یکم ذی‌حجه: تفاوت میان نسخه‌ها

{{متن حدیث|إِنَّ اللَّهَ اتَّخَذَ إِبْرَاهِيمَ عَبْداً قَبْلَ أَنْ يَتَّخِذَهُ نَبِيّاً وَ اتَّخَذَهُ نَبِيّاً قَبْلَ أَنْ يَتَّخِذَهُ رَسُولًا وَ اتَّخَذَهُ رَسُولًا قَبْلَ أَنْ يَتَّخِذَهُ خَلِيلًا وَ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا قَبْلَ أَنْ يَتَّخِذَهُ إِمَاماً فَلَمَّا جَمَعَ لَهُ هَذِهِ الْأَشْيَاءَ وَ قَبَضَ يَدَهُ قَالَ لَهُ: يَا إِبْرَاهِيمُ {{متن قرآن|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا}}<ref>«من تو را پیشوای مردم می‌گمارم» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref> فَمِنْ عِظَمِهَا فِي عَيْنِ إِبْرَاهِيمَ {{ع}} قَالَ يَا رَبِّ {{متن قرآن|وَمِنْ ذُرِّيَّتِي قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>«و از فرزندانم (چه کس را)؟ فرمود: پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref>}}<ref>الکافی، ج۱، ص۱۷۵؛ بحارالأنوار، ج۱۲، ص۱۲.</ref>؛ [[خدای تعالی]] [[ابراهیم]] {{ع}} را ابتدا به [[بندگی]] پذیرفت، پیش از آن‌که او را به [[پیغمبری]] بپذیرد؛ و او را به پیغمبری پذیرفت، پیش از آن‌که به رسالتش گیرد؛ و به رسالتش گرفت، پیش از آن‌که خلیلش گیرد؛ و خلیلش گرفت، پیش از آن‌که امامش گیرد. و چون این [[مقامات]] را برایش فراهم نمود، - [[امام]] پنج انگشت خود را برای نمودن این پنج مقام جمع کرد - به ابراهیم {{ع}} گفت: «من تو را برای [[مردم]] امام قرار دادم!» از بس این [[مرتبت]] در چشم ابراهیم {{ع}} بزرگ آمد، گفت: «پروردگارا، و از [[فرزندان]] من هم امام قرار می‌دهی؟» [[خداوند]] فرمود: «[[پیمان]] من به [[ستمکاران]] نمی‌رسد».<ref>[[حبیب‌الله فرحزاد|فرحزاد، حبیب‌الله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۱۸.</ref>