←منابع
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←منابع) |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
#'''مدیریّت سازمانی:''' از آنجا که تشکیلات حکومتی را نمیتوان لازمِ ذاتی حکومتها به شمار آورد و از سویی، چگونگی ترتیب و تقسیم برنامهها امری متغیّر و نسبی به شمار میرود، ارائه دستورنامه خاصّ در این باره، نه شدنی است و نه لازم. در [[قرآن کریم]] نیز گرچه عناوینی همچون خلافت {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ }}﴾}}<ref> و (یاد کن) آنگاه را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: میخواهم جانشینی در زمین بگمارم، گفتند: آیا کسی را در آن میگماری که در آن تباهی میکند و خونها میریزد در حالی که ما تو را با سپاس، به پاکی میستاییم و تو را پاک میشمریم ؛ فرمود: من چیزی میدانم که شما نمیدانید؛ سوره بقره، آیه: ۳۰.</ref>؛ {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الأَرْضِ فَاحْكُم بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ}}﴾}}<ref> ای داود! ما تو را در زمین خلیفه (خویش) کردهایم پس میان مردم به درستی داوری کن و از هوا و هوس پیروی مکن که تو را از راه خداوند گمراه کند؛ به راستی آن کسان که از راه خداوند گمراه گردند، چون روز حساب را فراموش کردهاند، عذابی سخت خواهند داشت؛ سوره ص، آیه: ۲۶.</ref>، وزارت {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَاجْعَل لِّي وَزِيرًا مِّنْ أَهْلِي }}﴾}}<ref> و از خانوادهام دستیاری برایم بگمار.هارون برادرم؛ سوره طه، آیه: ۲۹.</ref>؛ {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَا مَعَهُ أَخَاهُ هَارُونَ وَزِيرًا }}﴾}}<ref> و به راستی ما به موسی کتاب دادیم و برادرش هارون را وزیری همراه او گرداندیم؛ سوره فرقان ، آیه:۳۵.</ref>، قضاء {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَلاَ تَأْكُلُواْ أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُواْ بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُواْ فَرِيقًا مِّنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالإِثْمِ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ}}﴾}}<ref> و داراییهای همدیگر را میان خود به نادرستی مخورید و آنها را (با رشوه) به سوی داوران سرازیر نکنید تا بخشی از داراییهای مردم را آگاهانه به حرام بخورید؛ سوره بقره ، آیه:۱۸۸.</ref>؛ {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّواْ الأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُواْ بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا }}﴾}}<ref> خداوند به شما فرمان میدهد که امانتها را به صاحب آنها باز گردانید و چون میان مردم داوری میکنید با دادگری داوری کنید؛ بیگمان خداوند به کاری نیک اندرزتان میدهد؛ به راستی خداوند شنوایی بیناست؛ سوره نساء، آیه: ۵۸.</ref>، {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا }}﴾}}<ref> پس نه، به پروردگارت سوگند که ایمان نمیآورند تا در آنچه میانشان ستیز رخ داده است تو را داور کنند سپس از آن داوری که کردهای در خود دلتنگی نیابند و یکسره (بدان) تن در دهند؛ سوره نساء، آیه: ۶۵.</ref>، شورا {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ }}﴾}}<ref> پس با بخشایشی از (سوی) خداوند با آنان نرمخویی ورزیدی و اگر درشتخویی سنگدل میبودی از دورت میپراکندند؛ پس آنان را ببخشای و برای ایشان آمرزش بخواه و با آنها در کار، رایزنی کن و چون آهنگ (کاری) کردی به خداوند توکل کن که خداوند توکل کنندگان (به خویش) را دوست میدارد؛ سوره آل عمران، آیه: ۱۵۹.</ref>، جهاد {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|لَكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ جَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ وَأُولَئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}}﴾}}<ref> اما پیامبر و کسانی که با وی ایمان آوردهاند با مال و جان جهاد کردهاند و آنانند که نیکیها از آن آنهاست و آنانند که رستگارند؛ سوره توبه، آیه: ۸۸.</ref>، گردآوری زکات {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاء وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ}}﴾}}<ref> زکات، تنها از آن تهیدستان و بیچارگان و مأموران (دریافت) آنها و دلجوییشدگان و در راه (آزادی) بردگان و از آن وامداران و (هزینه) در راه خداوند و از آن در راهماندگان است که از سوی خداوند واجب گردیده است و خداوند دانایی فرزانه است؛ سوره توبه، آیه: ۶۰.</ref> به چشم میخورند، تنها برخی از آنها به معنای ترتیب سازوکار تشکیلاتی برای اجرای آناند. [[قرآن کریم]] درباره سازوکار و اخلاق تشکیلاتی، به لزوم گزینش معاون و همکاران مورد اعتماد، {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَاجْعَل لِّي وَزِيرًا مِّنْ أَهْلِي هَارُونَ أَخِي اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي}}﴾}}<ref> و از خانوادهام دستیاری برایم بگمار.هارون برادرم راپشتم را به او استوار دارو او را در کارم شریک ساز؛ سوره طه، آیه: ۲۹- ۳۲.</ref>، شایستهمداری به هنگام گزینش {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُواْ أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَن يَشَاء وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}﴾}}<ref> و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی ندادهاند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد میدهد و خداوند نعمتگستری داناست؛ سوره بقره، آیه: ۲۴۷.</ref>، گزینش کارگزارانی متخصّص، امین و دلسوز {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ قَالَ اجْعَلْنِي عَلَى خَزَائِنِ الأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ}}﴾}}<ref> و پادشاه گفت: او را نزد من آورید تا او را (ندیم) ویژه خود گردانم و چون با او به گفت و گو پرداخت گفت: بیگمان تو امروز نزد ما بلند جایگاهی امینی. (یوسف) گفت: مرا بر گنجینههای این سرزمین بگمار که من نگاهبانی دانایم؛ سوره یوسف ، آیه: ۵۴- ۵۵.