ابن عساکر: تفاوت میان نسخه‌ها

ابن عساکر علاوه بر آنکه در طول این سالیان به [[دانش اندوزی]] [[اشتغال]] داشت، به [[تدریس]] و [[تعلیم و تربیت]] هم [[همت]] گماشت و در جاهای گوناگونی از جمله مکه، نیشابور و اصفهان [[کرسی]] تدریس داشت. در بغداد نیز در مدرسه نظامیه به تدریس [[ادبیات]]، نحو و حدیث مشغول بود. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref> میان شمار فراوان [[شاگردان]] وی نام افرادی چون [[ابوسعد سمعانی]]، [[عبدالقادر رهاوی]]، [[یونس بن محمد فارقی]] و [[عبدالقادر بغدادی]] به چشم می‌‌خورد. <ref>تذکرة الحفاظ، ج ۴، ص۱۳۲۸ ـ ۱۳۲۹.</ref> [[سبکی]] وی را در زمره علمای [[شافعی]] ذکر کرده و او را به فضل و کمال و [[علم]] و [[تقوا]] ستوده است. سپس می‌‌نویسد: [[نورالدین محمود زنگی]]، [[حکمران]] [[شام]] او را گرامی داشته و مدرسه‌ای به نام «دارالحدیث النوریّه» در [[دمشق]] برای او تأسیس کرد و تا آخر [[عمر]] در آنجا [[تدریس]] می‌‌کرد. <ref>طبقات الشافعیة الکبری، ج ۷، ص۲۱۶ و ۲۲۳.</ref>