وجره: تفاوت میان نسخه‌ها

موضعی است بین [[مکه]] و [[بصره]] به فاصله ۴۰ میلی مکه. این مکان محل [[اجتماع]] و [[زندگی]] حیوانات [[وحشی]] بوده و منزلی در آن وجود ندارد.<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۳۷۰؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۳۶۲ به نقل از اصمعی.</ref> برخی هم از وجره - در کنار [[حرّه]] [[لیلی]] و السّیّ - به عنوان موضعی نزدیک [[ذات عرق]] در [[بلاد سلیم]] نام برده،<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۳۶۲.</ref> آن را بیابانی بین مران و ذات عرق به وسعت ۶۰ میل معرفی کرده‌اند. ایشان در ادامه، از این صحرای بی‌آب، به عنوان محل اجتماع وحوش یاد کرده‌اند. <ref>ر. ک. بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۳۷۰.</ref> بعضی هم بر این گمانند که وجره، آبی از آن [[بنی‌سلیم]] است در سه مرحله‌ای مکه.<ref>ر. ک. بکری، معجم ما استعجم، ج۴، ص۱۳۷۰.</ref> وجره همچنین، در برخی منابع، محلی در پایین دست مکه به شمار رفته در فاصله سه شب راه از آن.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۳۶۲.</ref> برخی هم این مکان را بر جاده بصره به مکه، و در روبروی مکانی به نام «غمر» که بر جاده [[کوفه]] است، گفته و از آنجا به عنوان محل [[احرام]] اکثر [[حجاج]] یاد کرده‌اند. ایشان از وجره به عنوان منطقه‌ای شاخص در [[منطقه نجد]] با وسعتی [[حدود]] ۶۰ میل یاد کرده، آورده‌اند که این منطقه، پوشیده از درختان و چراگاه و [[آب]] است و حیوانات وحشی در آن بسیارند. <ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۳۶۲.</ref> برخی هم وجره را منزلی از منازل [[اهل بصره]] در راه مکه خوانده، فاصله آن تا مکه را دو مرحله گفته‌اند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۳۶۲.</ref> وجره در برخی آثار متأخرین بیابانی معرفی شده در کرانه شرقی «[[وادی العقیق]]». در این صحرا ایستگاهی برای حجاج عراقی در حدود ۱۹۰ کیلومتری شمال شرقی مکه قرار دارد. این موضع تا همین اواخر معروف بود، چندان که برخی از شعرای معاصر در [[شعر]] خود از آن یاد کرده‌اند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص۲۱۵.</ref>