امنیت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

== حق امنیت ==

{{اصلی|امنیت در حقوق اسلامی}}

== امنیت و حرمت انسان ==

جلوه‌ای از این [[امنیت فراگیر]] که در بردارنده همه افراد [[جامعه]] خواهد بود، آن است که در [[ادبیات]] [[قرآن کریم]]، [[انسان]] به معنای مطلق آن، بدون آنکه به کمیت او نگریسته شود، دارای [[حرمت]] و [[امنیت]] است: {{متن قرآن|مَنْ قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا}}<ref> «به همین روی بر بنی اسرائیل مقرر داشتیم که هرکس تنی را -جز به قصاص یا به کیفر تبهکاری در روی زمین- بکشد چنان است که تمام مردم را کشته است و هر که آن را زنده بدارد چنان است که همه مردم را زنده داشته است؛ و بی‌گمان پیامبران ما برای آنان برهان‌ها (ی روشن) آوردند آنگاه بسیاری از ایشان از آن پس، در زمین گزافکارند» سوره مائده، آیه ۳۲.</ref>.