ام‌سلمه در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'سال' به 'سال')
خط ۳۵: خط ۳۵:
امّ سلمه رخداد دلخراش [[کربلا]] را نیز [[شاهد]] بود و در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} [[عزادار]] شد.<ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲، ص ۲۰۲، ۲۰۷؛ المستدرک، ج ۴، ص ۲۰.</ref> وی مورد [[عنایت]] و توجه [[امامان]] {{ع}} بود. [[حضرت علی]] {{ع}} آنگاه که از [[مدینه]] به قصد [[کوفه]] حرکت کرد، نوشته‌ها و وصایای خود را نزد وی نهاد و [[امام حسن]] {{ع}} که به [[مدینه]] بازگشت آنها را تحویل گرفت.<ref> الکافی، ج ۱، ص ۳۵۴.</ref> [[امام حسین]] {{ع}} نیز وصایای خود را نزد او نهاد که بعد از بازگشت [[امام سجاد]] {{ع}} به مدینه به آن [[حضرت]] تحویل داد.<ref>الکافی، ج ۱، ص ۳۶۰.</ref> [[ام‌سلمه]] از [[راویان حدیث]] است و بیش از ۳۷۸ [[حدیث]] [[روایت]] کرده است.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج ۲، ص ۲۱۰.</ref> او عمدتاً از شخص [[پیامبر]] {{صل}} یا از طریق [[فاطمه]] {{س}} [[دختر پیامبر]] {{صل}} یا [[ابوسلمه]] [[نقل حدیث]] کرده است.<ref>تهذیب الکمال، ج ۳۵، ص ۳۱۷.</ref> از جمله [[راویان]] او [[اسامة بن زید]]، [[أسود بن یزید نخعی]] و [[حبیب بن ابی ثابت]] هستند.<ref>تهذیب الکمال، ج ۳۵، ص ۳۱۷.</ref> [[حدیث کساء]]،<ref>جامع البیان، مج ۱۲، ج ۲۲، ص ۱۰ به بعد.</ref>[[حدیث]] {{متن حدیث|عَلِيٌّ مَعَ اَلْقُرْآنِ وَ اَلْقُرْآنُ مَعَ عَلِيٍّ}} {{متن حدیث| اَلْحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ مَعَ اَلْحَقِّ}}<ref>الجمل، ص ۴۱۸؛ المعیار والموازنه، ص ۳۵، ۴۶؛ المعجم الصغیر، ج ۱، ص ۲۵۵.</ref> و حدیث {{متن حدیث|مَنْ كُنْتُ مَوْلاَهُ فَهَذَا عَلِيٌّ مَوْلاَهُ}}<ref>معجم رجال‌الحدیث، ج۲۴، ص ۲۰۴؛ السنن‌الکبری، ج ۵، ص ۱۳۱؛ کنزالعمال، ج ۱۱، ص ۶۰۲.</ref> از [[احادیث]] متواتری هستند که امّ سلمه نیز [[نقل]] کرده است.
امّ سلمه رخداد دلخراش [[کربلا]] را نیز [[شاهد]] بود و در [[شهادت امام حسین]] {{ع}} [[عزادار]] شد.<ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲، ص ۲۰۲، ۲۰۷؛ المستدرک، ج ۴، ص ۲۰.</ref> وی مورد [[عنایت]] و توجه [[امامان]] {{ع}} بود. [[حضرت علی]] {{ع}} آنگاه که از [[مدینه]] به قصد [[کوفه]] حرکت کرد، نوشته‌ها و وصایای خود را نزد وی نهاد و [[امام حسن]] {{ع}} که به [[مدینه]] بازگشت آنها را تحویل گرفت.<ref> الکافی، ج ۱، ص ۳۵۴.</ref> [[امام حسین]] {{ع}} نیز وصایای خود را نزد او نهاد که بعد از بازگشت [[امام سجاد]] {{ع}} به مدینه به آن [[حضرت]] تحویل داد.<ref>الکافی، ج ۱، ص ۳۶۰.</ref> [[ام‌سلمه]] از [[راویان حدیث]] است و بیش از ۳۷۸ [[حدیث]] [[روایت]] کرده است.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج ۲، ص ۲۱۰.</ref> او عمدتاً از شخص [[پیامبر]] {{صل}} یا از طریق [[فاطمه]] {{س}} [[دختر پیامبر]] {{صل}} یا [[ابوسلمه]] [[نقل حدیث]] کرده است.<ref>تهذیب الکمال، ج ۳۵، ص ۳۱۷.</ref> از جمله [[راویان]] او [[اسامة بن زید]]، [[أسود بن یزید نخعی]] و [[حبیب بن ابی ثابت]] هستند.<ref>تهذیب الکمال، ج ۳۵، ص ۳۱۷.</ref> [[حدیث کساء]]،<ref>جامع البیان، مج ۱۲، ج ۲۲، ص ۱۰ به بعد.</ref>[[حدیث]] {{متن حدیث|عَلِيٌّ مَعَ اَلْقُرْآنِ وَ اَلْقُرْآنُ مَعَ عَلِيٍّ}} {{متن حدیث| اَلْحَقُّ مَعَ عَلِيٍّ وَ عَلِيٌّ مَعَ اَلْحَقِّ}}<ref>الجمل، ص ۴۱۸؛ المعیار والموازنه، ص ۳۵، ۴۶؛ المعجم الصغیر، ج ۱، ص ۲۵۵.</ref> و حدیث {{متن حدیث|مَنْ كُنْتُ مَوْلاَهُ فَهَذَا عَلِيٌّ مَوْلاَهُ}}<ref>معجم رجال‌الحدیث، ج۲۴، ص ۲۰۴؛ السنن‌الکبری، ج ۵، ص ۱۳۱؛ کنزالعمال، ج ۱۱، ص ۶۰۲.</ref> از [[احادیث]] متواتری هستند که امّ سلمه نیز [[نقل]] کرده است.


