جز
جایگزینی متن - 'اهل مدینه' به 'اهل مدینه'
جز (جایگزینی متن - 'پرونده:9030760879.jpg|22px]] 22px جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی') |
|||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[ابوبکر محمد بن مسلم بن عبدالله بن عبدالله بن شهاب زهری قرشی مدنی]] در سال ۵۲هـ متولد شد.<ref>رجال الطوسی، ص۳۰۰.</ref> او [[اهل | [[ابوبکر محمد بن مسلم بن عبدالله بن عبدالله بن شهاب زهری قرشی مدنی]] در سال ۵۲هـ متولد شد.<ref>رجال الطوسی، ص۳۰۰.</ref> او [[اهل مدینه]] و ساکن [[شام]] بود و از [[خاندان]] [[بنی زهرة بن کلاب]]، از [[قبیله قریش]]<ref>وفیات الاعیان، ج ۴، ص۱۷۷ و۱۷۸.</ref> و جزء [[تابعین]] به شمار میرفت.<ref>رجال ابن داود، ص۳۳۶.</ref> برخی [[زمان]] ولادت او را مختلف ذکر کردهاند.<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال، ج ۹، ص۴۵۰؛ معجم المؤلفین، ج ۱۲، ص۲۱ تهذیب الکمال، ج ۲۶، ص۴۴۰.</ref> او از [[اصحاب]] و [[یاران]] [[امام زین العابدین]] و [[امام صادق]] {{ع}} بود<ref>رجال الطوسی، ص۱۱۹ و۲۹۹.</ref> و از [[امام سجاد]] {{ع}} و افرادی مانند [[عطاء بن ابی رباح]]، [[عروة بن زبیر]] و [[عقبة بن سوید انصاری]] [[روایت]] کرده است.<ref>تهذیب الکمال، ج ۲۶، ص۴۲۶.</ref> | ||
[[زهری]] فردی [[فقیه]]،<ref>وفیات الاعیان، ج ۴، ص۱۷۷.</ref> [[مورخ]]<ref>معجم المؤلفین، ج ۱۲، ۲۱.</ref> و از [[راویان]] و [[حافظان حدیث]] بوده<ref>تقریب التهذیب، ج ۲، ص۲۰۷.</ref> و آنچه میشنید، ثبت مینمود.<ref>غایة النهایه، ج ۲، ص۲۶۲.</ref> [[نسائی]] او را از راویان [[برتر]] دانسته است. او فردی [[موثق]] و دارای [[احادیث]] بسیار بود. روایتگرانی همچون [[سفیان بن عیینة]]، [[صالح بن کیسان]]، [[ایوب سختیانی]] و [[خالد بن یزید مصری]] از او روایت کردهاند.<ref> تهذیب الکمال، ج ۲۶، ص۴۲۷، ۴۲۸، ۴۳۱ و ۴۳۵.</ref> او به دربار [[سلاطین]] [[اموی]] مانند «عبدالملک»، «ولید»، «سلیمان» و [[عمر بن عبدالعزیز]] رفت وآمد داشت و از جانب [[یزید بن عبدالملک]] به [[منصب قضاوت]] [[منصوب]] گردید. او در زمان [[هشام بن عبدالملک]] [[تعلیم]] [[فرزندان]] وی را به عهده داشت. برخی او را فردی نظامی و در رتبه [[فرماندهان]] دانستهاند.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج ۵، ص۳۳۱ و۳۴۱.</ref> او فردی سخاوتمند بود.<ref> خلاصة تهذیب تهذیب الکمال، ج۹، ص۴۴۹.</ref> | [[زهری]] فردی [[فقیه]]،<ref>وفیات الاعیان، ج ۴، ص۱۷۷.</ref> [[مورخ]]<ref>معجم المؤلفین، ج ۱۲، ۲۱.</ref> و از [[راویان]] و [[حافظان حدیث]] بوده<ref>تقریب التهذیب، ج ۲، ص۲۰۷.</ref> و آنچه میشنید، ثبت مینمود.<ref>غایة النهایه، ج ۲، ص۲۶۲.</ref> [[نسائی]] او را از راویان [[برتر]] دانسته است. او فردی [[موثق]] و دارای [[احادیث]] بسیار بود. روایتگرانی همچون [[سفیان بن عیینة]]، [[صالح بن کیسان]]، [[ایوب سختیانی]] و [[خالد بن یزید مصری]] از او روایت کردهاند.<ref> تهذیب الکمال، ج ۲۶، ص۴۲۷، ۴۲۸، ۴۳۱ و ۴۳۵.</ref> او به دربار [[سلاطین]] [[اموی]] مانند «عبدالملک»، «ولید»، «سلیمان» و [[عمر بن عبدالعزیز]] رفت وآمد داشت و از جانب [[یزید بن عبدالملک]] به [[منصب قضاوت]] [[منصوب]] گردید. او در زمان [[هشام بن عبدالملک]] [[تعلیم]] [[فرزندان]] وی را به عهده داشت. برخی او را فردی نظامی و در رتبه [[فرماندهان]] دانستهاند.<ref> سیر اعلام النبلاء، ج ۵، ص۳۳۱ و۳۴۱.</ref> او فردی سخاوتمند بود.<ref> خلاصة تهذیب تهذیب الکمال، ج۹، ص۴۴۹.</ref> | ||