منتظَر: تفاوت میان نسخه‌ها

'''[[منتظَر]]'''، یکی از [[القاب]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ که در [[روایات]] فراوانی به آن اشاره شده است.  

== مقدمه ==

* [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}}‏ خود نیز همانند دیگر [[انسان‌ها]]، [[منتظر]] است، تا روزی فرا رسد و [[اراده]] [[خداوند متعال]]، به برپایی [[حاکمیت جهانی]] [[عدل و قسط]] تعلق گیرد؛ اما آن حضرت، تنها کسی است که [[انتظار]] ظهورش کشیده می‌‏شود؛ از این‌‏رو [[منتظر]] نیز نامیده شده است.

* از [[امام جواد]] {{ع}} پرسیدند: "ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! [[امام مهدی|مهدی]]، به چه [[دلیل]] [[منتظر]] نامیده شده است؟ فرمود: به این علت که برای او غیبتی است که روزهایش زیاد می‌‏شود و مدتش بسیار طول می‏‌کشد؛ پس مخلصان، [[انتظار]] ظهورش را می‏‌کشند و اهل [[تردید]] او را نکار خواهند کرد .... "<ref>{{عربی|" لِأَنَ‏ لَهُ‏ غَيْبَةً يَكْثُرُ أَيَّامُهَا وَ يَطُولُ‏ أَمَدُهَا فَيَنْتَظِرُ خُرُوجَهُ‏ الْمُخْلِصُونَ‏ وَ يُنْكِرُهُ‏ الْمُرْتَابُونَ‏ "}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۷۸، ح ۳</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۲۳ - ۴۲۴.</ref>.

== منتظَر در موعودنامه ==

* یکی از لقب‌های معروف [[حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. به کسی گویند که عده‌ای در [[انتظار]] او باشند. بر این اساس [[امام عصر]] {{ع}} را از آن جهت [[منتظر]] می‌نامند که [[شیعیان]] در [[انتظار]] او به سر می‌برند، تا پس از [[اذن]] [[ظهور]] پیدا کردن آن حضرت از طرف [[خداوند متعال]]، به [[یاری]] او بشتابند و او را در فراهم ساختن زمینه تشکیل [[حکومت عدل الهی]]، برچیدن بساط‍‌ [[ظلم]] و نابسامانی از سر تا سر عالم، [[برقراری صلح]] و [[امنیت]] واقعی که آرزوی همیشگی [[انسان]] در طول [[تاریخ]] بوده است، [[یاری]] کنند. آن‌گاه در بستری که به [[برکت]] [[حاکمیت]] [[عدالت]] و [[صلح]] و [[صفا]] فراهم شده است، به کسب [[فضایل]] [[اخلاقی]] و [[کمالات انسانی]] که [[سعادت]] ابدی او در گرو آراستگی به آن‌هاست، بپردازند.

* درباره علت [[منتظر]] نامیده شدن [[امام مهدی]] {{ع}} روایاتی از طرف [[ائمه]] اطهار {{عم}} [[نقل]] شده است. از جمله [[نقل]] می‌کنند: روزی شخصی از [[امام باقر]] {{ع}} سؤال کرد: ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! به چه [[دلیل]] [[مهدی]] [[آل محمد]] {{صل}} را [[منتظر]] نامیده‌اند؟ آن حضرت در جواب می‌فرمایند: به این [[دلیل]] او را [[منتظر]] می‌گویند که آن حضرت دوره [[غیبت]] بسیار طولانی خواهد داشت. [[پیروان]] [[مخلص]] او در طول این دوره باوجود سختی‌های زیادی که دارد، در [[انتظار ظهور]] او به سر خواهند برد. این در حالی است که بسیاری از افراد تردیدکننده، [[قیام]] و [[ظهور]] او را منکر خواهند شد... <ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۰.</ref>.

* علاوه بر [[روایات]]، در مجموعه [[زیارت]] و [[ادعیه]] نیز از آن حضرت با [[لقب]] [[منتظر]] یاد شده است. به‌عنوان نمونه در بخشی از [[دعای ندبه]] می‌خوانیم: {{عربی|"أَيْنَ الْمُنْتَظَرُ لِإِقَامَةِ الْأَمْتِ وَ الْعِوَجِ"}}؟ کجاست آن امامی که [[مردم]] به منظور برطرف ساختن اساس کژی و انحراف‌ها در [[انتظار]] او به سر می‌برند؟  

* یا در [[زیارت صاحب الامر]] {{ع}} آمده است: {{عربی|"السَّلَامُ عَلَى الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ وَ الْعَدْلِ الْمُشْتَهَرِ"}}. [[درود]] بر آن قیام‌کننده‌ای که جهانیان در [[انتظار]] اویند و [[سلام]] بر آن [[امام]] عادلی که عدالتش سرتاسر عالم را فراخواهد گرفت...<ref>مفاتیح الجنان.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۹۹.</ref>.