</ref>، تشکیل شوراها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ}}﴾}}<ref> و آنان که (فراخوان) پروردگارشان را اجابت کردهاند و نماز را بر پا داشتهاند و کارشان رایزنی میان همدیگر است و از آنچه روزیشان دادهایم میبخشند؛ سوره شوری، آیه: ۳۸.</ref>، برتر گزینی {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ}}﴾}}<ref> و سینهام تنگ میشود و زبانم روان نمیگردد پس به سوی هارون بفرست!؛ سوره شعراء، آیه:۱۳.</ref>، اخذ تعهّد خدمت از نیروها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَى نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَى بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا}}﴾}}<ref> بیگمان آنان که با تو بیعت میکنند جز این نیست که با خداوند بیعت میکنند؛ دست خداوند بالای دستهای آنان است؛ از این روی هر که پیمان شکند به زیان خویش میشکند و هر کس به آنچه با خداوند پیمان بسته است وفا کند به زودی به او پاداشی سترگ خواهد داد؛ سوره فتح، آیه: ۱۰.</ref> ساز و کار حضور و غیاب {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ}}﴾}}<ref> و از حال مرغان باز پرسید و گفت: مرا چه میشود که هدهد را نمیبینم یا او از غایبان است؟؛ سوره نمل ، آیه: ۲۰.</ref> و مرخصی ایشان {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَن لِّمَن شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ}}﴾}}<ref> جز این نیست که مؤمنان آنانند که به خداوند و پیامبرش ایمان دارند و چون در کاری همگانی همراه او باشند تا از او اجازه نگیرند (به راهی دیگر) نمیروند؛ کسانی که از تو اجازه میگیرند همانانند که به خداوند و پیامبرش ایمان دارند پس چون برای کاری از تو اجازه خواستند به هر یک از آنان که خواستی اجازه بده و برای آنها از خداوند آمرزش بخواه که خداوند آمرزندهای بخشاینده است؛ سوره نور ، آیه: ۶۲.</ref> اشاره کرده است. | #'''مدیریّت سازمانی:''' از آنجا که تشکیلات حکومتی را نمیتوان لازمِ ذاتی حکومتها به شمار آورد و از سویی، چگونگی ترتیب و تقسیم برنامهها امری متغیّر و نسبی به شمار میرود، ارائه دستورنامه خاصّ در این باره، نه شدنی است و نه لازم. در [[قرآن کریم]] نیز گرچه عناوینی همچون خلافت {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ }}﴾}}<ref> و (یاد کن) آنگاه را که پروردگارت به فرشتگان فرمود: میخواهم جانشینی در زمین بگمارم، گفتند: آیا کسی را در آن میگماری که در آن تباهی میکند و خونها میریزد در حالی که ما تو را با سپاس، به پاکی میستاییم و تو را پاک میشمریم ؛ فرمود: من چیزی میدانم که شما نمیدانید؛ سوره بقره، آیه: ۳۰.</ref>؛ {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الأَرْضِ فَاحْكُم بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ}}﴾}}<ref> ای داود! ما تو را در زمین خلیفه (خویش) کردهایم پس میان مردم به درستی داوری کن و از هوا و هوس پیروی مکن که تو را از راه خداوند گمراه کند؛ به راستی آن کسان که از راه خداوند گمراه گردند، چون روز حساب را فراموش کردهاند، عذابی سخت خواهند داشت؛ سوره ص، آیه: ۲۶.</ref>، وزارت {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَاجْعَل لِّي وَزِيرًا مِّنْ أَهْلِي }}﴾}}<ref> و از خانوادهام دستیاری برایم بگمار.هارون برادرم؛ سوره طه، آیه: ۲۹.</ref>؛ {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَا مَعَهُ أَخَاهُ هَارُونَ وَزِيرًا }}﴾}}<ref> و به راستی ما به موسی کتاب دادیم و برادرش هارون را وزیری همراه او گرداندیم؛ سوره فرقان ، آیه:۳۵.</ref>، قضاء {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَلاَ تَأْكُلُواْ أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُواْ بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُواْ فَرِيقًا مِّنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالإِثْمِ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ}}﴾}}<ref> و داراییهای همدیگر را میان خود به نادرستی مخورید و آنها را (با رشوه) به سوی داوران سرازیر نکنید تا بخشی از داراییهای مردم را آگاهانه به حرام بخورید؛ سوره بقره ، آیه:۱۸۸.</ref>؛ {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّواْ الأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُواْ بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا }}﴾}}<ref> خداوند به شما فرمان میدهد که امانتها را به صاحب آنها باز گردانید و چون میان مردم داوری میکنید با دادگری داوری کنید؛ بیگمان خداوند به کاری نیک اندرزتان میدهد؛ به راستی خداوند شنوایی بیناست؛ سوره نساء، آیه: ۵۸.</ref>، {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا }}﴾}}<ref> پس نه، به پروردگارت سوگند که ایمان نمیآورند تا در آنچه میانشان ستیز رخ داده است تو را داور کنند سپس از آن داوری که کردهای در خود دلتنگی نیابند و یکسره (بدان) تن در دهند؛ سوره نساء، آیه: ۶۵.</ref>، شورا {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ }}﴾}}<ref> پس با بخشایشی از (سوی) خداوند با آنان نرمخویی ورزیدی و اگر درشتخویی سنگدل میبودی از دورت میپراکندند؛ پس آنان را ببخشای و برای ایشان آمرزش بخواه و با آنها در کار، رایزنی کن و چون آهنگ (کاری) کردی به خداوند توکل کن که خداوند توکل کنندگان (به خویش) را دوست میدارد؛ سوره آل عمران، آیه: ۱۵۹.</ref>، جهاد {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|لَكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ جَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ وَأُولَئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}}﴾}}<ref> اما پیامبر و کسانی که با وی ایمان آوردهاند با مال و جان جهاد کردهاند و آنانند که نیکیها از آن آنهاست و آنانند که رستگارند؛ سوره توبه، آیه: ۸۸.