بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = اسم الهی | | موضوع مرتبط = اسم الهی | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = [[حکیم در قرآن]] | | مداخل مرتبط = [[حکیم در قرآن]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
«[[حکیم]]» بر وزن فعیل، صفت مشبهه از ریشه «[[حُکم]]» و از [[اسماء حسنای الهی]] است.<ref>الکافی، ج ۱، ص۱۱۲؛ سنن الترمذی، ج ۵، ص۱۹۲؛ شرح الاسماء، ص۸۶.</ref> برای حُکم در لغت معانی گوناگونی مانند منع برای [[اصلاح]]،<ref> مفردات، ص۲۴۸؛ قاموس قرآن، ج ۲، ص۱۶۰، «حکم».</ref> یا جلوگیری از [[فساد]]،<ref> العین، ص۱۹۲؛ اقرب الموارد، ج ۱، ص۲۱۸؛ قاموس قرآن، ج ۲، ص۱۶۰، «حکم».</ref> [[قضاء]]،<ref>المصباح، ص۱۴۵، «حکم»؛ قاموس قرآن، ج ۲، ص۱۶۱.</ref> [[داوری]] به [[حق]]،<ref>لسان العرب، ج ۳، ص۲۷۰، «حکم».</ref> [[علم]] و [[فقه]]<ref>لسان العرب، ج ۳، ص۲۷۰، «حکم».</ref> یاد شده است؛ ولی در اصل به معنای «منع»<ref>مقاییس اللغه، ج ۲، ص۹۱، «حکم».</ref> و معنای جامع آن، [[استواری]] و [[استحکام]] موجود در اشیاست که از پاشیدگی اجزای آنها بازمیدارد.<ref> المیزان، ج ۷، ص۱۱۵.</ref> «حکیم» نیز به معنای عالم و دارنده [[حکمت]] <ref> لسان العرب، ج ۳، ص۲۷۰.</ref> و کسی آمده است که [[کارها]] را با [[اتقان]] و اِحکام انجام میدهد،<ref> الصحاح، ج ۵، ص۱۹۰۱، «حکم»؛ حاشیه شیخ زاده، ص۵۱۷.</ref> پس «حکیم» به معنای مُحکِم است؛ مانند [[بدیع]] به معنای مُبدع.<ref> الفروق اللغویه، ص۱۹۵؛ اشتقاق اسماء الله، ص۹۰.</ref> | «[[حکیم]]» بر وزن فعیل، صفت مشبهه از ریشه «[[حُکم]]» و از [[اسماء حسنای الهی]] است.<ref>الکافی، ج ۱، ص۱۱۲؛ سنن الترمذی، ج ۵، ص۱۹۲؛ شرح الاسماء، ص۸۶.</ref> برای حُکم در لغت معانی گوناگونی مانند منع برای [[اصلاح]]،<ref> مفردات، ص۲۴۸؛ قاموس قرآن، ج ۲، ص۱۶۰، «حکم».</ref> یا جلوگیری از [[فساد]]،<ref> العین، ص۱۹۲؛ اقرب الموارد، ج ۱، ص۲۱۸؛ قاموس قرآن، ج ۲، ص۱۶۰، «حکم».</ref> [[قضاء]]،<ref>المصباح، ص۱۴۵، «حکم»؛ قاموس قرآن، ج ۲، ص۱۶۱.</ref> [[داوری]] به [[حق]]،<ref>لسان العرب، ج ۳، ص۲۷۰، «حکم».</ref> [[علم]] و [[فقه]]<ref>لسان العرب، ج ۳، ص۲۷۰، «حکم».</ref> یاد شده است؛ ولی در اصل به معنای «منع»<ref>مقاییس اللغه، ج ۲، ص۹۱، «حکم».</ref> و معنای جامع آن، [[استواری]] و [[استحکام]] موجود در اشیاست که از پاشیدگی اجزای آنها بازمیدارد.<ref> المیزان، ج ۷، ص۱۱۵.</ref> «حکیم» نیز به معنای عالم و دارنده [[حکمت]] <ref> لسان العرب، ج ۳، ص۲۷۰.</ref> و کسی آمده است که [[کارها]] را با [[اتقان]] و اِحکام انجام میدهد،<ref> الصحاح، ج ۵، ص۱۹۰۱، «حکم»؛ حاشیه شیخ زاده، ص۵۱۷.</ref> پس «حکیم» به معنای مُحکِم است؛ مانند [[بدیع]] به معنای مُبدع.<ref> الفروق اللغویه، ص۱۹۵؛ اشتقاق اسماء الله، ص۹۰.</ref> | ||