وسوسه: تفاوت میان نسخه‌ها

=== وسوسه [[دوستان]] ناشایست ===

* به این [[آیه کریمه]] بنگرید: {{متن قرآن|وَيَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى يَدَيْهِ يَقُولُ يَا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا * يَا وَيْلَتَى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا * لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَاءَنِي وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِلْإِنْسَانِ خَذُولًا}}<ref>«و روزی که ستم پیشه، دست خویش (به دندان) می‌گزد؛ می‌گوید: ای کاش راهی با پیامبر در پیش می‌گرفتم! * ای وای! کاش فلانی را به دوستی نمی‌گرفتم! * به راستی او مرا از قرآن پس از آنکه به من رسیده بود گمراه کرد و شیطان آدمی را وا می‌نهد» سوره فرقان، آیه۲۷- ۲۹.</ref>. این [[آیه]]، به خوبی نشان از آن دارد، که چگونه [[دوستان]] ناشایست می‌‌توانند [[آدمی]] را از کمال بازداشته این مسیر را بر او مسدود نمایند<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۹۸-۲۹۹.</ref>.

* توضیح آنکه: اگر کسی به زنی نامحرم نگاه کند و میل او را به خود دریابد، به وسوسه ارتکاب [[حرام]] دچار می‌گردد. نعوذ باللّه منها! -؛ این وسوسه بدون واسطه بوده مستقیماً فرد را مورد [[هجوم]] قرار داده است؛ امّا دردناکتر و خطرناکتر از آن، موردی است که وساوس [[شیطانی]] در قالب‌های خوش‌نما به [[انسان]] روی نهد. [[ترویج]] [[فحشا]] و بی‌عفّتی در قالب ساخت مدارس مختلط- که نمائی از [[ترویج]] [[دانش]] را بهمراه دارد-؛ و اشاعه [[فحشا]] بنام تقویت [[دین]] - همچون برگزاری مجالس موسیقی به عنوان موسیقی [[عرفانی]]، که موجب تعالی [[روح]] [[آدمی]] است!- در این شمار است.  

* [[نفس]] [[آدمی]]، در این حالت [[فریب]] [[شیطان]] را پذیرفته [[گناه]] خود را در قالبی از [[ثواب]] فرو می‌‌پیچد؛ تا نه تنها خود به انجام آن مبادرت ورزد، که دیگران را نیز به آن فراخوانَد. این خطر در تمامی روزگاران، به‌ویژه برای آنان که با نام روشنفکری به ساختارشکنی [[اجتماعی]] می‌‌پردازند، وجود داشته است<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۲۹۹.</ref>.