</ref>، گردآوری زکات {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاء وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ}}﴾}}<ref> زکات، تنها از آن تهیدستان و بیچارگان و مأموران (دریافت) آنها و دلجوییشدگان و در راه (آزادی) بردگان و از آن وامداران و (هزینه) در راه خداوند و از آن در راهماندگان است که از سوی خداوند واجب گردیده است و خداوند دانایی فرزانه است؛ سوره توبه، آیه: ۶۰.</ref> به چشم میخورند، تنها برخی از آنها به معنای ترتیب سازوکار تشکیلاتی برای اجرای آناند. [[قرآن کریم]] درباره سازوکار و اخلاق تشکیلاتی، به لزوم گزینش معاون و همکاران مورد اعتماد، {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَاجْعَل لِّي وَزِيرًا مِّنْ أَهْلِي هَارُونَ أَخِي اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي}}﴾}}<ref> و از خانوادهام دستیاری برایم بگمار.هارون برادرم راپشتم را به او استوار دارو او را در کارم شریک ساز؛ سوره طه، آیه: ۲۹- ۳۲.</ref>، شایستهمداری به هنگام گزینش {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا قَالُواْ أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَن يَشَاء وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}﴾}}<ref> و پیامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را به پادشاهی شما گمارده است، گفتند: چگونه او را بر ما پادشاهی تواند بود با آنکه ما از او به پادشاهی سزاوارتریم و در دارایی (هم) به او گشایشی ندادهاند. گفت: خداوند او را بر شما برگزیده و بر گستره دانش و (نیروی) تن او افزوده است و خداوند پادشاهی خود را به هر که خواهد میدهد و خداوند نعمتگستری داناست؛ سوره بقره، آیه: ۲۴۷.</ref>، گزینش کارگزارانی متخصّص، امین و دلسوز {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُونِي بِهِ أَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِي فَلَمَّا كَلَّمَهُ قَالَ إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِينٌ أَمِينٌ قَالَ اجْعَلْنِي عَلَى خَزَائِنِ الأَرْضِ إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ}}﴾}}<ref> و پادشاه گفت: او را نزد من آورید تا او را (ندیم) ویژه خود گردانم و چون با او به گفت و گو پرداخت گفت: بیگمان تو امروز نزد ما بلند جایگاهی امینی. (یوسف) گفت: مرا بر گنجینههای این سرزمین بگمار که من نگاهبانی دانایم؛ سوره یوسف ، آیه: ۵۴- ۵۵.</ref>، تشکیل شوراها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ}}﴾}}<ref> و آنان که (فراخوان) پروردگارشان را اجابت کردهاند و نماز را بر پا داشتهاند و کارشان رایزنی میان همدیگر است و از آنچه روزیشان دادهایم میبخشند؛ سوره شوری، آیه: ۳۸.</ref>، برتر گزینی {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ}}﴾}}<ref> و سینهام تنگ میشود و زبانم روان نمیگردد پس به سوی هارون بفرست!؛ سوره شعراء، آیه:۱۳.</ref>، اخذ تعهّد خدمت از نیروها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَى نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَى بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا}}﴾}}<ref> بیگمان آنان که با تو بیعت میکنند جز این نیست که با خداوند بیعت میکنند؛ دست خداوند بالای دستهای آنان است؛ از این روی هر که پیمان شکند به زیان خویش میشکند و هر کس به آنچه با خداوند پیمان بسته است وفا کند به زودی به او پاداشی سترگ خواهد داد؛ سوره فتح، آیه: ۱۰.</ref> ساز و کار حضور و غیاب {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ}}﴾}}<ref> و از حال مرغان باز پرسید و گفت: مرا چه میشود که هدهد را نمیبینم یا او از غایبان است؟؛ سوره نمل ، آیه: ۲۰.</ref> و مرخصی ایشان {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَن لِّمَن شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ}}﴾}}<ref> جز این نیست که مؤمنان آنانند که به خداوند و پیامبرش ایمان دارند و چون در کاری همگانی همراه او باشند تا از او اجازه نگیرند (به راهی دیگر) نمیروند؛ کسانی که از تو اجازه میگیرند همانانند که به خداوند و پیامبرش ایمان دارند پس چون برای کاری از تو اجازه خواستند به هر یک از آنان که خواستی اجازه بده و برای آنها از خداوند آمرزش بخواه که خداوند آمرزندهای بخشاینده است؛ سوره نور ، آیه: ۶۲.</ref> اشاره کرده است. | ||
*راهبردهای اساسیای نیز در زمینه معیارهای گزینش و سنجش عملکرد کارگزاران در سفارش [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} به کارگزار خود مالک به چشم میخورند. در این نامه به اصل تفکیک مسئولیّتها متناسب با استعدادها و تواناییها، محوریّت شایستگیهای اخلاقی و مدیریّتی و حسن پیشینه در گزینش نیروها، رعایت سلسله مراتب حکومتی در واگذاریها و نظارت همیشگی بر رفتار کارگزاران و سنجش پیوسته ایشان به جهت دوری جستن از ظلم و جور و... عنایت شده است<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref> [[نائینی]] به این نامه برای اصل تفکیک قوا استشهاد کرده است <ref> تنبيه الامة، ص ۱۳۸-۱۴۰.</ref> در روایات دیگری نیز لزوم تقديم صالحتر بر صالح<ref>السنن الکبری، ج ۱۰، ص ۱۱۸.</ref>، رسیدگی به نیازهای کارمندان<ref>سنن ابی داود، ج ۲، ص ۱۶-۱۷.</ref>، انجام دادن اقدامات شتابان همچون عزل کارمندان فاسد به هنگام بروز فساد در دستگاه اداری<ref>کشف الغمه، ج ۱، ص ۱۳۳-۱۳۴.</ref> و... به چشم میخورند. گذشته از تصريحات پیش گفته، از فحوای برخی آیات، نکات درخوری درباره ساختار، گفتار و اخلاق سازمانی میتوان دریافت، چنان که میتوان لزوم وحدت مدیریّت را از آیه {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلاَّ اللَّهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ }}﴾}}<ref> اگر در آن دو (- آسمان و زمین) جز خداوند خدایانی میبودند، هر دو تباه میشدند پس پاکا که خداوند است- پروردگار اورنگ (فرمانفرمایی جهان)- از آنچه وصف میکنند؛ سوره انبیاء، آیه: ۲۲.