نیایش چهل و چهارم: تفاوت میان نسخه‌ها

این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است چون [[ماه رمضان]] فرا می‌رسید.

تنها ماهی که نامش در [[قرآن]] آمده ماه رمضان است که با عنوان ماه [[نزول قرآن]] و [[وجوب]] [[روزه]] نامیده شده است: {{متن قرآن|شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ...}}<ref>«(روزهای روزه گرفتن در) ماه رمضان است که قرآن را در آن فرو فرستاده‌اند؛ به رهنمودی برای مردم و برهان‌هایی (روشن) از راهنمایی و جدا کردن حقّ از باطل؛ پس هر کس از شما این ماه را دریافت، باید (تمام) آن را روزه بگیرد» سوره بقره، آیه ۱۸۵.</ref>.

حمد و سپاس خداوندی را که [[دین]] خود به ما ارزانی فرمود و ما را به [[آیین]] خویش اختصاص داد و به راه‌های احسان خود درآورد، تا به مدد احسانش در طریق خشنودی‌اش گام برداریم؛ حمد و سپاسی که شایان قبولش افتد و بدان از ما [[خشنود]] گردد.

حمد و سپاس خداوندی را که یکی از آن راه‌ها که در برابر ما گشوده، ماه خود، ماه رمضان است».

بارخدایا، درود بفرست بر [[محمد و خاندان او]]؛ و در این ماه ما را به اوقات نمازهای پنجگانه [[آگاه]] فرما؛ به حدود و احکامش که مقرر داشته‌ای و واجباتش که [[واجب]] ساخته‌ای و شروط و هنگامش که معین کرده‌ای.

ای خداوند، در این ماه ما را موفق دار که به خویشاوندانمان [[نیکی]] کنیم و به دیدارشان بشتابیم؛

و همسایگانمان را به [[بخشش]] و عطای خویش بنوازیم؛

ای خداوند، در این ماه ما را [[توفیق]] ده که به کردارهای [[پسندیده]] به تو [[تقرب]] جوییم، آن‌سان که ما را از [[گناهان]] [[پاک]] داری و از بازگشت به [[اعمال ناشایست]] نگه داری، تا هیچ‌یک از [[ملائکه]] تو طاعتی به درگاهت نیاورد جز آنکه از [[طاعت]] ما کمتر باشد و در تقرب به پایه تقرب ما نرسد».

و اگر از حق [[عدول]] کرده‌ایم به حقمان بازگردان؛

و اگر دشمن تو، [[شیطان]]، بر ما چیره شد، ما را از چنگال او [[رهایی]] بخش؛