بنی‌عبدالدار در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

[[بنی عبدالدار]] [[فرزندان]] [[عبدالله بن قُصَیّ بن کِلاب]] شهره به عبدالدار را گویند. عبدالله یکی از‌‌۴‌‌ پسر [[قُصیّ بن کلاب]] و بزرگسال‌‌ترین<ref>السیرة‌‌النبویه، ج ۱، ص ۱۲۹ ـ ۱۳۰؛ المنمق، ص ۳۲ ـ ۱۹۰؛ اخبار مکه، ج ۱، ص ۱۰۹.</ref> آنان بود. سه [[برادر]] او [[عبد مناف]] جد اعلای بنی‌‌هاشم و بنی‌‌مطلب و [[بنی امیّه]]، عبدالعزی جدّ اعلای بنی‌‌اسد از جمله [[خدیجه]] و [[زبیر بن عوام]] و [[عبد ‌‌بن ‌‌قُصَیّ]] شهره به عبد قُصَیّ <ref>جمهرة انساب العرب، ص ۱۴.</ref> نام داشتند. عبدالدار سه [[خواهر]] به نام‌های [[هند]] [[همسر]] [[عبدالله بن عمار حضرمی]] <ref> انساب الاشراف، ج ۱، ص ۵۹.</ref> و برة <ref>المنمق، ص ۱۰۶.</ref> و تخمر داشت.<ref>المنمق، ص ۱۰۶؛ ۱۸۹ ـ ۱۹۰؛ انساب الاشراف، ج ۱، ص ۶۵؛ المحبر، ص ۹۰.</ref> عبدالدار ۵ پسر نیز به نامهای [[وهب]]، کلده، سَبّاق، عبد مناف و [[عثمان]] داشت و از سه تن آخری سه شاخه بزرگ بنی عبدالدار پدید آمد و [[نسل]] وی از هر سه ادامه یافت. به افراد منتسب به عبدالدار به اختصار "عَبْدَری" گویند. بنو سباق غالباً در [[حجاز]] و [[مکه]] ساکن بودند.<ref>الطبقات، ج ۹، ص ۴۰۳، ۴۱۰؛ جمهرة انساب العرب، ص ۱۲۵.</ref> شماری از بنی عبد مناف بن عبدالدار نیز پس از [[اسلام]] و [[فتح]] [[اندلس]] بدان دیار رفته، در [[شهر]] سَرَقُسْطَه (زاراگوزا) و اطراف آن از جمله در قریه قربلان ساکن بودند.<ref>جمهرة انساب العرب، ص ۱۲۶ ـ ۱۲۷.</ref> به احتمال زیاد در دیگر نقاط قلمرو اسلام نیز سکونت داشته‌‌اند که در [[تاریخ]] [[ثبت]] نشده است. بنی عثمان غالباً ساکن مکه و پرده‌‌دار [[کعبه]] بوده‌‌اند و تیره‌‌ای از آنان به نام بنوجبیر در [[بصره]] سکونت داشته‌‌اند.<ref>انساب الاشراف، ج ۹، ص ۴۱۴.</ref> از جمله وابستگان بنی عبدالدار، [[آل عِلاط بهزی]] خاندانی از [[بنی سلیم]] را می‌‌توان نام برد <ref>المنمق، ص ۲۵۳.</ref> که از طریق سببی با آنان پیوند داشتند.<ref>[[محمد الله‌اکبری|الله‌اکبری، محمد]]، [[بنی عبدالدار (مقاله)|مقاله «بنی عبدالدار»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۶ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۶.</ref>.