</ref> را که به ترتّب فساد در فرض وجود آلهه تدبیرگر جهان اشاره دارد، نیز عدم وابستگی راهبری جامعه به اشخاص {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ}}﴾}}<ref> و محمد جز فرستادهای نیست که پیش از او (نیز) فرستادگانی (بوده و) گذشتهاند؛ آیا اگر بمیرد یا کشته گردد به (باورهای) گذشته خود باز میگردید؟ و هر کس به (باورهای) گذشته خود باز گردد هرگز زیانی به خداوند نمیرساند؛ و خداوند سپاسگزاران را به زودی پاداش خواهد داد؛ سوره آل عمران، آیه: ۱۴۴.</ref> را برداشت کرد. میتوان شجاعت در ابلاغ قانون {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ}}﴾}}<ref> ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرساندهای؛ و خداوند تو را از (گزند) مردم در پناه میگیرد، خداوند گروه کافران را راهنمایی نمیکند؛ سوره مائده، آیه: ۶۷.</ref> و تعیین افرادی خاصّ برای تفسیر آن {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلاَّ رِجَالاً نُّوحِي إِلَيْهِمْ فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ}}﴾}}<ref> و ما پیش از تو جز مردانی را که به آنها وحی میکردیم نفرستادیم؛ اگر نمیدانید از اهل کتاب (آسمانی) بپرسید؛ سوره نحل، آیه: ۴۳.</ref> و شدّت عمل درباره نزدیکان {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|يَا نِسَاء النَّبِيِّ مَن يَأْتِ مِنكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ يُضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِ وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا}}﴾}}<ref> ای زنان پیامبر! هر یک از شما دست به زشتکاری آشکاری زند عذاب او دو چندان میگردد و این (کار) بر خداوند آسان است؛ سوره احزاب ، آیه: ۳۰.</ref> را از راهبردهای قانونگذاری و قانونمداری و آیندهنگری در برنامههای کلان {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًا فَمَا حَصَدتُّمْ فَذَرُوهُ فِي سُنبُلِهِ إِلاَّ قَلِيلاً مِّمَّا تَأْكُلُونَ}}﴾}}<ref> گفت: هفت سال پیاپی بکارید و آنچه برمیدارید- جز اندکی را که میخورید- در خوشه بگذارید ؛ سوره یوسف ، آیه: ۴۷.</ref> و ارائه برنامههای جامع و متناسب {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|قَالُوا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَن تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا }}﴾}}<ref> گفتند: ای ذو القرنین! در این سرزمین، یأجوج و مأجوج تبهکاری میورزند، آیا میخواهی برای تو هزینهای بنهیم تا میان ما و آنان سدّی بسازی؟؛ سوره کهف ، آیه: ۹۴.</ref> را دستورهایی برای برنامهریزی دانست. جایگزینسازی نیروها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلاَ يَخَافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}﴾}}<ref> ای مؤمنان! هر کس از دینش برگردد خداوند به زودی گروهی را میآورد که دوستشان میدارد و دوستش میدارند؛ در برابر مؤمنان خاکسار و در برابر کافران دشوارند، در راه خداوند جهاد میکنند و از سرزنش سرزنشگری نمیهراسند؛ این بخشش خداوند است که به هر کس بخواهد ارزانی میدارد و خداوند نعمتگستری داناست؛ سوره مائده ، آیه: ۵۴ز.</ref> و احکام {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|مَا نَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ }}﴾}}<ref> اگر آیهای را نسخ کنیم یا (حکم) آن را واپس افکنیم به از آن یا همگون آن را میآوریم؛ آیا ندانستهای که خداوند بر هر کاری تواناست؟؛ سوره بقره، آیه: ۱۰۶.</ref> به هنگام نیاز آزمودن نیروها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ }}﴾}}<ref> و بیگمان میآزماییمتان تا جهادگران و شکیبایان شما را معلوم داریم و گزارشهای (کردارهای) شما را بررسی کنیم؛ سوره محمد ، آیه: ۳۱.</ref>، رتبهبندی کردن آنها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِّمَّا عَمِلُواْ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ}}﴾}}<ref> و برای هر یک بدانچه انجام دادهاند پایههایی است، و پروردگارت از آنچه انجام میدهند غافل نیست؛ سوره انعام ، آیه:۱۳۲.</ref>، حس مسئولیّت درباره امنیّت آنها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًا قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِيهَا لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ }}﴾}}<ref> ابراهیم) گفت: لوط در آن است؛ گفتند: ما بهتر میدانیم چه کسی در آن است، ما او و خانوادهاش را میرهانیم جز همسرش را که از بازماندگان (در عذاب) است؛ سوره عنکبوت ، آیه:۳۲.</ref>، بخشش اشتباههای نیروهای مثبت {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|ثُمَّ اجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَى}}﴾}}<ref> سپس پروردگارش او را برگزید و او را بخشود و راهنمایی کرد؛ سوره طه ، آیه:۱۲۲.</ref>، معرّفی نیروهای نمونه {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلا لِّلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَةَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِندَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}﴾}}<ref> و خداوند برای مؤمنان، همسر فرعون را مثل زد هنگامی که گفت: پروردگارا! نزد خود در بهشت برای من خانهای بساز و مرا از فرعون و کردارش رهایی بخش و مرا از این قوم ستمگر آسوده گردان؛ سوره تحریم، آیه: ۱۱.</ref> و حلّ و فصل اختلافهای میان آنها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ }}﴾}}<ref> جز این نیست که مؤمنان برادرند، پس میان برادرانتان را آشتی دهید و از خداوند پروا کنید باشد که بر شما بخشایش آورند؛ سوره حجرات، آیه: ۱۰.