دینداری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = دین | | موضوع مرتبط = دین | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = [[دینداری در قرآن]] - [[دینداری در حدیث | | مداخل مرتبط = [[دینداری در قرآن]] - [[دینداری در حدیث]] - [[دینداری در کلام اسلامی]] - [[دینداری در معارف و سیره فاطمی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
| خط ۲۷: | خط ۲۶: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:دین]] | ||
نسخهٔ ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۰
مقدمه
- به معنای پایبندی عملی به آموزههای دینی است. نخستین وظیفه مسلمانان، دینداری و حفظ دین خویش است[۱]. دینداری آفتها و آسیبهایی دارد که سرچشمه آنها دنیاپرستی و تعلقات مادی است؛ چنان که در برخی روایات آمده است که آفت دینداری، ترس است و شکمبارگی و شهوتپرستی[۲]. دینداری به ویژه در روزگار غیبت بسیار دشوار است. در برخی روایات آمده است که در این روزگار، حفظ دین همانند آن است که آدمی آتشی بر کف دست نگاه دارد[۳]. دینداری، پیامدهای خجستهای نیز دارد. دینداران، همواره در آرامشاند و با وقار و استوارند و از شخصیتی مستقل برخوردارند و اهل فروتنی و قناعت و رضایند و اندوه دنیا و کالای دنیوی نمیخورند. آثار دینداری در زندگی اجتماعی انسان نیز بسیار چشمگیر است. دینداران به مردم محبت میورزند و اهل کینه و عداوت نیستند[۴][۵].