یقین در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

یقین در حدیث (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۱

۵ بایت حذف‌شده ، ۱۳ آوریل

بدون خلاصۀ ویرایش

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۳۱٬۶۲۶

ویرایش

@@ خط ۱۵: / خط ۱۵: @@
 # [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "از [[علائم]] درستی [[یقین]] [[انسان]] [[مسلمان]]، آنست که بواسطة خشمگین کردن [[خداوند]] در پی [[راضی]] کردن [[مردم]] نباشد، و آنان را بواسطه آنچه [[خدا]] در [[اختیار]] او ننهاده به ملامت نگیرد"<ref>{{متن حدیث| عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: مِنْ صِحَّةِ يَقِينِ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ أَنْ لَا يُرْضِيَ النَّاسَ بِسَخَطِ اللَّهِ وَ لَا يَلُومَهُمْ عَلَى مَا لَمْ يُؤْتِهِ اللَّهُ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۱۴۳.</ref>؛
 # [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "از [[جبرئیل]] درباره معنای [[یقین]] سؤال کردم؛ او گفت: [[یقین]] آنست که [[مؤمن]] به گونه‌ای برای [[خدا]] کار کند که گوئی او را می‌‌بیند، و اگر او [[خداوند]] را نمی‌بیند [[خداوند]] او را می‌‌بیند"<ref>{{متن حدیث| عَنِ النَّبِيِّ {{صل}} قَالَ: قُلْتُ لِجَبْرَئِيلَ: مَا تَفْسِيرُ الْيَقِينِ؟ قَالَ الْمُؤْمِنُ يَعْمَلُ لِلَّهِ كَأَنَّهُ يَرَاهُ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ يَرَى اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ يَرَاهُ وَ أَنْ يَعْلَمَ يَقِيناً أَنَّ مَا أَصَابَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَهُ وَ أَنَّ مَا أَخْطَأَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَهُ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۱۷۳.</ref>؛
-# صفوان گوید: "درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَى وَلَكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي}}<ref>«آیا ایمان نداری؟ گفت: چرا امّا تا دلم آرام یابد» سوره بقره، آیه ۲۶۰.</ref>، سؤال کردم، که آیا درباره [[معاد]] شکّی در [[قلب]] [[حضرت ابراهیم]] بود؟ [[حضرت]] فرمودند: نه! او به این مسأله [[یقین]] داشت، امّا می‌‌خواست که [[خداوند]] [[یقین]] او را بیشتر نماید"<ref>{{متن حدیث| عَنْ صَفْوَانَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا {{ع}} عَنْ قَوْلِ اللَّهِ لِإِبْرَاهِيمَ {{ع}}: أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَى وَلَكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي أَ كَانَ فِي قَلْبِهِ شَكٌّ؟ قَالَ لَا كَانَ عَلَى يَقِينٍ وَ لَكِنَّهُ أَرَادَ مِنَ اللَّهِ الزِّيَادَةَ فِي يَقِينِهِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۱۷۶-۱۷۷.</ref>؛
+# صفوان گوید: "درباره [[آیه شریفه]] {{متن قرآن|أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَى وَلَكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي}}<ref>«آیا ایمان نداری؟ گفت: چرا امّا تا دلم آرام یابد» سوره بقره، آیه ۲۶۰.</ref>، سؤال کردم، که آیا درباره [[معاد]] شکّی در [[قلب]] [[حضرت ابراهیم]] بود؟ حضرت فرمودند: نه! او به این مسأله [[یقین]] داشت، امّا می‌‌خواست که [[خداوند]] [[یقین]] او را بیشتر نماید"<ref>{{متن حدیث| عَنْ صَفْوَانَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا {{ع}} عَنْ قَوْلِ اللَّهِ لِإِبْرَاهِيمَ {{ع}}: أَوَلَمْ تُؤْمِنْ قَالَ بَلَى وَلَكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي أَ كَانَ فِي قَلْبِهِ شَكٌّ؟ قَالَ لَا كَانَ عَلَى يَقِينٍ وَ لَكِنَّهُ أَرَادَ مِنَ اللَّهِ الزِّيَادَةَ فِي يَقِينِهِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۱۷۶-۱۷۷.</ref>؛