</ref> از این دست هستند<ref>اخلاق کاربردی، ص ۳۵۷-۳۹۶.</ref><ref>[[سید محسن کاظمی|کاظمی، سید محسن]]، [[حکومت (مقاله)|حکومت]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۱، ص:۲۷۰ - ۳۰۱.</ref>. | *راهبردهای اساسیای نیز در زمینه معیارهای گزینش و سنجش عملکرد کارگزاران در سفارش [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} به کارگزار خود مالک به چشم میخورند. در این نامه به اصل تفکیک مسئولیّتها متناسب با استعدادها و تواناییها، محوریّت شایستگیهای اخلاقی و مدیریّتی و حسن پیشینه در گزینش نیروها، رعایت سلسله مراتب حکومتی در واگذاریها و نظارت همیشگی بر رفتار کارگزاران و سنجش پیوسته ایشان به جهت دوری جستن از ظلم و جور و... عنایت شده است<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref> [[نائینی]] به این نامه برای اصل تفکیک قوا استشهاد کرده است <ref> تنبيه الامة، ص ۱۳۸-۱۴۰.</ref> در روایات دیگری نیز لزوم تقديم صالحتر بر صالح<ref>السنن الکبری، ج ۱۰، ص ۱۱۸.</ref>، رسیدگی به نیازهای کارمندان<ref>سنن ابی داود، ج ۲، ص ۱۶-۱۷.</ref>، انجام دادن اقدامات شتابان همچون عزل کارمندان فاسد به هنگام بروز فساد در دستگاه اداری<ref>کشف الغمه، ج ۱، ص ۱۳۳-۱۳۴.</ref> و... به چشم میخورند. گذشته از تصريحات پیش گفته، از فحوای برخی آیات، نکات درخوری درباره ساختار، گفتار و اخلاق سازمانی میتوان دریافت، چنان که میتوان لزوم وحدت مدیریّت را از آیه {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|لَوْ كَانَ فِيهِمَا آلِهَةٌ إِلاَّ اللَّهُ لَفَسَدَتَا فَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ }}﴾}}<ref> اگر در آن دو (- آسمان و زمین) جز خداوند خدایانی میبودند، هر دو تباه میشدند پس پاکا که خداوند است- پروردگار اورنگ (فرمانفرمایی جهان)- از آنچه وصف میکنند؛ سوره انبیاء، آیه: ۲۲.</ref> را که به ترتّب فساد در فرض وجود آلهه تدبیرگر جهان اشاره دارد، نیز عدم وابستگی راهبری جامعه به اشخاص {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ}}﴾}}<ref> و محمد جز فرستادهای نیست که پیش از او (نیز) فرستادگانی (بوده و) گذشتهاند؛ آیا اگر بمیرد یا کشته گردد به (باورهای) گذشته خود باز میگردید؟ و هر کس به (باورهای) گذشته خود باز گردد هرگز زیانی به خداوند نمیرساند؛ و خداوند سپاسگزاران را به زودی پاداش خواهد داد؛ سوره آل عمران، آیه: ۱۴۴.</ref> را برداشت کرد. میتوان شجاعت در ابلاغ قانون {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ}}﴾}}<ref> ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان و اگر نکنی پیام او را نرساندهای؛ و خداوند تو را از (گزند) مردم در پناه میگیرد، خداوند گروه کافران را راهنمایی نمیکند؛ سوره مائده، آیه: ۶۷.</ref> و تعیین افرادی خاصّ برای تفسیر آن {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلاَّ رِجَالاً نُّوحِي إِلَيْهِمْ فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ}}﴾}}<ref> و ما پیش از تو جز مردانی را که به آنها وحی میکردیم نفرستادیم؛ اگر نمیدانید از اهل کتاب (آسمانی) بپرسید؛ سوره نحل، آیه: ۴۳.</ref> و شدّت عمل درباره نزدیکان {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|يَا نِسَاء النَّبِيِّ مَن يَأْتِ مِنكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ يُضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِ وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا}}﴾}}<ref> ای زنان پیامبر! هر یک از شما دست به زشتکاری آشکاری زند عذاب او دو چندان میگردد و این (کار) بر خداوند آسان است؛ سوره احزاب ، آیه: ۳۰.</ref> را از راهبردهای قانونگذاری و قانونمداری و آیندهنگری در برنامههای کلان {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن| قَالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَبًا فَمَا حَصَدتُّمْ فَذَرُوهُ فِي سُنبُلِهِ إِلاَّ قَلِيلاً مِّمَّا تَأْكُلُونَ}}﴾}}<ref> گفت: هفت سال پیاپی بکارید و آنچه برمیدارید- جز اندکی را که میخورید- در خوشه بگذارید ؛ سوره یوسف ، آیه: ۴۷.</ref> و ارائه برنامههای جامع و متناسب {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|قَالُوا يَا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلَى أَن تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا }}﴾}}<ref> گفتند: ای ذو القرنین! در این سرزمین، یأجوج و مأجوج تبهکاری میورزند، آیا میخواهی برای تو هزینهای بنهیم تا میان ما و آنان سدّی بسازی؟؛ سوره کهف ، آیه: ۹۴.</ref> را دستورهایی برای برنامهریزی دانست. جایگزینسازی نیروها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلاَ يَخَافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}}﴾}}<ref> ای مؤمنان! هر کس از دینش برگردد خداوند به زودی گروهی را میآورد که دوستشان میدارد و دوستش میدارند؛ در برابر مؤمنان خاکسار و در برابر کافران دشوارند، در راه خداوند جهاد میکنند و از سرزنش سرزنشگری نمیهراسند؛ این بخشش خداوند است که به هر کس بخواهد ارزانی میدارد و خداوند نعمتگستری داناست؛ سوره مائده ، آیه: ۵۴ز.</ref> و احکام {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|مَا نَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ }}﴾}}<ref> اگر آیهای را نسخ کنیم یا (حکم) آن را واپس افکنیم به از آن یا همگون آن را میآوریم؛ آیا ندانستهای که خداوند بر هر کاری تواناست؟؛ سوره بقره، آیه: ۱۰۶.</ref> به هنگام نیاز آزمودن نیروها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ }}﴾}}<ref> و بیگمان میآزماییمتان تا جهادگران و شکیبایان شما را معلوم داریم و گزارشهای (کردارهای) شما را بررسی کنیم؛ سوره محمد ، آیه: ۳۱.