حدیث غدیر در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابن کثیر]] می‌نویسد:

[[قرطبی]] می‌نویسد: «امروز [[کافران]] از [[دین]] شما [[مأیوس]] شدند؛ یعنی از اینکه به دین آنان بازگردید، مأیوس شدند»<ref>الجامع لأحکام القرآن، ج۶، ص۶۰ {{عربی|{{متن قرآن|الْيَوْمَ يَئِسَ}} يعني عن أن يرجعوا إلى دينهم كفّارا}}.</ref>. ماوردی می‌گوید «درباره اینکه کافران از چه چیزی مأیوس شدند، دو دیدگاه عرضه کرده‌اند: ۱. از [[ارتداد]] شما [[ناامید]] شدند؛ ۲. از توان و [[قدرت]] یافتن بر [[نابودی اسلام]] مأیوس شدند»<ref>الحاوی الکبیر فی فقه مذهب الإمام الشافعی، ج۵۱، ص۱۶۶ {{عربی|و فيما يئسوا به من الدين قولان: أحدهما: أن يرتدوا عنه و الثاني: أن يقدروا على إبطاله}}.</ref>.

از [[رسول خدا]]{{صل}} به این مضمون [[روایت]] شده است: «دیگر [[شیطان]] از [[بت‌پرستی]] ساکنان [[جزیرة‌العرب]] ناامید گشته است و به کمتر از آن [[امیدوار]] است.».. و [[دانشمندان اهل سنت]] این [[حدیث]] را به [[آیه اکمال]] مرتبط دانسته‌اند؛ چنان‌که [[ابن کثیر]] می‌نویسد: «.... به همین معنی [[حدیثی]] ثابت در صحیح به شماره ۲۸۱۲ از رسول خدا{{صل}} وارد شده است که فرمود: «به [[راستی]] که شیطان از اینکه [[نمازگزاران]] او را در جزیرة‌العرب [[پرستش]] کنند، مأیوس گشت ولی از [[فریب]] شما مأیوس نشده است»<ref>تفسیر القرآن العظیم، ج۲، ص۱۳ {{عربی|و على هذا المعنى يرد الحديث الثابت في الصحيح م ۲۸۱۲ أن رسول الله{{صل}} قال: إن الشيطان قد يئس أن يعبده المصلون في جزيرة العرب و لكن بالتحريش بينهم}}.</ref>. همچنین این حدیث را بسیاری از [[اهل سنت]] نقل کرده و آن را صحیح دانسته‌اند.