[شاگرد]] وی هستند.<ref>رسالة ابی غالب الزراری ۱۳۶. </ref>


کشّی وی را از حواریان امام باقر و امام صادق{{ع}} می‌‌داند و نیز می‌‌گوید که همه [[فقهای امامیه]] بر [[تصدیق]] گروهی از اصحاب امام باقر و امام صادق{{ع}} [[اجماع]] دارند و سر [[تعظیم]] در برابر [[فقاهت]] آنان فرود آورده‌اند و آنان شش نفرند که فقیه‌ترین آنها، [[زرارة بن اعین]] می‌‌باشد.<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۰ و۲۳۸.</ref>
کشّی وی را از حواریان امام باقر و امام صادق {{ع}} می‌‌داند و نیز می‌‌گوید که همه [[فقهای امامیه]] بر [[تصدیق]] گروهی از اصحاب امام باقر و امام صادق {{ع}} [[اجماع]] دارند و سر [[تعظیم]] در برابر [[فقاهت]] آنان فرود آورده‌اند و آنان شش نفرند که فقیه‌ترین آنها، [[زرارة بن اعین]] می‌‌باشد.<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۰ و۲۳۸.</ref>


امام صادق{{ع}} از او ستایش‌ها و تمجیدهای فراوان نموده<ref> معجم رجال الحدیث ۷/ ۲۲۲.</ref> و فرموده است که اگر زراره نبود، [[احادیث]] پدرم از بین می‌‌رفت.<ref>رجال ابن داود ۱۵۶.</ref> ناگفته نماند که روایاتی از امام صادق{{ع}} در [[نکوهش]] و [[مذمت]] زراره وارد شده که جنبه [[سیاسی]] دارد و فقط برای [[حفظ جان]] زراره بوده است.<ref>قاموس الرجال ۴/ ۴۲۷ ـ ۴۳۵.</ref>
امام صادق {{ع}} از او ستایش‌ها و تمجیدهای فراوان نموده<ref> معجم رجال الحدیث ۷/ ۲۲۲.</ref> و فرموده است که اگر زراره نبود، [[احادیث]] پدرم از بین می‌‌رفت.<ref>رجال ابن داود ۱۵۶.</ref> ناگفته نماند که روایاتی از امام صادق {{ع}} در [[نکوهش]] و [[مذمت]] زراره وارد شده که جنبه [[سیاسی]] دارد و فقط برای [[حفظ جان]] زراره بوده است.<ref>قاموس الرجال ۴/ ۴۲۷ ـ ۴۳۵.</ref>


زراره دارای مصنفاتی بوده است<ref>الفهرست (طوسی) ۷۴.</ref> مانند کتاب «العهود»<ref>معالم العلماء ۵۳.</ref> و «الاستطاعة و الجبر».<ref>رجال النجاشی ۱/ ۳۹۸.</ref>
زراره دارای مصنفاتی بوده است<ref>الفهرست (طوسی) ۷۴.</ref> مانند کتاب «العهود»<ref>معالم العلماء ۵۳.</ref> و «الاستطاعة و الجبر».<ref>رجال النجاشی ۱/ ۳۹۸.</ref>

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۲۱

مقدمه

اهل کوفه[۱] و پدرش اعین بن سنسن برده رومی بود[۲] و از موالی فرزندان عبدالله بن عمرو محسوب می‌‌شد.[۳] او از بزرگان اصحاب امام باقر، امام صادق و امام کاظم (ع)[۴] به شمار می‌‌رفت و از امام باقر و امام صادق (ع) روایت می‌‌کند.[۵]

افرادی چون ابن بکیر، هشام بن سالم، علی بن عطیّه[۶] و ابوالصباح[۷] از وی روایت نموده‌اند. الندیم می‌‌گوید که زراره در زمینه فقه و کلام از بزرگ‌ترین رجال شیعه می‌‌باشد.[۸]

نجاشی او را این گونه توصیف می‌‌کند که او در روزگار خود، بزرگ و پیش گام اصحاب ما در قرائت، قرآن، فقه، کلام، شعر و ادبیات بود. وی ضمن دارا بودن فضل و ایمان، در گفتار و نقل حدیث صادق بود.[۹]

ابوغالب زراری می‌‌گوید که زراره اهل بحث و مناظره بود و هیچ کسی به پای او نمی‌رسید، تنها عبادت بود که او را از سخن باز می‌‌داشت و بسیاری از متکلمان شیعه شاگرد وی هستند.[۱۰]

کشّی وی را از حواریان امام باقر و امام صادق (ع) می‌‌داند و نیز می‌‌گوید که همه فقهای امامیه بر تصدیق گروهی از اصحاب امام باقر و امام صادق (ع) اجماع دارند و سر تعظیم در برابر فقاهت آنان فرود آورده‌اند و آنان شش نفرند که فقیه‌ترین آنها، زرارة بن اعین می‌‌باشد.[۱۱]

امام صادق (ع) از او ستایش‌ها و تمجیدهای فراوان نموده[۱۲] و فرموده است که اگر زراره نبود، احادیث پدرم از بین می‌‌رفت.[۱۳] ناگفته نماند که روایاتی از امام صادق (ع) در نکوهش و مذمت زراره وارد شده که جنبه سیاسی دارد و فقط برای حفظ جان زراره بوده است.[۱۴]

زراره دارای مصنفاتی بوده است[۱۵] مانند کتاب «العهود»[۱۶] و «الاستطاعة و الجبر».[۱۷]

وی در هفتاد یا نود سالگی[۱۸] در سال ۱۴۸[۱۹] یا ۱۵۰ هـ بدرود حیات گفت.[۲۰].[۲۱].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. رجال الطوسی ۲۰۱.
  2. الفهرست (طوسی) ۷۴.
  3. رجال النجاشی ۱/ ۳۹۷.
  4. رجال البرقی ۱۴، ۱۶ و ۴۷.
  5. الکافی ۶/ ۱۵۹.
  6. اختیار معرفة الرجال ۱۳۳ و ۱۳۴.
  7. لسان المیزان ۲/ ۴۷۳.
  8. الفهرست (الندیم) ۲۷۶.
  9. رجال النجاشی ۱/ ۳۹۷.
  10. رسالة ابی غالب الزراری ۱۳۶.
  11. اختیار معرفة الرجال ۱۰ و۲۳۸.
  12. معجم رجال الحدیث ۷/ ۲۲۲.
  13. رجال ابن داود ۱۵۶.
  14. قاموس الرجال ۴/ ۴۲۷ ـ ۴۳۵.
  15. الفهرست (طوسی) ۷۴.
  16. معالم العلماء ۵۳.
  17. رجال النجاشی ۱/ ۳۹۸.
  18. رسالة ابی غالب الزراری ۱۳۶.
  19. اعیان الشیعه ۷/ ۴۶.
  20. رجال الطوسی ۲۰۱.
  21. فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی، ج۱ ص۵۰۳-۵۰۴.