اعلمیت اهل بیت: تفاوت میان نسخه‌ها

[[اهل بیت]]{{ع}}، آگاه‌ترین مردم هستند؛ زیرا [[دانش الهی]] نزد آنان است و گنج‌وران دانش خداوندند و بر همه نادانستنی‌ها، آگاه‌اند. [[جابر بن عبد الله انصاری]]، نیکویار [[پیامبر]]{{صل}} که عمری طولانی داشت و [[سلام]] [[پیامبر خدا]]{{صل}} را به [[امام باقر]]{{ع}} [[ابلاغ]] کرد، نزد امام باقر{{ع}} می‌رفت و از محضر ایشان، [[دانش]] می‌اندوخت. یک بار [[امام]]{{ع}} که در آن [[زمان]]، بسیار [[جوان]] بود، درباره چیزی از او پرسید. جابر بن عبد الله انصاری در پاسخ گفت: به [[خدا]] [[سوگند]]، من بر خلاف [[نهی]] پیامبر خدا{{صل}} [[رفتار]] نمی‌کنم! او به من، چنین فرموده است: شما [[امامان]] [[هدایت‌گر]] از خاندانش پس از او هستید که در کودکی، خردمندترین [[مردم]] و در بزرگی، [[داناترین]] مردمید<ref>{{عربی|"أَنَّكُمُ الْأَئِمَّةُ الْهُدَاةُ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَحْلَمُ النَّاسِ صِغَاراً وَ أَعْلَمُهُمْ كِبَاراً"}}.</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[شرح زیارت جامعه کبیره ۴ (کتاب)|شرح زیارت جامعه کبیره]]، ص۷۶ الی ۸۲.</ref> در برخی از روایاتِ [[حدیث ثقلین]] بر اعلمیت اهل بیت بر دیگران تصریح شده است: {{متن حدیث|وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ‏ فَإِنَّهُمْ‏ أَعْلَمُ‏ مِنْكُمْ‏}}<ref>المعجم الکبیر، ج۵، ص۱۸۶- ۱۸۷؛ غایة المرام، ج۲، ص۳۴۱- ۳۴۲.</ref>.  

شماری از [[عالمان]] [[اهل‌سنّت]] بر اعلمیت اهل بیت پیامبر{{صل}} بر دیگران تصریح کرده‌اند: [[ابن حجر هیتمی]] (متوفای ۹۷۳ ه‍) گفته است: “مقصود از کسانی که به تمسّک به آنان [[تشویق]] شده است، عالمان اهل بیت به [[کتاب خدا]] و [[سنّت]] [[رسول خدا]]{{صل}} هستند؛ زیرا آنان کسانی‌اند که تا [[قیامت]] از کتاب الهی جدا نخواهند شد و عبارت {{متن حدیث|وَ لَا تُعَلِّمُوهُمْ‏ فَإِنَّهُمْ‏ أَعْلَمُ‏ مِنْكُمْ‏}} در [[روایت]] پیشین، مؤید این مطلب است، آنان با این ویژگی از دیگر عالمان متمایزند؛ زیرا [[خداوند]] [[پلیدی]] را از آنها دور کرده و پاکیزه‌شان ساخته است و با کرامت‌های نمایان و مزایای فراوان که برخی از آنها پیش از این بیان شد، به آنان [[شرافت]] داده است”<ref>الصواعق المحرقة، ص۱۸۹.</ref>. ملا علی قاری (متوفای ۱۰۱۳ ه‍) نیز گفته است: “اظهر این است که [[اهل بیت]] غالباً نسبت به صاحب [[بیت]] از دیگران آگاه‌ترند، پس مراد از اهل بیت، [[عالمان]] از آنان است که بر [[سیرت]] و طریقت [[پیامبر]] [[آگاه]] و به [[حکم]] و [[حکمت]] او عارفند و به این جهت صلاحیت آن را دارند که همتای قرآن باشند”<ref>المرقاة فی شرح المشکاة، ج۵، ص۶۰۰.</ref>.<ref> [[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[امامت اهل بیت (کتاب)|امامت اهل بیت]]، ص۱۶۶.</ref>