اولوالعزم در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

{{متن قرآن|مِنَ}} در {{متن قرآن|مِنَ الرُّسُلِ}} نیز از نظر برخی حرف تبعیضیه است و اشاره به گروه خاصی از پیامبران بزرگ می‌باشد که [[صاحب شریعت]] بوده‌اند؛ یعنی همان کسی که در آیه {{متن قرآن|وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا}}<ref>«و (یاد کن) آنگاه را که از پیامبران پیمان  گرفتیم و (نیز) از تو و نوح و ابراهیم و موسی و عیسی پسر مریم و از آنها پیمانی استوار گرفتیم» سوره احزاب، آیه ۷.</ref> و آیه {{متن قرآن|شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ}}<ref>«از دین، همان را برای شما بیان داشت که نوح را بدان سفارش کرده بود و نیز آنچه را که به تو وحی کردیم و آنچه را که به ابراهیم و موسی و عیسی، سفارش کردیم که دین را استوار بدارید و در آن به پراکندگی نیفتید؛ بر مشرکان آنچه آنان را بدان می‌خوانی گران است، خداوند است که هر که را بخواهد به سوی خود برمی‌گزیند و هر که را (به درگاه او) بازگردد به سوی خویش رهنمون می‌گردد» سوره شوری، آیه ۱۳.</ref> بدان‌ها اشاره شده است، [[نوح]]، [[ابراهیم]]، [[موسی]]، [[عیسی]]{{عم}} و [[محمد]]{{صل}}<ref>المیزان، ج۱۸، ص۲۱۹؛ تسنیم، ج۱۰، ص۳۸۰؛ روح المعانی، ج۱۳، ص۳۹۱.</ref>. این پنج نفر چون صاحب شریعت جدید و [[آیین]] تازه‌ای بودند با [[مشکلات]] و گرفتاری‌های بیشتری روبه‌رو شدند و برای مقابله با آن عزم و [[اراده]] محکم‌تری لازم داشتند؛ لذا به اینان، اولوا العزم اطلاق شده است<ref>التبیان، ج۹، ص۲۸۷.</ref>.