اغراء به جهل: تفاوت میان نسخه‌ها

قاعده اغراء به جهل چیست؟ چند قسم است و قسم [[قبیح]] آن کدام است؟ قاعده [[قبح]] اغراء به جهل چه مقدار در [[علم کلام]] تأثیر دارد؟ و دلیل قبح آن چیست؟ این مقاله کوششی برای پاسخ دادن به این پرسش‌هاست که از روش [[عقلی]] - که اصل اولی در [[اثبات]] مسایل [[کلامی]] است<ref>سبحانی، جعفر، «اقتراح»، فصل‌نامه فرهنگی اجتماعی نقد و نظر، ۱۳۷۴، ش۲، ص۳۷‌.</ref> و نیز به جهت [[دفاع]] از [[معارف دینی]]، که [[ضرورت]] به‌کارگیری منبع [[عقل]] به‌ویژه کاربرد استقلالی آن را در تبیین مبانی و [[قواعد]] کلامی دو چندان می‌کند - استفاده شده است.<ref>[[مرتضی متقی‌نژاد|متقی‌نژاد، مرتضی]]، [[قاعده قبح اغراء به جهل و کاربست آن در علم کلام (مقاله)|قاعده قبح اغراء به جهل و کاربست آن در علم کلام]] ص ۱۳۵.</ref>

قاعده در [[زبان عربی]] و [[فارسی]] معانی و کاربردهای متعددی<ref>دهخدا، علی اکبر، لغت‌نامه، ص۱۵۳۲۴-۱۵۳۲۵.</ref> مانند اساس و ریشه دارد و به این تناسب، ستون‌های [[خانه]] را «قواعد» می‌گویند<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، ترتیب العین، ص۱۵۰؛ فیومی، احمد بن محمد، المصباح المنیر، ص۵۱۰.</ref>.

در [[قرآن]] نیز در این معنا به کار رفته است: {{متن قرآن|وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ}}<ref>«و هنگامی که ابراهیم و اسماعیل پایه‌های خانه (کعبه) را فرا می‌بردند (گفتند): پروردگارا! از ما بپذیر، بی‌گمان تویی که شنوای دانایی» سوره بقره، آیه ۱۲۷.</ref>.