وی در ۸۴ سالگی در مدینه درگذشت.<ref> الطبقات، ج ۸، ص ۷۶.</ref> [[سال]] [[وفات]] او را به [[اختلاف]] ۵۹ <ref>انساب الاشراف، ج ۲، ص ۶۶.</ref> تا ۶۳ [[هجری]] ref> الاصابه، ج ۸، ص ۴۰۷.</ref>دانسته‌اند. [[ابوهریره]] <ref>الطبقات، ج ۸، ص ۷۶.</ref> یا [[عبدالله بن عبدالله بن ابی امیه]] <ref>المستدرک، ج ۴، ص ۱۹.</ref> یا [[ولید بن عتبه]]<ref>انساب الاشراف، ج ۲، ص ۶۶.</ref> بر او [[نماز]] گزارد و در [[قبرستان بقیع]] [[دفن]] شد.<ref>تاریخ المدینه، ج ۱، ص ۱۲۰.</ref>
وی در ۸۴ سالگی در مدینه درگذشت.<ref> الطبقات، ج ۸، ص ۷۶.</ref> سال [[وفات]] او را به [[اختلاف]] ۵۹ <ref>انساب الاشراف، ج ۲، ص ۶۶.</ref> تا ۶۳ [[هجری]] ref> الاصابه، ج ۸، ص ۴۰۷.</ref>دانسته‌اند. [[ابوهریره]] <ref>الطبقات، ج ۸، ص ۷۶.</ref> یا [[عبدالله بن عبدالله بن ابی امیه]] <ref>المستدرک، ج ۴، ص ۱۹.</ref> یا [[ولید بن عتبه]]<ref>انساب الاشراف، ج ۲، ص ۶۶.</ref> بر او [[نماز]] گزارد و در [[قبرستان بقیع]] [[دفن]] شد.<ref>تاریخ المدینه، ج ۱، ص ۱۲۰.</ref>


== [[ام سلمه]] در [[شأن نزول]] ==
== [[ام سلمه]] در [[شأن نزول]] ==
۲۲۴٬۹۶۷

ویرایش