←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
# [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «سپس [[ابلیس]] در پایان روز از [[زمین]] بانگ بر آورد: «آگاه باشید که حق با عثمان و پیروان اوست.» در اینجا منظور از [[عثمان]]، عُثمان بن عَنْبَسه یعنی [[سفیانی]] است»<ref>{{متن حدیث|ثُمَّ يُنَادِي إِبْلِيسُ فِي آخِرِ النَّهَارِ مِنَ الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ الْحَقَّ فِي عُثْمَانَ وَ شِيعَتِهِ}}، طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، ص ۴۳۵، ح ۴۲۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[علی اکبر مهدیپور|مهدیپور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]].</ref> | # [[امام صادق]] {{ع}} فرمود: «سپس [[ابلیس]] در پایان روز از [[زمین]] بانگ بر آورد: «آگاه باشید که حق با عثمان و پیروان اوست.» در اینجا منظور از [[عثمان]]، عُثمان بن عَنْبَسه یعنی [[سفیانی]] است»<ref>{{متن حدیث|ثُمَّ يُنَادِي إِبْلِيسُ فِي آخِرِ النَّهَارِ مِنَ الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ الْحَقَّ فِي عُثْمَانَ وَ شِيعَتِهِ}}، طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، ص ۴۳۵، ح ۴۲۵.</ref>.<ref>ر.ک: [[علی اکبر مهدیپور|مهدیپور، علی اکبر]]، [[در آستانه ظهور (کتاب)|در آستانه ظهور]].</ref> | ||
# [[زرارة بن اعین]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] میکند حضرت فرمودند: گفتم: پس چه کسی با او مخالفت میکند، در حالی او را به نام میخوانند؟ فرمود: ابلیس آنان را رها نمیکند و در اخر شب ندا میکند و مردم را به شک میاندازد<ref>{{متن حدیث|فَمَنْ يُخَالِفُ الْقَائِمَ وَ قَدْ نُودِيَ بِاسْمِهِ قَالَ لَا يَدَعُهُمْ إِبْلِيسُ حَتَّى يُنَادِيَ فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَ يُشَكِّكَ النَّاسَ}}، ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۵۱، مجلسی محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۰۵.</ref>. | # [[زرارة بن اعین]] از [[امام صادق]] {{ع}} [[روایت]] میکند حضرت فرمودند: گفتم: پس چه کسی با او مخالفت میکند، در حالی او را به نام میخوانند؟ فرمود: ابلیس آنان را رها نمیکند و در اخر شب ندا میکند و مردم را به شک میاندازد<ref>{{متن حدیث|فَمَنْ يُخَالِفُ الْقَائِمَ وَ قَدْ نُودِيَ بِاسْمِهِ قَالَ لَا يَدَعُهُمْ إِبْلِيسُ حَتَّى يُنَادِيَ فِي آخِرِ اللَّيْلِ وَ يُشَكِّكَ النَّاسَ}}، ابن بابویه، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۶۵۱، مجلسی محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۰۵.</ref>. | ||
# [[زراره]] بن اعین میگوید: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: "در شگفتم، [[خداوند]] حال شما را به [[سلامت]] دارد و من در عجبم از [[قائم]] که چگونه با او [[جنگ]] میکنند با وجود آنچه از شگفتیها که میبینند: از فرو بردن [[زمین]] صحرا | # [[زراره]] بن اعین میگوید: به [[امام صادق]] {{ع}} عرض کردم: "در شگفتم، [[خداوند]] حال شما را به [[سلامت]] دارد و من در عجبم از [[قائم]] که چگونه با او [[جنگ]] میکنند با وجود آنچه از شگفتیها که میبینند: از فرو بردن [[زمین]] صحرا سپاهیان را و آن صدا که از [[آسمان]] است؟" [[امام]] فرمود: «همانا [[شیطان]] آنان را رها نمیکند تا جایی که ندا میکند؛ همچنان که برای [[رسول خدا]] در روز [[عقبه]] ندا کرد»<ref>{{متن حدیث|عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَعْيَنَ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} عَجِبْتُ أَصْلَحَكَ اللَّهُ وَ إِنِّي لَأَعْجَبُ مِنَ الْقَائِمِ كَيْفَ يُقَاتَلُ مَعَ مَا يَرَوْنَ مِنَ الْعَجَائِبِ مِنْ خَسْفِ الْبَيْدَاءِ بِالْجَيْشِ وَ مِنَ النِّدَاءِ الَّذِي يَكُونُ مِنَ السَّمَاءِ فَقَالَ إِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَدَعُهُمْ حَتَّى يُنَادِيَ كَمَا نَادَى بِرَسُولِ اللَّهِ ص يَوْمَ الْعَقَبَة}}، محمد بن ابراهیم نعمانی، الغیبه، ص ۲۶۵، ح ۲۹.</ref>. | ||
برخی سعی کردهاند ندای [[شیطانی]] را با فنآوریهای نوین و پیشرفتۀ دانشهای روز مطابقت دهند ولی، فراوانی [[روایات]] خلاف این نظریه را اثبات میکند<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۲۴؛ [[علی رضا رمضانیان|رمضانیان، علی رضا]]، [[شرایط و علائم حتمی ظهور (کتاب)|شرایط و علائم حتمی ظهور]]، ص ۴۳ ـ ۴۵.</ref>. | برخی سعی کردهاند ندای [[شیطانی]] را با فنآوریهای نوین و پیشرفتۀ دانشهای روز مطابقت دهند ولی، فراوانی [[روایات]] خلاف این نظریه را اثبات میکند<ref>ر.ک: [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ج۳، ص ۱۲۴؛ [[علی رضا رمضانیان|رمضانیان، علی رضا]]، [[شرایط و علائم حتمی ظهور (کتاب)|شرایط و علائم حتمی ظهور]]، ص ۴۳ ـ ۴۵.</ref>. | ||