جز
جایگزینی متن - 'ذات السلاسل' به 'ذاتالسلاسل'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - 'ذات السلاسل' به 'ذاتالسلاسل') |
||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و [[کفران]] نعمتهای پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن میگوید، و نتیجه میگیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص میدهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش میرساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسانشناسی]] نیز در آن مطرح میشود و سوره با اشارهای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان مییابد. | این سوره در باره [[ناسپاسی]] [[انسان]] و [[کفران]] نعمتهای پروردگارش و [[حب]] شدیدش نسبت به خیر سخن میگوید، و نتیجه میگیرد [[انسان]] با این که [[دوستدار]] [[خیر]] [[خلق]] شد، و با این که خیر را تشخیص میدهد، اگر انجام ندهد حجتی بر [[خدا]] ندارد، بلکه خدا بر او [[حجت]] دارد، و به زودی به حسابش میرساند. برخی نکات [[تربیتی]] و [[انسانشناسی]] نیز در آن مطرح میشود و سوره با اشارهای به [[رستاخیز]] و [[قیامت]] پایان مییابد. | ||
و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که میآید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگهای اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ | و این سوره به [[شهادت]] سوگندهای اولش در [[مدینه]] نازل شده، چون یکی از آن سوگندها جمله {{متن قرآن|وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا}}<ref>«سوگند به آن اسبان دونده (که) نفس زنان (تاختند)،» سوره عادیات، آیه ۱.</ref> است، که ظاهرش به بیانی که میآید این است که مراد از آن، اسبان [[سربازان]] و مجاهدین در [[جنگ]] است، و پیداست که [[جنگهای اسلامی]] در مدینه واقع شده، و مسأله [[جهاد]] بعد از [[هجرت]] [[تشریع]] شد، روایاتی که از [[طرق شیعه]] از [[ائمه اهل بیت]] {{ع}} رسیده و نیز برخی [[روایات اهل سنت]]، مؤید این نظریه است، چون در آن [[روایات]] آمده که این سوره در باره [[امیرمؤمنان علی]] {{ع}} و گروه رزمی همراه او نازل شده است که در جنگ «[[ذاتالسلاسل]]» (در [[سال هشتم هجرت]]) به دشمن [[شبیخون]] زدند. هرچند برخی براین اعتقادند که در [[مکه]] نازل شده است. | ||
== ویژگیهای [[سوره عادیات]] == | == ویژگیهای [[سوره عادیات]] == | ||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
== مطالب [[سوره عادیات]] == | == مطالب [[سوره عادیات]] == | ||
# سوگند به اسبان تیزرو [[جنگی]] و [[تجلیل]] از [[مجاهدان]] [[راه خدا]]؛ | # سوگند به اسبان تیزرو [[جنگی]] و [[تجلیل]] از [[مجاهدان]] [[راه خدا]]؛ | ||
# ترسیم [[پیروزی]] [[سپاه اسلام]] به [[فرماندهی]] [[امام علی]] {{ع}} در [[جنگ]] «[[ | # ترسیم [[پیروزی]] [[سپاه اسلام]] به [[فرماندهی]] [[امام علی]] {{ع}} در [[جنگ]] «[[ذاتالسلاسل]]»؛ | ||
# [[بخل]] و [[ناسپاسی]] [[انسان]]؛ | # [[بخل]] و [[ناسپاسی]] [[انسان]]؛ | ||
# زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سورههای قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref> | # زنده شدن [[مردگان]] در [[رستاخیز]]<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد۲۰، صفحه ۳۴۵؛ رامیار، محمود، تاریخ قرآن، صفحه ۵۹۰؛ زرکشی، محمد بن بهادر، البرهان فی علوم القرآن(باحاشیه)، جلد۱، صفحه ۱۹۳؛ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، جلد۱، صفحه ۳۱۵؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱، صفحه ۵۳۷؛ هاشم زاده هریسی، هاشم، شناخت سورههای قرآن، صفحه ۵۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۲۷، صفحه ۲۳۵.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۲۹۹۱.</ref> | ||