قمه زنی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| عنوان مدخل  =  

}}

قمه‌زنی نیز، مثل زنجیر زنی و شبیه‌خوانی و... از دیرباز مورد [[اختلاف]] نظر [[علما]] و [[پیروان]] و مقلّدین آنان بوده و به [[استفتا]] و [[افتاء]] مبنی بر جواز یا عدم جواز آن می‌پرداخته‌اند.

این [[مراسم]]، از نظر [[شرعی]] پایه و مبنای [[دینی]] ندارد و صرفا روی علاقۀ [[شیعیان]] به [[ابا عبدالله]] الحسین {{ع}} انجام می‌گیرد. [[فقها]] نیز آن را در صورتی که ضرری نداشته باشد، مجاز می‌دانند. برخی از [[فقها]] نیز به خاطر تأثیر نامطلوب آن بر [[افکار]] دیگران و موجب وهن [[مذهب]] بودن، آن را [[ممنوع]] دانسته‌اند. البته شرایط زمانی در این مسأله بی‌تأثیر نیست. [[امام خمینی]] در پاسخ به استفتایی که در سال‌های اوّل [[پیروزی]] [[انقلاب اسلامی]] در این زمینه از ایشان شده بود، فرمودند: "در وضع موجود، قمه نزنند...". [[آیت الله]] [[خامنه‌ای]] نیز در [[دیدار]] با [[روحانیون]]، در آستانۀ ایام [[عاشورا]] (سال ۱۳۷۳ شمسی) در ضمن بیانات مبسوطی در [[خرافه‌زدایی]] از [[عزاداری]] [[سید الشهدا]] {{ع}} فرمودند: "قمه زدن هم از آن کار‌های خلاف است... این یک کار غلطی است که عدّه‌ای قمه‌ها را بگیرند و بر سر خود بزنند و [[خون]] بریزند... کجای این کار، حرکت [[عزاداری]] است؟ این جعلی است. اینها چیزهایی است که از [[دین]] نیست...". آن را [[بدعت]]، خلاف و [[خرافه]] دانستند. و در پاسخ به نامۀ [[امام]] جمعۀ [[اردبیل]]، نوشتند: امروز این ضرر بسیار بزرگ و شکننده است و لذا قمه زدن علنی و همراه با [[تظاهر]]، [[حرام]] و [[ممنوع]]<ref>در تاریخ ۷ محرم ۱۴۱۵، ۲۲ خرداد ۱۳۷۳.</ref>. علمای دیگر نیز در [[تأیید]] موضع و سخن [[رهبر انقلاب]]، آن را موجب وهن [[مذهب]] و [[نامشروع]] دانستند<ref>مجموعۀ سخنان ایشان و استفتاها و جواب‌ها در جزوه‌ای به نام «پیرامون عزاداری عاشورا» در ۷۱ صفحه در محرم ۱۴۱۵ از سوی دفتر تبلیغات اسلامی چاپ شد.</ref>.

== منابع ==

{{منابع}}

{{پایان منابع}}

{{پانویس}}

[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]