باطل: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

باطل [[مخالف]] [[حق]] است، لذا برای آن [[حقیقت]] و ثباتی نیست و زایل شدنی است. [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن|ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْبَاطِلُ}}<ref>«این بدان روست که خداوند راستین است و اینکه آنچه به جای او (به پرستش) می‌خوانند نادرست است» سوره حج، آیه ۶۲.</ref>؛ این به خاطر آن است که [[خداوند]] حق است و بی‌تردید هر کس را غیر از او خوانند باطل است. مقصود این است که تنها [[خدای متعال]] حق است و هر معبودی غیر [[خدا]] باطل و زایل شدنی است، از این‌رو ممکن نیست که غیر خدا در [[جایگاه]] [[الوهیت]] قرار گیرد.

[[انسان]] نیز بر سر دو راهی [[حق و باطل]] است. خدای متعال انسان را از طریق [[عقل]] و [[پیامبران]] و [[کتاب‌های آسمانی]] و [[امامان]] [[هدایت]] به حق فرا می‌خواند و [[شیطان]] او را به باطل [[دعوت]] می‌کند.

[[امام سجاد]] {{ع}} در [[صحیفه سجادیه]] از این که باطل را بر حق ترجیح دهد به خدا [[پناه]] می‌برد و می‌فرماید: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنيِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ... وَ إِيثَارِ الْبَاطِلِ‏ عَلَى الْحَقِّ}}<ref>نیایش ۸.</ref>؛ «بار خدایا به تو پناه می‌برم... از [[انتخاب]] باطل بر حق».

آن [[حضرت]] یادآور می‌شود که [[نفس انسان]] اگر به خود واگذاشته شود باطل را بر حق برمی‌گزیند، مگر آن‌که [[خدای تعالی]] [[توفیق]] دهد و [[رحمت الهی]] شامل شود و در آن هنگام نفْس‌های ما را به [[اختیار]] خودمان مگذار، چون آنها، جز آنچه تو توفیق دهی، باطل و [[نادرستی]] را اختیار می‌نمایند و جز آنچه تو رحم فرمایی، به [[بدی]] امر می‌نمایند<ref>نیایش نهم.</ref>.