</ref>، رتبهبندی کردن آنها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِّمَّا عَمِلُواْ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ}}﴾}}<ref> و برای هر یک بدانچه انجام دادهاند پایههایی است، و پروردگارت از آنچه انجام میدهند غافل نیست؛ سوره انعام ، آیه:۱۳۲.</ref>، حس مسئولیّت درباره امنیّت آنها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًا قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِيهَا لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ }}﴾}}<ref> ابراهیم) گفت: لوط در آن است؛ گفتند: ما بهتر میدانیم چه کسی در آن است، ما او و خانوادهاش را میرهانیم جز همسرش را که از بازماندگان (در عذاب) است؛ سوره عنکبوت ، آیه:۳۲.</ref>، بخشش اشتباههای نیروهای مثبت {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|ثُمَّ اجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدَى}}﴾}}<ref> سپس پروردگارش او را برگزید و او را بخشود و راهنمایی کرد؛ سوره طه ، آیه:۱۲۲.</ref>، معرّفی نیروهای نمونه {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلا لِّلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَةَ فِرْعَوْنَ إِذْ قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِندَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِن فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ}}﴾}}<ref> و خداوند برای مؤمنان، همسر فرعون را مثل زد هنگامی که گفت: پروردگارا! نزد خود در بهشت برای من خانهای بساز و مرا از فرعون و کردارش رهایی بخش و مرا از این قوم ستمگر آسوده گردان؛ سوره تحریم، آیه: ۱۱.</ref> و حلّ و فصل اختلافهای میان آنها {{عربی|اندازه=150%|﴿{{متن قرآن|إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ }}﴾}}<ref> جز این نیست که مؤمنان برادرند، پس میان برادرانتان را آشتی دهید و از خداوند پروا کنید باشد که بر شما بخشایش آورند؛ سوره حجرات، آیه: ۱۰.</ref> از این دست هستند<ref>اخلاق کاربردی، ص ۳۵۷-۳۹۶.</ref><ref>[[سید محسن کاظمی|کاظمی، سید محسن]]، [[حکومت (مقاله)|حکومت]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱۱، ص:۲۷۰ - ۳۰۱.</ref>. | ||
==فهرست کتاب== | |||
{{پرسشهای وابسته}} | |||
{{ستون-شروع|4}} | |||
*مقدمه؛ | |||
*'''<big>حرف آ:</big>''' | |||
*آبرومند: محمد {{صل}} شخصیتی برومند؛ | |||
*آرامش: پیامبر و آرامش؛ | |||
*آرزو: پیامبر و آرزو؛ | |||
*آزادی؛ پیامبر و آزادی؛ | |||
*آسانی: آسانگیری خداوند بر پیامبر؛ | |||
*آسمان: پیامبر و آسمان؛ | |||
*آل و پیامبر؛ | |||
*آفرینش: پیامبر و استفاده از آفرینش؛ | |||
*آگاهی پیامبر از رسالت خویش؛ | |||
*آوارگی: پیامبر و آوارگی؛ | |||
*آینده: پیامبر و آینده بشریت؛ | |||
*'''<big>حرف الف:</big>''' | |||
*ابتر: ابتر بودن دشمنان پیامبر؛ | |||
*ابن سبیل: پیامبر و ابن سبیل؛ | |||
*اتحاد: پیامبر و اتحاد مسلمین؛ | |||
*أجر: پیامبر و پاداش رسالت نخواستن؛ | |||
*أحبار: پیامبر و أحبار – علمای یهود (احبار)؛ | |||
*أحترام: أحترام محمد؛ | |||
*احد: غزوه احد و پیامبر؛ | |||
*احتجاج: محمد و احتجاج؛ | |||
*احکام: پیامبر و احکام؛ | |||
*اختلاف: پیامبر و مبارزه با اختلاف و تفرقه؛ | |||
*احزاب: پیامبر و احزاب؛ | |||
*اخلاق و پیامبر؛ | |||
*اخلاق پیامبر؛ | |||
*ادب پیامبر؛ | |||
*ادیان عصر رسالت؛ | |||
*ازدواج: محمد {{صل}} و ازدواج؛ | |||
*اساطیر: تهمت اسطورهسازی به پیامبر؛ | |||
*استعاذه: پیامبر و استعاذه؛ | |||
*استعانت: پیامبر و استعانت؛ | |||
*استیذان: پیامبر و استیذان؛ | |||
*استعجاب: محمد {{صل}} و استعجاب و شگفتزدگی؛ | |||
*استفراز: استفراز (بیرون کردن و برکندن) محمد {{صل}}؛ | |||
*استجابت: استجابت از محمد؛ | |||
*استغاثه: استغاثه محمد {{صل}}؛ | |||
*استغفار؛ | |||
*استفتاء: پیامبر و استفتاء؛ | |||
*إسراء: [معراج] پیامبر سیر معنوی و شبانه؛ | |||
*اسلام پیامبر در قرآن؛ | |||
*استقامت: استقامت پیامبر؛ | |||
*أستنباء: أستنباء از پیامبر {{صل}}؛ | |||
*استمرار: استمرار و جاودانگی پیام در ورای شخصیت محمد {{صل}}؛ | |||
*استمساک پیامبر؛ | |||
*استنکاح: پیامبر و استنکاح؛ | |||
*أستهزاء: أستهزاء محمد از سوی مخالفان دعوت؛ | |||
*اَسرار: پیامبر و اسرار؛ | |||
*اسف خوردن پیامبر؛ | |||
*پیامبر و شنواندن پیامهای وحی؛ | |||
*أسماعیل: محمد و اسماعیل؛ | |||
*أسوه: أسوه بودن محمد؛ | |||
*أسوه: پیامبران پیشین اسوه و الگوی محمد {{صل}}؛ | |||
*اسیر: اسیران و پیامبر؛ | |||
*اشراف: پیامبر و اشراف؛ | |||
*اصحاب و پیامبر؛ | |||
*اصحاب الحجر؛ | |||
*اصحاب اخدود؛ | |||
*أصحاب القریة؛ | |||
*اصحاب سفینه؛ | |||
*اصحاب صفه و پیامبر؛ | |||
*اطاعت: اطاعت از محمد {{صل}}؛ | |||
*اطعام: اطعام محمد {{صل}}؛ | |||
*اعتدال: اعتدال محمد؛ | |||
*اعجاز قرآن و پیامبر؛ | |||
*افتراء: افترای به محمد {{صل}}؛ | |||
*افشای: افشای راز محمد {{صل}}؛ | |||
*اقلیت: اقلیت امت محمد {{صل}}؛ | |||
*اقلیتهای مذهبی و پیامبر؛ | |||
*اکثریت: پیامبر و اکثریت؛ | |||
*ألقاب: لقبهای پیامبر؛ | |||
*الهام: الهام به محمد؛ | |||
*امامت: پیامبر و امامت؛ | |||
*امان: پیامبر و دادن امان به مشرکان؛ | |||
*امانت: امانتدار بودن محمد؛ | |||
*امداد: محمد و امدادهای غیبی؛ | |||
*أمر: پیامبر و أمر و ؟؟؟ های صریحهای خداوند؛ | |||
*أمر به معروف: محمد ؟؟؟؟ به معروف؛ | |||
*امتحان: محمد و امتحان الهی؛ | |||
*امتیاز: امتیازات مخصوص پیامبر اسلام؛ | |||
*امتیاز: امتیازات مخصوص اهل بیت (خاندان) محمد {{صل}}؛ | |||
*امنیت: پیامبر و امنیت؛ | |||
*اُمی: اُمی بودن محمد؛ | |||
*امید: پیامبر امیدوار به فضل خدا؛ | |||
*امید: به فضل پیامبر؛ | |||
*امیدواری پیامبر به آینده؛ | |||
*انابه: انابه محمد {{صل}} فقط به درگاه خداوند؛ | |||
*انبیاء و محمد {{صل}} و پیامبران پیشین؛ | |||
*انجیل: پیامبر و انجیل؛ | |||
*انذار: پیامبر و انذار؛ | |||
*انسان: پیامبر و انسان؛ | |||
*انصار: پیامبر و انصار؛ | |||
*اَنفال: محمد و اَنفال؛ | |||
*انقاق: پیامبر و انفاق؛ | |||
*اوصاف پیامبر؛ | |||
*اهانت: اهانت به محمد؛ | |||
*اهل کتاب: محمد {{صل}} و اهل کتاب؛ | |||
*ایکه: اصحاب ایکه و پیامبر؛ | |||
*ایمان: ایمان به محمد {{صل}}؛ | |||
*'''<big>حرف ب:</big>''' | |||
*بادیه: محمد و بادیهنشینان؛ | |||
*بازار: محمد و بازار؛ | |||
*باستانشناسی در عصر پیامبر؛ | |||
*باطل: اهل باطل و محمد {{صل}}؛ | |||
*بُت و بتپرستی: پیامبر و بتها؛ | |||
*بدر: محمد {{صل}} و غزوه بدر؛ | |||
*برائت: پیامبر و برائت از مشرکین؛ | |||
*بردباری: بردباری و تحمل پیامبر در ؟؟؟ دعوت؛ | |||
*برهان: برهان محمد {{صل}}؛ | |||
*بشارت: بشارت به نبوت محمد {{صل}}؛ | |||
*بشارتدهی: بشارتگری و بشیر بودن پیامبر؛ | |||
*بشر: بشر بودن پیامبر؛ | |||
*بصیرت: پیامبر و بصیرت؛ | |||
*بعثت پیامبر؛ | |||
*بلاغ: بلاغ پیامبر؛ | |||
*بنیاسرائیل: محمد {{صل}} و بنیاسرائیل؛ | |||
*بهداشت و پیامبر؛ | |||
*بیعت: بیعت با پیامبر؛ | |||
*بینه؛ | |||
*'''<big>حرف پ:</big>''' | |||
*پاداش: پاداش نخواستن محمد {{صل}} برای انجام وظیفه رسالت؛ | |||
*پرسیدن: پرسیدن رأی پیامبر؛ | |||
*پسران: پسران محمد {{صل}}؛ | |||
*پشیمانی مخالفان پیامبر در قیامت: اطاعت نکردن از پیامبر؛ | |||
*پلیدی: پیامبر و تحریم پلیدیها؛ | |||
*پناهگاه: پناهگاه پیامبر؛ | |||
*پناهندگی: پناهندگی به محمد؛ | |||
*پیام (بلاغ): محمد فقط پیامرسان؛ | |||
*پیروزی: پیامبر مأمور به عدم پیروی از هوای نفس دیگران؛ | |||
*پیشانی: پیشانی أصحاب ؟؟؟؛ | |||
*پیمان: پیمانشکنی: یهود بنی قریظه با پیامبر اسلام؛ | |||
*پیروزی: پیروزی محمد؛ | |||
*'''<big>حرف ت:</big>''' | |||
*تابستان: پیامبر و غزوه؛ | |||
*تاریخ: محمد {{صل}} و تاریخ گذشتگان؛ | |||
*تأدیب: تأدیب پیامبر توسط خداوند؛ | |||
*تأییدات: پیامبر و تأییدات الهی؛ | |||
*تبتّل: پیامبر و تبتّل؛ | |||
*تبرئه: تبرئه همسر محمد {{صل}}؛ | |||
*تبرج: منع همسران پیامبر از تبرج؛ | |||
*تبری: تبری – بیزاری – پیامبر از مشرکان؛ | |||
*تبلیغ: پیامبر و تبلیغ؛ | |||
*تبوک: پیامبر و غزوه تبوک؛ | |||
*تجارت: علاقه به تجارت؛ | |||
*تحدی: پیامبر {{صل}} و تحدی مسابقه، هماورد و مبارز طلبیدن؛ | |||
*تحذیر: تحذیر پیامبر؛ | |||
*تحریف: پیامبر و تحریف ناپذیری قرآن؛ | |||
*تَحِیَت: پیامبر و تحیت؛ | |||
*تذکر: پیامبر تذکردهنده؛ | |||
*تربیت: تربیت محمد؛ | |||
*ترتیل: پیامبر و ترتیل قرآن؛ | |||
*تردید: نهی پیامبر از تردید؛ | |||
*ترور: ترور محمد؛ | |||
*تزکیه: تزکیه، و تطهیر نفوس، از اهداف بعثت پیامبر؛ | |||
*تزیین: تزیین دنیا و همسران پیامبر؛ | |||
*تساهل و تسامح: پیامبر و تسامح و تساهل؛ | |||
*تسبیح: پیامبر و تسبیح خداوند؛ | |||
*تسلیم: پیامبر و در برابر خداوند؛ | |||
*تشبیه: پیامبر و تشبیه؛ | |||
*تضرّع: پیامبر و تضرّع؛ | |||
*تطیّر: پیامبر و تطیّر؛ | |||
*تعاون: محمد {{صل}} و تعاون؛ | |||
*تعجب: پیامبر و تعجب؛ | |||
*تعصب و پیامبر؛ | |||
*تعقل و پیامبر؛ | |||
*تعلیم: پیامبر و تعلیم از سوی خداوند؛ | |||
*تعلیم شیوۀ ستایش به محمد {{صل}} از سوی خداوند؛ | |||
*تغییر: پیامبر و تغییر تحول؛ | |||
*تفکر: پیامبر و تفکر؛ | |||
*تقرّب: محمد {{صل}} و تقرّب؛ | |||
*تقریب: پیامبر و تقریب میان انسانها؛ | |||
*تقلید: پیامبر و تقلید؛ | |||
*تقوا: پیامبر و تقوا؛ | |||
*تقیّه: پیامبر و تقیّه –تقیه خوفی- تقیه مداراتی؛ | |||
*تکبیر: محمد و تکبیر؛ | |||
*تکذیب؛ پیامبر و تکذیبکنندگان؛ | |||
*تلاوت: پیامبر و تلاوت قرآن؛ | |||
*تمدن: نقش محمّد {{صل}} در ایجاد تمدن و محوریت مکه؛ | |||
*تنزیه: تنزیه شخصیت پیامبر {{صل}} از سوی خداوند؛ | |||
*تواضع: پیامبر و تواضع؛ | |||
*توبه: پیامبر و توبه؛ | |||
*توحید: پیامبر و توحید؛ | |||
*تورات: پیامبر و تورات؛ | |||
*توسل: پیامبر و توسل؛ | |||
*توکل: محمد {{صل}} و توکل؛ | |||
*تهجد: پیامبر و تهجد؛ | |||
*تهدیدهای پیامبر: پیامبر و تهدید؛ | |||
*تهلیل: پیامبر و تهلیل؛ | |||
*'''<big>حرف ث:</big>''' | |||
*ثابت: ثابت بن رفاعه و پیامبر؛ | |||
*ثروت و ثروتمندن و پیامبرا؛ | |||
*ثمود: پیامبر و قوم ثمود؛ | |||
*'''<big>حرف ج:</big>''' | |||
*جاهلیت: پیامبر و جاهلیت؛ | |||
*جبر: پیامبر و جبر؛ | |||
*جبر و اختیار و پیامبر؛ | |||
*جبرئیل: پیامبر و جبرئیل؛ | |||
*جدل: پیامبر و جدل؛ | |||
*جرم: روشهای مبارزه پیامبر با جرم؛ | |||
*جنّ: پیامبر و جنّ؛ | |||
*جنگ: پیامبر و جنگ؛ | |||
*جنود: پیامبر و جنود الهی؛ | |||
*جنون: افترای جنون به محمد {{صل}}؛ | |||
*جهاد: پیامبر و جهاد؛ | |||
*جهانی: جهانی بودن دعوت پیامبر؛ | |||
*جهل پیامبر و شیوۀ برخورد با جهل و جاهلان؛ | |||
*جهنّم: دشمنان پیامبر و جهنّم؛ | |||
*'''<big>حرف چ:</big>''' | |||
*چشم: پیامبر و چشمها؛ | |||
*'''<big>حرف ح:</big>''' | |||
*حجاب: پیامبر و حجاب؛ | |||
*حج: پیامبر و حج؛ | |||
*حدیبیه: پیامبر و صلح حدیبیه؛ | |||
*حدیث: پیامبر و حدیث؛ | |||
*حرص: پیامبر و حرص؛ | |||
*حُرمَت: پیامبر و حُرمَت؛ | |||
*حزب: پیامبر و حزب؛ | |||
*حزن: پیامبر و حزن؛ | |||
*حسابرسی: پیامبر و حسابرسی؛ | |||
*حسد: پیامبر مورد حسادت مخالفان؛ | |||
*حسرت: پیامبر و حسرت؛ | |||
*حسن خلق: پیامبر و حسن خلق؛ | |||
*حسنه: پیامبر {{صل}} و حسنه؛ | |||
*حشر: پیامبر و حشر؛ | |||
*حق: پیامبر و حق؛ | |||
*حُکم: پیامبر و حکم؛ | |||
*حکمت: پیامبر و حکمت؛ | |||
*حَکَمِّیت: پیامبر و حَکَمیِّت؛ | |||
*حلال: پیامبر و حلَیَّت؛ | |||
*حمد: پیامبر و حمد خداوند؛ | |||
*حمل و نقل: پیامبر و حمل و نقل؛ | |||
*حُنَین: پیامبر و حُنَین؛ | |||
*حیا: حیای پیامبر؛ | |||
*حیات: پیامبر و حیات؛ | |||
*حیض: پیامبر و سؤال از حیض؛ | |||
*'''<big>حرف خ:</big>''' | |||
*خاتمّیت: محمد پیامبر خاتم؛ | |||
*خاله: جواز ازدواج پیامبر با دختر خاله؛ | |||
*خانواده: پیامبر و خانواده؛ | |||
*خانه: خانه پیامبر؛ | |||
*خرافات و پیامبر؛ | |||
*خسران: خسران مخالفان پیامبر؛ | |||
*خشونت: پیامبر و اجتناب از خشونت؛ | |||
*خصائص النبی؛ | |||
*خطابات پیامبر؛ | |||
*خلقت: پیامبر {{صل}} شیوۀ استدلال به خلقت؛ | |||
*خمر: پیامبر و حکم خمر؛ | |||
*خُمس: پیامبر و خُمس؛ | |||
*خواب: پیامبر و خواب؛ | |||
*خواندن: پیامبر و خواندن؛ | |||
*خودستایی و پیامبر؛ | |||
*خوردن: پیامبر و خوردن غذا؛ | |||
*خورشید: پیامبر و خورشید؛ | |||
*خوف: پیامبر و خوف؛ | |||
*خویشاوندی: پیامبر و خویشاوندی؛ | |||
*خیانت: پیامبر و خیانتکنندگان؛ | |||
*خیبر: پیامبر و غزوه خیبر؛ | |||
*خیر: پیامبر و خیر؛ | |||
*'''<big>حرف دال:</big>''' | |||
*دادخواهی: پیامبر و دادخواهی؛ | |||
*داود {{ع}}: پیامبر و داود؛ | |||
*دُرود: پیامبر و دُرود؛ | |||
*دروغ: پیامبر و دروغگویان؛ | |||
*دروغ: پیامبر و دروغگویان؛ | |||
*دست: پیامبر و دست؛ | |||
*دشمنی: پیامبر و دشمن؛ | |||
*دشنام: پیامبر و دشنام؛ | |||
*دعا: پیامبر و دعا؛ | |||
*دفاع: پیامبر و دفاع؛ | |||
*دلداری: پیامبر و دلداری؛ | |||
*دلایل ضرورت ارسال پیامبر؛ | |||
*دندان: دست به دندان گرفتن ستمگران در قیامت؛ | |||
*دنیا: پیامبر و دنیا؛ | |||
*دوستی: پیامبر و دوستی؛ | |||
*دهان: دهان کافران مجرای سخنان ظاهری؛ | |||
*دهریون: پیامبر مأمور اعلام بطلان عقائد دهریها؛ | |||
*دیدنی: دیدنیها و پیامبر؛ | |||
*دین: پیامبر و دین؛ | |||
*'''<big>حرف ذال:</big>''' | |||
*ذیح: پیامبر و ذبح حلال؛ | |||
*ذرّه؛ | |||
*ذر: خطابهای ذر و درنی از سوی خدا به پیامبر؛ | |||
*ذریه ؟؟؟؟ پیامبر؛ | |||
*ذکر: پیامبر و ذکر؛ | |||
*ذلّت: ذلّت دشمنان پیامبر؛ | |||
*ذنب: پیامبر و ذنب؛ | |||
*ذوالقرنین: پاسخ ؟؟؟ پرسشش مردم دربارۀ ذوالقرنین؛ | |||
*ذوالکفل: پیامبر و ذوالکفل؛ | |||
*'''<big>حرف راء؛ | |||
*رابطه خدا و رسول: در کنار هم قرار گرفتن خدا و پیامبر؛ | |||
*راز: پیامبر و راز؛ | |||
*راستگویی: پیامبر و راستگویی؛ | |||
*راسخان در علم: پیامبر برترین راسخ در علم؛ | |||
*راه رفتن: راه رفتن پیامبر؛ | |||
*راهبردهای پیامبر؛ | |||
*ربا: پیامبر و ربا؛ | |||
*[[رجعت]]: [[پیامبر]] و رجعت؛ | |||
*رجم و پیامبر؛ | |||
*رَحم: رَحِیم بودن پیامبر؛ | |||
*رزق: پیامبر و رزق؛ | |||
*رسالت: پیامبر رسالت و رسول؛ | |||
*رستگاری: پیامبر و رستگاری؛ | |||
*رشد: طلب رشد پیامبر؛ | |||
*رضای خدا: پیامبر و رضای خدا؛ | |||
*رفاه: پیامبر و رفاهطلبان؛ | |||
*رکوع: رکوع محمّد و پیروان او در برابر خداوند؛ | |||
*رگ: تهدید شدن پیامبر به قطع رگ قلب از جانب خداوند؛ | |||
*روح: روح القدس و پیامبر؛ | |||
*رؤیا: پیامبر و رؤیا؛ | |||
*رهبانیت: پیامبر و رهبانیت؛ | |||
*'''<big>حرف زا:</big>''' | |||
*زبان: پیامبر و زبان؛ | |||
*زُحَل: پیامبر و زُحل؛ | |||
*زکات: پیامبر و زکات؛ | |||
*زکریّا: پیامبر و زکریّا؛ | |||
*زمین: پیامبر و زمین؛ | |||
*زن: پیامبر و زن؛ | |||
*زنا: پیامبر و حرمت زنا؛ | |||
*زنجیر: کافران و ظالمان ستیزگر با پیامبر در زنجیر عذاب در قیامت؛ | |||
*زندان: توطئه زندان کردن پیامبر از سوی مشرکان؛ | |||
*زهد: پیامبر و زهد؛ | |||
*زهره: سوگند به زهره؛ | |||
*زیارت: پیامبر و زیارت؛ | |||
*زیبایی: پیامبر و زیبایی؛ | |||
*زید: پیامبر و زید بن حارثه؛ | |||
*'''<big>حرف س:</big>''' | |||
*سال: پیامبر و سال اعلام برائت از مشرکین؛ | |||
*سایه: پیامبر و سایه؛ | |||
*سبع مثانی: پیامبر و سبع مثانی؛ | |||
*سبقت: پیامبر و سبقت؛ | |||
*سبیل الله: پیامبر و سبیل الله؛ | |||
*ستاره: پرستش ستاره در زمان پیامبر؛ | |||
*ستون: بینظیری ستون ارم، تا عصر رسالت پیامبر اکرم؛ | |||
*سجده: پیامبر و سجده؛ | |||
*سحر: ؟؟؟ سحر به پیامبر؛ | |||
*سخاوت: پیامبر و سخاوت؛ | |||
*سختی: پیامبر و تحمل سختیها؛ | |||
*سخن: پیامبر و سخن؛ | |||
*سدره المنتهی: پیامبر و سدره المنتهی؛ | |||
*سَر بزیر افکندن مجرمان؛ | |||
*سِرُ: پیامبر: و سِرُ؛ | |||
*سرقت: پیامبر و مبارزه با سرقت؛ | |||
*سُرور: پیامبر و سُرور؛ | |||
*سفر: پیامبر و سفر؛ | |||
*سفیر: پیامبر و سفیر؛ | |||
*سکوت: پیامبر و سکوت؛ | |||
*سکونت: پیامبر و سکونت؛ | |||
*سلاح: پیامبر و سلاح؛ | |||
*سلام: پیامبر و سلام؛ | |||
*سلطه: سطله پیامبر؛ | |||
*سلیمان: پیامبر و سلیمان؛ | |||
*سنّت: پیامبر و سنّت؛ | |||
*سنگریزه: پرتاب سنگریزه؛ | |||
*سؤالات از پیامبر: سؤال از پیامبر و آداب سؤال؛ | |||
*سوره: پیامبر و سوره؛ | |||
*سیر و سیاحت: پیامبر و سیاحت؛ | |||
*سیمای محمد؛ | |||
*'''<big>حرف ش:</big>''' | |||
*شاهد و شهید بودن پیامبر {{صل}}؛ | |||
*شایعه: پیامبر {{صل}} و شایعه؛ | |||
*شب: عبادت، تسبیح و سیر شبانه پیامبر {{صل}}؛ | |||
*شر؛ | |||
*شجاعت: پیامبر {{صل}} و شجاعت؛ | |||
*شجره: شجره مبارکه و شجره ملعونه؛ | |||
*شخصیت پیامبر؛ | |||
*شرح صدر: پیامبر {{صل}} و شرح صدر؛ | |||
*شرّ: پیامبر {{صل}} و شرّ؛ | |||
*شرک: پیامبر {{صل}} و شرک؛ | |||
*شرکت: پیامبر و شرکت با دیگران؛ | |||
*شریعت: پیامبر دارای شریعت مستقل؛ | |||
*شعر: پیامبر و شعر؛ | |||
*شفاعت: پیامبر و شفاعت؛ | |||
*شقُ القمر: پیامبر و شق القمر؛ | |||
*شک: پیامبر و شک؛ | |||
*شُکر: پیامبر و شُکر؛ | |||
*شکست: پیامبر و شکست؛ | |||
*شِکوِه: پیامبر؛ | |||
*شنوایی: پیامبر و شنوایی؛ | |||
*شوری: پیامبر و شوری؛ | |||
*شهادت به حق و یا باطل و پیامبر؛ | |||
*شهید: پیامبر و شهید؛ | |||
*شهر: پیامبر و شهر؛ | |||
*شیطان: پیامبر و شیطان؛ | |||
*شیوه: پیامبر و شیوههای دعوت. | |||
{{پایان}} | |||
{{پایان}} | |||
==منابع== | ==منابع== | ||