مادر امام سجاد: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

مرحوم [[کلینی]] در معرفی مادر [[امام سجاد]] {{ع}} می‌نویسد: "مادرش [[سلامه]] دختر [[یزدگرد]] فرزند شهریار فرزند شیرویه خسروپرویز بود و یزدگرد آخرین [[پادشاه]] [[ایرانیان]] (ساسانیان) بود"<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۶۶.</ref> و از [[امام باقر]] {{ع}} [[نقل]] کرده فرمود: "وقتی دختر [[یزدگرد]] را به [[مسجد]] مدینه آوردند، سخنی گفت که [[عمر]] [[تصور]] کرد به او [[فحش]] می‌دهد و [[تصمیم]] [[مجازات]] او را داشت. [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمود: تو چنین حقی نداری؛ او را در [[انتخاب]] یکی از [[مسلمانان]] [[آزاد]] بگذار. عمر پذیرفت و او [[امام حسین]] {{ع}} را انتخاب کرد. امیرالمؤمنین پرسید: نامت چیست؟ گفت: "جهان شاه"، فرمود: [[شهربانو]] هستی. آن‌گاه به حسین فرمود: ای [[اباعبدالله]]، از این، [[بهترین]] شخصِ روی [[زمین]] برای تو متولد می‌شود. از او [[علی بن الحسین]] {{ع}} متولد شد"<ref>{{متن حدیث|لَمَّا أُقْدِمَتْ‏ بِنْتُ‏ يَزْدَجِرْدَ عَلَى عُمَرَ أَشْرَفَ لَهَا عَذَارَى الْمَدِينَةِ وَ أَشْرَقَ الْمَسْجِدُ بِضَوْئِهَا لَمَّا دَخَلَتْهُ فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا عُمَرُ غَطَّتْ وَجْهَهَا وَ قَالَتْ أُفٍّ بِيرُوجْ بَادَا هُرْمُزْ فَقَالَ عُمَرُ أَ تَشْتِمُنِي هَذِهِ وَ هَمَّ بِهَا فَقَالَ لَهُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}}: لَيْسَ ذَلِكَ لَكَ خَيِّرْهَا رَجُلًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَ احْسُبْهَا بِفَيْئِهِ فَخَيَّرَهَا فَجَاءَتْ حَتَّى وَضَعَتْ يَدَهَا عَلَى رَأْسِ الْحُسَيْنِ {{ع}} فَقَالَ لَهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ مَا اسْمُكِ فَقَالَتْ جَهَانْ شَاهُ فَقَالَ لَهَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} بَلْ شَهْرَبَانُوَيْهِ ثُمَّ قَالَ لِلْحُسَيْنِ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ لَتَلِدَنَّ لَكَ مِنْهَا خَيْرُ أَهْلِ الْأَرْضِ فَوَلَدَتْ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ {{ع}}}}؛ الکافی، ج۱، ص۴۶۷، ح۱.</ref>. کلینی پس از [[نقل روایت]] می‌افزاید: "به [[امام سجاد]] {{ع}} {{متن حدیث|ابْنُ الْخِيَرَتَيْنِ}}: “پسر دو برگزیده” می‌گفتند؛ [[برگزیده خدا]] از [[عرب]]، [[هاشم]] و از [[عجم]]، [[فارس]]. [[روایت]] است که [[ابو اسود دؤلی]] دراین باره شعری دارد<ref>{{عربی|وَ كَانَ يُقَالُ لِعَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ ع- ابْنُ الْخِيَرَتَيْنِ فَخِيَرَةُ اللَّهِ مِنَ الْعَرَبِ هَاشِمٌ وَ مِنَ الْعَجَمِ فَارِسُ. وَ رُوِيَ أَنَّ أَبَا الْأَسْوَدِ الدُّؤَلِيَّ قَالَ فِيهِ: وَ إِنَّ غُلَاماً بَيْنَ كِسْرَى وَ هَاشِمٍ *** لَأَكْرَمُ مَنْ نِيطَتْ عَلَيْهِ التَّمَائِمُ}}</ref> که می‌گوید “پسری که از یک سو به [[هاشم]] و از سوی دیگر به کسری می‌رسد، گرامی‌ترین [[فرزندی]] است که به او بازوبند بسته‌اند”<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۱، ص۴۶۶؛ سیدجواد مصطفوی، ترجمه اصول کافی، ج۲، ص۳۶۹ (با اندکی تلخیص).</ref>.