 # [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "هیچ چیزی نیست مگر اینکه او را تعریفی است؛ گفتم: تعریف [[یقین]] چیست؟ فرمودند: آنست که با وجود [[خداوند]] از هیچ چیزی نترسی"<ref>{{متن حدیث| عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: مَا مِنْ شَيْءٍ إِلَّا وَ لَهُ حَدٌّ. قُلْتُ: فَمَا حَدُّ الْيَقِينِ؟ قَالَ أَنْ لَا تَخَافَ مَعَ اللَّهِ شَيْئاً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۱۸۰.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی ج۱]]، ص ۲۸۶-۲۸۸.</ref>
@@ خط ۲۶: / خط ۲۶: @@
 # [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: "هیچ بنده‌ای نیست که [[چهل]] روز [[ایمان]] [[خالص]] به [[خداوند]] داشته باشد- و یا فرمودند: هیچ بنده‌ای نیست که [[چهل]] روز به [[نیکی]] به [[یاد خدا]] باشد- مگر آنکه [[خداوند]] او را از [[دنیا]] روگردان می‌‌کند، و درد و درمان [[دنیا]] را به او نشان می‌‌دهد، و [[حکمت]] را در قلبش نشانده و آن را بر زبانش جاری می‌‌سازد"<ref>{{متن حدیث| عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} قَالَ: مَا أَخْلَصَ عَبْدٌ الْإِيمَانَ بِاللَّهِ أَرْبَعِينَ يَوْماً أَوْ قَالَ مَا أَجْمَلَ عَبْدٌ ذِكْرَ اللَّهِ أَرْبَعِينَ يَوْماً إِلَّا زَهَّدَهُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَ بَصَّرَهُ دَاءَهَا وَ دَوَاءَهَا وَ أَثْبَتَ الحِكْمَةَ فِي قَلْبِهِ وَ أَنْطَقَ بِهَا لِسَانَهُ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۲۴۰.</ref>؛
 # [[پیامبر اکرم]] {{صل}} فرمودند: "هیچ بنده‌ای [[چهل]] روز برای [[حضرت حق]] [[اخلاص]] نورزید، مگر آنکه چشمه‌های [[حکمت]] از قلبش بر زبانش جاری شد"<ref>{{متن حدیث| عَنِ الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ {{ع}}: قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ {{صل}}: مَا أَخْلَصَ عَبْدٌ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَرْبَعِينَ صَبَاحاً إِلَّا جَرَتْ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ مِنْ قَلْبِهِ عَلَى لِسَانِهِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۲۴۲.</ref>؛
-# [[امام کاظم]] {{ع}} فرمودند: "ای [[بندگان خدا]]! [[نعمت‌های الهی]] را در راه [[اصلاح]] خود بکار گیرید، تا [[یقین]] شما افزوده شود"<ref>{{متن حدیث| عَنْ أَبِي الْحَسَنِ {{ع}}: ... تَعَاهَدُوا عِبَادَ اللَّهِ نِعَمَهُ بِإِصْلَاحِكُمْ أَنْفُسَكُمْ تَزْدَادُوا يَقِيناً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۱۹۴.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی ج۱]]، ص ۲۸۹.</ref>.
+# [[امام کاظم]] {{ع}} فرمودند: "ای [[بندگان خدا]]! [[نعمت‌های الهی]] را در راه [[اصلاح]] خود بکار گیرید، تا [[یقین]] شما افزوده شود"<ref>{{متن حدیث| عَنْ أَبِي الْحَسَنِ {{ع}}: ... تَعَاهَدُوا عِبَادَ اللَّهِ نِعَمَهُ بِإِصْلَاحِكُمْ أَنْفُسَكُمْ تَزْدَادُوا يَقِيناً}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۰، ص ۱۹۴.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی ج۱]]، ص ۲۸۹.</ref>
 == منابع ==