سوره عنکبوت در علوم قرآنی: تفاوت میان نسخه‌ها

بیست و نهمین [[سوره]] [[قرآن]] و هشتاد و پنجمین آن به [[ترتیب نزول]]، نازل شده در [[مکه]] با موضوعات [[آزمون الهی]]، [[ایمان]]، ذکر، [[عمل صالح]]، [[صبر]] و [[توکل]] به عنوان کلید قبولی در [[امتحان الهی]]. نام این سوره از چهل و یکمین [[آیه]] آن برگرفته شده است. در این آیه در قالب مثال، [[ناتوانی]] و [[زبونی]] [[خدایان دروغین]] و ساختگی و [[نادانی]] و [[دنباله‌روی]] و [[سرگشتگی]] پرستشگران آنها بیان شده است تا [[اهل]] [[اندیشه]] به تباهی‌های [[شرک]] بهتر و بیشتر پی پرند و به اثرات سازنده [[ایمان به خدای یکتا]] و توانا [[دل]] بندند و خود را از انواع ذلت‌ها و [[اسارت‌ها]] [[آزاد]] سازند: {{متن قرآن|مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتًا وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ}}<ref>«داستان کسانی که به جای خداوند سرورانی (به پرستش) گزیدند مانند آن عنکبوت است که خانه‌ای بنا کرد و اگر می‌دانستند بی‌گمان سست‌ترین خانه‌ها خانه عنکبوت است» سوره عنکبوت، آیه ۴۱.</ref>.

این سوره آزمون الهی و [[تمثیل]] [[خانه]] عنکبوت را برای حال [[مشرکین]] و کافرین بیان می‌کند و اشاره‌ای به داستان [[نوح]]، [[ابراهیم]]، [[لوط]]، [[شعیب]]، [[صالح]] و [[هود]] {{عم}} و سرگذشت [[قارون]]، [[هامان]] و [[فرعون]] می‌نماید و در پایان [[بشارت]] می‌دهد که [[خداوند]] با [[نیکوکاران]] است و کسانی را که در راه [[حق]] کوشیده‌اند به راه‌های خویش رهنمون می‌کند.