مسئولیت: تفاوت میان نسخه‌ها

در [[فرهنگ]] [[قرآنی]] یکی از اصول مهمّ [[اخلاقی]] و [[اجتماعی]]، پاسخ‌گویی در مقابل مسئولیت‌ها و اعمال و نیات است: {{متن قرآن|أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا}}<ref>«به پیمان وفا کنید که از پیمان خواهند پرسید» سوره اسراء، آیه ۳۴.</ref> و زمانی این اصل راهنمای [[رفتار انسان]] [[مؤمن]] در [[جامعه]] خواهد بود که انسان [[اعتقاد]] و [[باور]] پیدا کند که خداوند از او بازخواست خواهد کرد<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۷۸-۴۷۹.</ref>.

محور مسئولیت مسئله [[حق]] است. در واقع تن دادن [[آدمی]] به حق در برابر هر ذی‌حقی از هر مسلک و مذهبی که باشد و انجام مسئولیت‌هایی که نسبت به دیگران دارد، اصل اساسی در ادای [[تکلیف]] و [[تعهد]] است. حرکت [[انسان]] حول محور حق، امری بس مشکل است، چون هرجا [[منافع]] انسان‌ها با حق درگیر می‌شود، آن‌گاه اجرای حق، امری سخت خواهد بود. [[امام علی]] {{ع}} به [[فرزند]] خویش می‌فرماید: "در برابر [[سختی‌ها]] [[شکیبا]] باش و [[جان]] خویش را با [[پایداری]] در راه حق کارآزموده کن. چه زیباست [[فرشته]] [[صبر]]، آن هم در راه حق!"<ref>نهج البلاغه، نامه ۳۱: {{متن حدیث|وَ عَوِّدْ نَفْسَكَ التَّصَبُّرَ عَلَى الْمَكْرُوهِ وَ نِعْمَ الْخُلُقُ التَّصَبُرُ فِي الْحَقِّ}}.</ref>.<ref>[[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص ۶۹۰.</ref>