←شواهد خاص الهی بودن الفاظ قرآن
| خط ۷۲: | خط ۷۲: | ||
*'''هفتم. اگر قرآن از جانب [[پیامبر]] باشد خطاب به خود نامعقول است:''' در حالی که واژه {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|قُل}}﴾}} حدود ۲۳۲ بار در قرآن به کار رفته. یعنی وظیفه [[پیامبر]] گفتن مطالب قرآن و آیات به مردم است <ref> [[حسین علوی مهر| علوی مهر، حسین]]، [[مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن (کتاب)|مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن]]، ص ۲۳۰ و ۲۳۱.</ref>. | *'''هفتم. اگر قرآن از جانب [[پیامبر]] باشد خطاب به خود نامعقول است:''' در حالی که واژه {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|قُل}}﴾}} حدود ۲۳۲ بار در قرآن به کار رفته. یعنی وظیفه [[پیامبر]] گفتن مطالب قرآن و آیات به مردم است <ref> [[حسین علوی مهر| علوی مهر، حسین]]، [[مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن (کتاب)|مسئله وحی و پاسخ به شبهات آن]]، ص ۲۳۰ و ۲۳۱.</ref>. | ||
==شواهد خاص الهی بودن الفاظ [[قرآن]]== | ===شواهد خاص الهی بودن الفاظ [[قرآن]]=== | ||
*اوصاف [[قرآن]] و تعابیر و واژههایی درباره متن [[قرآن]] نشان میدهد، الفاظ [[قرآن]] از جانب خداوند متعال است: | *اوصاف [[قرآن]] و تعابیر و واژههایی درباره متن [[قرآن]] نشان میدهد، الفاظ [[قرآن]] از جانب خداوند متعال است: | ||
#'''اعجاز در فصاحت و بلاغت:''' همه دانشمندان مهمترین بُعد [[اعجاز قرآن]] را در فصاحت و بلاغت و ترکیب خاص واژههای آن میدانند. | #'''اعجاز در فصاحت و بلاغت:''' همه دانشمندان مهمترین بُعد [[اعجاز قرآن]] را در فصاحت و بلاغت و ترکیب خاص واژههای آن میدانند. | ||