برچسبها: برگرداندهشده پیوندهای ابهامزدایی |
|
| خط ۴۹: |
خط ۴۹: |
| #در [[پیشرفت]] [[اسلام]] با خلیفه [[همکاری]] داشت. | | #در [[پیشرفت]] [[اسلام]] با خلیفه [[همکاری]] داشت. |
| #[[اوامر]] مذهبی در سراسر قلمرو امیر جاری بود و [[معاملات]] و [[عقود]] مذهبی نافذ بود. | | #[[اوامر]] مذهبی در سراسر قلمرو امیر جاری بود و [[معاملات]] و [[عقود]] مذهبی نافذ بود. |
| #[[حقوق]] [[شرعی]]، مطابق [[شرع]] استیفاء میشد.
| |
| #در تمام قلمرو امیر، [[حدود شرعی]] [[اجرا]] میشد.
| |
| #امیر از [[دین اسلام]] با تمام قوا [[حمایت]] میکرد.
| |
|
| |
| امیر میتوانست با دستور خلیفه و بدون دستور وی برای خود، [[وزیر]] [[انتخاب]] کند. ولی وزیر مختاری باید با [[تأیید]] خلیفه میبود.
| |
|
| |
| همین امارتسازیها [[دولت]] [[عباسیان]] را به تجزیه کشاند و دولتهای کوچکی مانند دولتهای [[آل بویه]]، [[طاهریان]]، [[غزنویان]]... تشکیل شد.
| |
| === امارت [[خاصه]]===
| |
| امیر خاص، از خود [[استقلال]] چندانی نداشت و فقط در حد [[ود]] معینی میتوانست در کارهای [[ارتش]]، [[سیاست]] محلی، حمایت از اسلام و [[دفاع]] از [[ناموس]] [[مسلمانان]] [[اقدام]] کند و در [[امور مالی]] و [[قضایی]] [[حق]] دخالت نداشت و تابع خلیفه بود. در [[اقامه حدود]] دخالت نمیکرد و حتی در قسمت [[پیشوایی]] [[نماز]] هم از خود اختیاری نداشت و چه بسا که [[قاضی]]، بر چنان امیری مقدم بود.
| |
|
| |
| مأموران [[دارایی]] (جمعآوران [[مالیات]]) از طرف خلیفه تعیین میشدند و مالیاتهای مربوط را جمعآوری کرده، به [[خزانه]] داری مرکزی (بیت المال کل) میفرستادند و حقوق کارمندان لشکری و کشوری را خود مأمورین میپرداختند <ref>جرجی زیدان، تاریخ تمدن اسلام، ص۱۱۲.</ref>.
| |
|
| |
| [[استانداران]] حضرت، امارت استکفاء داشتند و از اختیارات کامل برخودار بودند. [[فرمانداران]]، امارت خاصه داشتند و برخی از [[فرماندهان]] امارت استیلاء. [[علامه امینی]] به برخی از این موارد اشاره کرده است.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص 110 - 114.</ref>
| |
|
| |
|
| == جستارهای وابسته == | | == جستارهای وابسته == |
