پرش به محتوا

ویژگی پیامبر در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
خط ۷: خط ۷:
}}
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
منظور اوصافی است که در [[قرآن]] از [[پیامبر]] با تعبیر‌های مختلف یاد شده است. از تعبیر به [[رسول]]، [[نبی]]، مدثر، مزمل، و یا [[عبد]]، ذکر، یا صفاتی که از [[عزم]]، [[اعتدال]]، [[رحمت]]، [[صدق]] و [[راستگویی]]، صفت [[رکوع]]، [[رضایت]]، [[شرح صدر]] و یا [[رجل]] آمده، و در مدخل‌های خود [[آیات]] آن ذکر شده، بیانگر مجموعه‌ای از حوزه بزرگ از [[صفات پیامبر]] است.
منظور اوصافی است که در [[قرآن]] از [[پیامبر]] با تعبیر‌های مختلف یاد شده است. از تعبیر به [[رسول]]، [[نبی]]، مدثر، مزمل، و یا [[عبد]]، ذکر، یا صفاتی که از [[عزم]]، [[اعتدال]]، [[رحمت]]، [[صدق]] و [[راستگویی]]، صفت [[رکوع]]، [[رضایت]]، [[شرح صدر]] و یا [[رجل]] آمده، و در مدخل‌های خود [[آیات]] آن ذکر شده، بیانگر مجموعه‌ای از حوزه بزرگ از [[صفات پیامبر]] است.
#{{متن قرآن|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>
#{{متن قرآن|سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ}}<ref>«پاکا آن (خداوند) که شبی بنده خویش را از مسجد الحرام تا مسجد الاقصی - که پیرامون آن را خجسته گردانده‌ایم- برد تا از نشانه‌هایمان بدو نشان دهیم، بی‌گمان اوست که شنوای بیناست» سوره اسراء، آیه ۱.</ref>
خط ۱۷: خط ۱۷:
#{{متن قرآن|ِ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ}}<ref>«ای جامه بر خود کشیده!» سوره مدثر، آیه ۱.</ref>
#{{متن قرآن|ِ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ}}<ref>«ای جامه بر خود کشیده!» سوره مدثر، آیه ۱.</ref>


==نکات==
== نکات ==
درآیات فوق [[خداوند]] [[پیامبر]] را با این اوصاف مخاطب قرارداده است:
درآیات فوق [[خداوند]] [[پیامبر]] را با این اوصاف مخاطب قرارداده است:
# [[عبد]] بودن
# [[عبد]] بودن
#ذکر بودن که به [[نقل]] [[مجمع البیان]] بعضی از [[مفسرین]] گفته‌اند چون [[آیه]] قبل مربوط به پیامبراست، پس منظور از ذکر هم [[پیامبر]] است. نه [[قرآن]].<ref>{{متن قرآن|وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ}} «در حالی که این (قرآن) جز یادکردی برای جهانیان نیست» سوره قلم، آیه ۵۲. و بعضی گفته‌اند: یعنی و نیست محمد{{صل}} مگر شرفی برای خلق هنگامی که ایشان را هدایت کرد به‌سوی صلاح و ایشان را از گمراهی نجات داد، وقتی که نسبت جنون باو دادند و او را توصیف کردند بچیزی که در او نبود، و بعضی گفته‌اند: مقصود از ذکر اینست که او آنها را متذکر و متوجه بامر آخرتشان می‌کند از ثواب و عقاب و وعده و وعید. ترجمه مجمع البیان ج ۲۵ ص ۲۵۰</ref>
# ذکر بودن که به [[نقل]] [[مجمع البیان]] بعضی از [[مفسرین]] گفته‌اند چون [[آیه]] قبل مربوط به پیامبراست، پس منظور از ذکر هم [[پیامبر]] است. نه [[قرآن]].<ref>{{متن قرآن|وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ}} «در حالی که این (قرآن) جز یادکردی برای جهانیان نیست» سوره قلم، آیه ۵۲. و بعضی گفته‌اند: یعنی و نیست محمد {{صل}} مگر شرفی برای خلق هنگامی که ایشان را هدایت کرد به‌سوی صلاح و ایشان را از گمراهی نجات داد، وقتی که نسبت جنون باو دادند و او را توصیف کردند بچیزی که در او نبود، و بعضی گفته‌اند: مقصود از ذکر اینست که او آنها را متذکر و متوجه بامر آخرتشان می‌کند از ثواب و عقاب و وعده و وعید. ترجمه مجمع البیان ج ۲۵ ص ۲۵۰</ref>
#مدثر.
# مدثر.
#مزمل<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۰.</ref>.
# مزمل<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۰۰.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش