محمد بن جعفر دیباج: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۹: خط ۹:


== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
ابوجعفر محمد بن جعفر بن محمد(علیهما السلام) دیباج علوی هاشمی.
[[ابوجعفر محمد بن جعفر بن محمد دیباج علوی هاشمی]] را به خاطر صورت زیبایش به [[دیباج]] ملقب کردند.<ref>عمدة الطالب، ص۲۷۵.</ref> پدرش [[امام صادق]]{{ع}}، و مادرش [[ام ولد]] بود.<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۵۸.</ref> وی نزد [[پدر]] و دیگران [[علم حدیث]] را فرا گرفت.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۲۷۱.</ref> [[محمد دیباج]] در دوران [[خلافت مأمون]] در [[حجاز]] خروج کرد و [[مردم]] حجاز با او [[بیعت]] نموده و به او [[لقب]] [[امیر مؤمنان]] دادند. او اولین فرد از بنی الحسین{{ع}} بود که سال ۲۰۰ هـ برای امر [[خلافت]] با او بیعت صورت پذیرفت. [[مأمون]]، [[عیسی جلودی]] را جهت سرکوبی وی به [[مکه]] فرستاد و با [[حمله]] [[سپاه]] مأمون، یارانش از گرد او متفرق شدند و دیباج به [[اسارت]] درآمد. او را از حجاز به نزد مأمون در [[خراسان]] فرستادند.<ref>تاریخ بغداد، ج۲، ص۱۱۳.</ref>
 
او را به خاطر صورت زیبایش به [[دیباج]] ملقب کردند.<ref>عمدة الطالب، ص۲۷۵.</ref> پدرش [[امام صادق]]{{ع}}، و مادرش [[ام ولد]] بود.<ref>مقاتل الطالبیین، ص۳۵۸.</ref> وی نزد [[پدر]] و دیگران [[علم حدیث]] را فرا گرفت.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۲۷۱.</ref> [[محمد دیباج]] در دوران [[خلافت مأمون]] در [[حجاز]] خروج کرد و [[مردم]] حجاز با او [[بیعت]] نموده و به او [[لقب]] [[امیر مؤمنان]] دادند. او اولین فرد از بنی الحسین{{ع}} بود که سال ۲۰۰ هـ برای امر [[خلافت]] با او بیعت صورت پذیرفت. [[مأمون]]، [[عیسی جلودی]] را جهت سرکوبی وی به [[مکه]] فرستاد و با [[حمله]] [[سپاه]] مأمون، یارانش از گرد او متفرق شدند و دیباج به [[اسارت]] درآمد. او را از حجاز به نزد مأمون در [[خراسان]] فرستادند.<ref>تاریخ بغداد، ج۲، ص۱۱۳.</ref>


[[علمای شیعه]] او را فردی [[شجاع]]، [[عابد]]، [[فاضل]] و [[محدث]] به شمار آورده‌اند و کسانی چون [[موسی بن سلمه]]، [[محمد بن ابی‌عمر]] و [[اسحاق بن موسی]] از او [[روایت]] کرده‌اند.<ref>قاموس الرجال، ج۸، ص۱۰۶.</ref> وی دارای مطلبی بود که از پدرش روایت کرده است.<ref>الذریعه، ج۲۴، ص۱۴۹.</ref> سرانجام وی در سال ۲۳۰ هـ در خراسان از [[دنیا]] رفت و مأمون خود بر او [[نماز]] گزارد<ref>الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۳۵۶.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۶۹۴.</ref>
[[علمای شیعه]] او را فردی [[شجاع]]، [[عابد]]، [[فاضل]] و [[محدث]] به شمار آورده‌اند و کسانی چون [[موسی بن سلمه]]، [[محمد بن ابی‌عمر]] و [[اسحاق بن موسی]] از او [[روایت]] کرده‌اند.<ref>قاموس الرجال، ج۸، ص۱۰۶.</ref> وی دارای مطلبی بود که از پدرش روایت کرده است.<ref>الذریعه، ج۲۴، ص۱۴۹.</ref> سرانجام وی در سال ۲۳۰ هـ در خراسان از [[دنیا]] رفت و مأمون خود بر او [[نماز]] گزارد<ref>الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۳۵۶.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۶۹۴.</ref>
۱۱۵٬۳۵۳

ویرایش