←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[شیخ صدوق]] میگوید: [[امام رضا]] {{ع}} دارای [[فرزندی]] به نام محمد بود، که پس از وی به [[امامت]] رسید و | [[شیخ صدوق]] میگوید: [[امام رضا]] {{ع}} دارای [[فرزندی]] به نام محمد بود، که پس از وی به [[امامت]] رسید و پدر همیشه او را با لقبهایی مانند: «صادق»، «[[صابر]]»، «[[فاضل]]»، {{متن حدیث|قُرَّةُ أَعْيُنِ الْمُؤْمِنِينَ}}، {{متن حدیث|غَيْظَ الْمُلْحِدِينَ}} صدا میکرد<ref>عیون اخبار الرضا {{ع}}، ج۲، ص۲۴۵، ذیل حدیث اول.</ref>. لقبهای دیگر نیز برای آن حضرت در کتابهای حدیثی و [[تاریخی]] نقل کردهاند، مانند: {{عربی|المختار، المرضي، المتوكل، المتقي، الزكي، التقي، المنتجب، المرتضى، القانع، الجواد، العالم الرباني، الهادي، الوصي}}<ref>مناقب ابنشهرآشوب، ج۴، ص۳۷۹؛ القاب الرسول و عترته، در مجموعة نفیسه، ص۲۲۶.</ref>. | ||
در برخی از نقلهای تاریخی آمده است که [[مردم]] آن [[زمان]] لقبهایی که از | در برخی از نقلهای تاریخی آمده است که [[مردم]] آن [[زمان]] لقبهایی که از مقام بلند [[امام جواد]] {{ع}} حکایت مینمود، برای آن حضرت قرار داده، او را با آن لقبها صدا میزدند، مانند: {{عربی|أعجوبة أهل البيت، نادرة الدّهر، بديع الزّمان، عيسى الثّاني، ذو الكرامات، المؤيّد بالمعجزات، سلالة رسول اللّه {{صل}}، صاحب الخضرة، الفائق على المشايخ في الصّغر، من خاتم الإمامة على كتفه، المبرّز على كافّة ذوي [[أهل]] الفضل، أفضل أهل الدّنيا في الصّبا، الكامل في السّؤدد و الهدى و الحكمة و العلم، هادي القضاة، سيّد الهداة، [[نور]] المهتدين، سراج المتعبّدين، مصباح المتهجّدين}}<ref>کتاب القاب الرسول و عترته، ضمن مجموعة نفیسه، ص۲۲۶.</ref>. | ||
شیخ صدوق نقل فرموده است: امام جواد {{ع}} را «تقی» [[لقب]] دادهاند؛ زیرا از [[خداوند]] میترسید. پس آنگاه که گروهی شبانه، مسلح و مست، به [[فرمان]] [[مأمون]] به [[خانه]] وی [[حمله]] کردند و با شمشیرهایشان او را به [[خیال]] خود پاره پاره ساختند؛ خداوند او را از [[شر]] [[مأمون عباسی]] و ضربات [[شمشیر]] [[حفظ]] کرد و در [[امان]] نگه داشت<ref>معانی الأخبار، ص۶۵؛ بحارالانوار، ج۵۰، ص۱۶، ح۲۳.</ref>. | شیخ صدوق نقل فرموده است: امام جواد {{ع}} را «تقی» [[لقب]] دادهاند؛ زیرا از [[خداوند]] میترسید. پس آنگاه که گروهی شبانه، مسلح و مست، به [[فرمان]] [[مأمون]] به [[خانه]] وی [[حمله]] کردند و با شمشیرهایشان او را به [[خیال]] خود پاره پاره ساختند؛ خداوند او را از [[شر]] [[مأمون عباسی]] و ضربات [[شمشیر]] [[حفظ]] کرد و در [[امان]] نگه داشت<ref>معانی الأخبار، ص۶۵؛ بحارالانوار، ج۵۰، ص۱۶، ح۲۳.</ref>. | ||