== منتظر در درسنامه ==

* یکی از [[القاب حضرت مهدی]] {{ع}}، "[[منتظر]]" است که در [[روایات]] فراوانی به آن اشاره شده است. [[حضرت مهدی]] {{ع}} خود نیز همانند دیگر [[انسان‌ها]]، [[منتظر]] است تا روزی فرا رسد و [[اراده خداوند]] [[متعال]]، به برپایی [[حاکمیت جهانی]] [[عدل و قسط]] تعلق گیرد. اما تنها کسی است که [[انتظار]] ظهورش کشیده می‌شود؛ ازاین‌رو "[[منتظر]]" نیز نامیده شده است. از [[امام جواد]] {{ع}} پرسیده شد: ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! [[مهدی]]، به چه [[دلیل]] [[منتظر]] نامیده شده است؟ فرمود: {{متن حدیث|"لِأَنَّ لَهُ غَيْبَةً يَكْثُرُ أَيَّامُهَا وَ يَطُولُ أَمَدُهَا فَيَنْتَظِرُ خُرُوجَهُ اَلْمُخْلِصُونَ وَ يُنْكِرُهُ اَلْمُرْتَابُونَ..."}}<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۷۸، ح ۳.</ref>؛ "به این [[علت]] که برای او غیبتی است که روزهایش زیاد می‌شود و مدتش بسیار طول می‌کشد. پس [[مخلصان]]، [[انتظار]] ظهورش را می‌کشند و اهل [[تردید]] او را [[انکار]] خواهند کرد...".

* [[زرارة بن اعین]] نیز می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم که می‌فرمود: {{متن حدیث|" إِنَّ لِلْقَائِمِ غَیْبَهً قَبْلَ أَنْ یَقُومَ وَ هُوَ الْمَطْلُوبُ تُرَاثُهُ قُلْتُ وَ لِمَ ذَلِکَ قَالَ یَخَافُ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی...... وَ لِمَ قَالَ یَخَافُ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی بَطْنِهِ ثُمَّ قَالَ یَا زُرَارَهُ وَ هُوَ الْمُنْتَظَرُ وَ هُوَ الَّذِی یَشُکُّ النَّاسُ فِی ولادته..."}}<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۴۲، ح ۲۴.</ref>؛ "به درستی که برای [[قائم]] پیش از آنکه [[قیام]] کند، غیبتی است. عرض کردم: قربانت شوم! برای چه؟ فرمود: می‌ترسد- و به شکم خود اشاره کرد- سپس فرمود: او است منتظری که [[مردم]] در تولدش [[شک]] کنند..."<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص۲۳۳، ۲۳۴.</ref>.

== منتظَر در فرهنگنامه آخرالزمان ==

* [[امام]] [[محمد]] [[تقی]] {{ع}} فرمود: پس از [[حسن بن علی]] العسکری {{ع}}، پسرش [[امام]] است. او [[قائم]] به [[حق]] است و [[منتظر]]. او را [[منتظر]] می‌نامند؛ زیرا او زمانی طولانی از میان [[مردم]] [[غایب]] خواهد شد. در آن [[غیبت]] افراد [[مخلص]] [[انتظار]] آمدنش را می‌کشند؛ ولی شک‌کنندگان او را [[انکار]] می‌کنند و کسانی که او را یاد می‌کنند به [[استهزا]] خواهند گرفت. کسانی که در آن [[غیبت]] برای آمدنش زمانی تعیین کنند، [[دروغگو]] خواهند بود. کسانی که در [[ظهور]] [[حضرت]] شتاب کنند به [[هلاکت]] خواهند افتاد و کسانی که [[تسلیم]] باشند و در [[غیبت]] و [[ظهور]] [[حضرت]] چون چرا نمی‌کنند [[هدایت]] می‌یابند و [[رستگار]] می‌باشند. در [[دعای ندبه]] از [[حضرت]] با این نام نیز یاد شده است: {{متن حدیث|أَيْنَ الْمُنْتَظَرُ لِإِقَامَةِ الْأَمْتِ وَ الْعِوَجِ}}؛ (کجاست آن کسی که [[مردم]] برای [[اصلاح]] کژی‌ها و نادرستی‌ها در [[انتظار]] او به سر می‌برند) و در [[زیارت]] [[حضرت]] نیز می‌خوانیم: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَى الْقَائِمِ الْمُنْتَظَرِ وَ الْعَدْلِ الْمُشْتَهَرِ}}؛ ([[درود]] بر قائمی که [[چشم به راه]] او هستند و آن [[عدالت‌گستری]] که همگان او را می‌شناسند)<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۷۸.</ref>.